Η «πρόβα» κράτησε για εβδομάδες. Από την έναρξη των νοκ άουτ φάσεων του Μουντιάλ, μία απορία πλανιόταν στον αέρα: «Θα είναι αυτό το τέλος του Λιονέλ Μέσι στο Παγκόσμιο Κύπελλο;». Η Αργεντινή φρόντισε όχι μόνο να συντηρήσει, αλλά και να γιγαντώσει το «μελόδραμα». Το Πράσινο Ακρωτήριο ισοφάρισε, η Αίγυπτος προηγούνταν 2-0 σχεδόν δέκα λεπτά πριν από το τέλος του αγώνα. Οι δέκα παίκτες της Ελβετίας έστειλαν τον προημιτελικό στην παράταση και οι Αγγλοι ήταν μπροστά με 1-0 έως το 85΄ του ημιτελικού. Η Αλμπισελέστε, ωστόσο, από το όριο του αποκλεισμού, πάντα επέστρεφε. Ο «τελευταίος χορός» του «Λίο» έπαιρνε αναβολή με δραματικό τρόπο.
Αυτό δεν ήταν δυνατόν να συμβεί και το βράδυ της Κυριακής (19/7), στο Νιου Τζέρσεϊ, όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα του τελικού με την Ισπανία. Ή μήπως είναι δυνατόν να συμβεί;
Στο σφύριγμα της λήξης της παράτασης, οι Ισπανοί όρμησαν στο χορτάρι για να γιορτάσουν. Ο «χρυσός» σκόρερ, Φεράν Τόρες, και ο Λαμίν Γιαμάλ πλησίασαν τον αμίλητο Αργεντινό σταρ. Οι συμπαίκτες του Μέσι, αντίθετα, δεν πήγαν να τον παρηγορήσουν. Οι περισσότεροι ακολούθησαν τον οργισμένο Λεάντρο Παρέδες σε καβγά με τους νικητές.
Απογοητευμένος, ο «Λίο» κάθισε στο χόρτο. Εβγαλε τα παπούτσια που είχε φτιάξει ειδικά η Adidas για εκείνον, ένα ζευγάρι που ονομαζόταν συμβολικά «Last Tango». Δεν κατάφερε να μείνει σε όλο το «τελευταίο τάνγκο» όρθιος. Λίγο αργότερα, σηκώθηκε, στάθηκε απέναντι στην αργεντίνικη εξέδρα με δάκρυα στα μάτια. Δεκάδες χιλιάδες θεατές τον «κάρφωσαν» με τη ματιά τους. Δισεκατομμύρια τηλεθεατές έκαναν το ίδιο. Την ίδια στιγμή, ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της γενιάς του αισθανόταν πιο μόνος από ποτέ.
Ενδειξη παπουτσιού, «επιστροφές» και παραλληλισμοί με Μαραντόνα
Το όνομα του υποδήματος που φόρεσε στον τελικό θα μπορούσε να τα λέει όλα. Ο ίδιος ο Λιονέλ Μέσι δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του, όμως παρά την επιδραστική – τουλάχιστον ώς τον τελικό – απόδοσή του στο Μουντιάλ, ξέρει κι εκείνος πως σε ηλικία 39 ετών πιθανότατα δεν του απομένει πολλή «βενζίνη» στο «ρεζερβουάρ». Οι «υπήκοοί» του έχουν αρχίσει να σκέφτονται τη «ζωή» της Εθνικής Αργεντινής δίχως το τελευταίο μεγάλο Νο 10 τους. Ενα Παγκόσμιο Κύπελλο στα 43 του μοιάζει ανέφικτο. Αν και ο «Λίο» έχει τις δικές του επιστροφές.
Αποσύρθηκε για πρώτη φορά μετά το Κόπα Αμέρικα τον Ιούνιο του 2016, αλλά ανέτρεψε την απόφασή του πριν από τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Φάνηκε ότι θα το κάνει το 2022, με το τρόπαιο του Μουντιάλ του Κατάρ στα χέρια, μία τελευταία υπενθύμιση ότι είναι ο καλύτερος. Λίγοι πόνταραν τότε ότι, στα 35 του, θα είναι παρών στη διοργάνωση του ’26. Τούτη τη φορά ο «πατέρας χρόνος» δείχνει ανίκητος. Ο Λιονέλ Μέσι θα αφήσει ανεξίτηλη τη δική του παρακαταθήκη, ωστόσο οι συγκρίσεις με τον Ντιέγκο Μαραντόνα δεν θα σταματήσουν.
Οι παραλληλισμοί μεταξύ της φετινής ομάδας και εκείνων του 1986 και του 1990 είναι σαφείς. Ενας σούπερ σταρ με το Νο 10. Το ’86 ο «Ντιεγκίτο» έφερε την κούπα. Το ’22 ο Μέσι έκανε το ίδιο. Το ’90 αλλά και φέτος, μία πιο «soft» Αργεντινή, χωρίς μπόλικες ιδέες πλην των εμπνεύσεων του Μαραντόνα και του «Λίο», έφτασε έως τον τελικό και ηττήθηκε με 1-0. Είναι αλήθεια πως η επιρροή του Μέσι ήταν το 2026 μεγαλύτερη από εκείνη του Ντιέγκο το 1990, όμως ήταν ξεκάθαρο πως ήταν οι ομάδες «τους» και όλα περνούσαν από τα πόδια τους.
Η επόμενη μέρα της Αργεντινής
Το 1990 θεώρησαν πως είναι το τέλος του Μαραντόνα στην Εθνική. Οι συμπατριώτες του είχαν συμβιβαστεί με την ιδέα της νέας τάξης πραγμάτων. Μία ήττα με 5-0 από την Κολομβία, στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994, εξαγρίωσε το κοινό και άπαντες ζητούσαν την επιστροφή του «Ντιεγκίτο». Ηταν ίσως ένα «κουμπί πανικού», αν σκεφτεί κάποιος ότι η Αλμπισελέστε είχε κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα και του 1991 και του 1993 χωρίς τον ηγέτη της. Ο Μαραντόνα γύρισε, έφτασε έως το Μουντιάλ του ’94, που όμως τελείωσε πρόωρα για εκείνον λόγω τιμωρίας για ντόπινγκ, νικημένος από τους δαίμονές του.
Εκτοτε, η χώρα του ηττήθηκε σε πέντε τελικούς Κόπα Αμέρικα ή Μουντιάλ (2014), μέχρι τη διπλή ρεβάνς του Μέσι, με την κατάκτηση της πρώτης διοργάνωσης το ’21 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του ’22. Πώς θα αντιδράσει η φετινή φιναλίστ στην περίπτωση αποχώρησης του Μέσι; Οσα έδειξε η εικόνα της ομάδας του κόουτς Λιονέλ Σκαλόνι στον τελικό, δεν αφήνει μπόλικη αισιοδοξία. Σε αντίθεση με τον Μαραντόνα, ο Μέσι δεν θα αποχωρήσει μέσα σε αγανάκτηση. Οι θερμόαιμοι Αργεντινοί γνωρίζουν καλά πως ο τελικός έμοιαζε με το «ταβάνι» της φετινής ομάδας. Ο ίδιος ο «Λίο», την παραμονή του τελικού, έγραψε στο Instagram: «Ο,τι και να συμβεί αύριο, αυτή η ομάδα έχει ήδη γράψει μια ιστορία που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ και που κανείς δεν μπορεί να σβήσει».
Πέρα από τη ναπολεόντεια και αφοριστική διαπίστωση ότι «η ιστορία γράφεται από τους νικητές», ο Λιονέλ Μέσι θέλησε για άλλη μία φορά να αψηφήσει «κανόνες» και προβλέψεις. Η ομάδα του ήταν σε όλο τον τελικό με την Ισπανία «στα σχοινιά». Εμεινε με δέκα παίκτες, όπως μάλλον λίγοι πίστευαν πως θα καταρρεύσει. Ακόμη και όταν έμεινε πίσω με 1-0, λίγο πριν δείξει στο φινάλε ότι είναι κοινός θνητός, με δάκρυα στα μάτια, επιχείρησε το ακατόρθωτο. Οσο το ματς ήταν στο «εύθραυστο» ένα γκολ διαφορά, το κοινό δεν απέκλειε μία στιγμή μαγείας του «Λίο». Οπως έκανε σε όλο το Μουντιάλ, στα 39 του, πριν από το αναπόφευκτο τέλος με το εθνόσημο. Αν συμβεί αυτή τη φορά, αυτός ο «υπεράνθρωπος» από σάρκα και οστά, αυτός ο ηγέτης που «σμιλεύτηκε» από ήττες και νίκες, από δάκρυα και χαμόγελα, θα είναι ο πρώτος που θα δυσκολευτεί να το πιστέψει.
