Ενα σήμα κατατεθέν. Μία κίνηση. Η κίνησή του. Η «υπογραφή» του. Συνάμα, ένα είδος εμμονής που συνήθως δεν μπορεί να εμπνεύσει, όταν ομάδα και παίκτες δεν μπορούν να το υποστηρίξουν (πια). Οι υψωμένες γροθιές του Εργκίν Αταμάν. Η χειρονομία του από τη στιγμή που κατέκτησε διαδοχικά τρόπαια Ευρωλίγκας με την Εφές (2021, 2022). Ισως να είχε ένα ακόμη, αν η Covid-19 δεν ματαίωνε τη σεζόν 2019-20… Για χρόνια, όταν σήκωνε τα χέρια του, ο αντίπαλος άρχιζε να αισθάνεται ότι την… έχει βάψει. Οταν στην, όπως έλεγαν ακόμη και σύμμαχοί του στην Τουρκία, «καταστροφική» τελευταία χρονιά του στην Εφές (2022-23) αποφάσισε ο ίδιος να το κάνει, ενώ είχε αποβληθεί σε ένα ματς στη Βαρκελώνη, για να πικάρει τους οπαδούς της ομάδας που κέρδισε για την πρώτη κούπα του, φωνάζοντας «εγώ κέρδισα το κύπελλο!», φάνηκε ότι το κάνει από αμηχανία.
Χρειαζόταν τότε ένα νέο «σκηνικό», μία καινούργια πρόκληση. Εναν νέο… ουρανό για να υψώσει τις γροθιές του.
Ο «διψασμένος» και ανυπόμονος για επιστροφή στην κορυφή Παναθηναϊκός έδειχνε η ιδανική ευκαιρία του. Ενας ιδιοκτήτης με αντίστοιχα «εκρηκτικό» ταμπεραμέντο. Ενα κοινό που με εξαίρεση την παρουσία του Τσάβι Πασκουάλ και τις… guest εμφανίσεις του Ρικ Πιτίνο αναζητούσε έναν προπονητή με πλούσιο βιογραφικό αλλά και ύφος για να επαναφέρει το «τριφύλλι» εκεί όπου το είχε οδηγήσει στο παρελθόν ο εμβληματικός Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Ο κόουτς Αταμάν έφτασε στην Αθήνα το καλοκαίρι του ’23 και αμέσως θύμισε τις υψωμένες γροθιές του, αρνούμενος να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι η νέα ομάδα του ήταν μόλις 17η την περασμένη χρονιά. Γνώριζε πως ο δρόμος μόνο προς τα πάνω μπορεί να πάει. Από το φθινόπωρο έριξε στο τραπέζι τα περίφημα mind games του. «Να αγοράσετε εισιτήρια για το Final Four!», προέτρεψε το κοινό των «πράσινων» από τον Νοέμβριο. «Αν δεν προκριθούμε, δεν θα είμαι στον Παναθηναϊκό του χρόνου», ξεστόμισε όταν έμεινε πίσω με 2-1 στη σειρά των προημιτελικών με τη Μακάμπι. Η εξέλιξη ήταν ονειρική…
Οι… κάλτσες του Αταμάν και οι νίκες του Σπανούλη εναντίον του
Η «ανάποδη» διαδρομή και οι (επικοινωνιακές) μνήμες της Εφές
Μόνο εκείνος θα περίμενε ότι η 17η ομάδα του 2023 θα έφτανε 12 μήνες αργότερα στον «θρόνο» της Ευρωλίγκας και θα κατακτούσε τον ελληνικό τίτλο, αν και βρέθηκε πίσω στους τελικούς με 0-2. Τόσο άμεσα, τόσο εντυπωσιακά, τόσο… Εργκίν Αταμάν! Οι μεταγραφές των Σλούκα, Χουάντσο και Λεσόρ, αλλά κυρίως η προσθήκη του Κέντρικ Ναν, έφεραν τους «πράσινους» στο Final Four του Βερολίνου και ο Τούρκος δεν επαναπαύτηκε σε αυτό που έλεγε πριν από τον τελικό με Ρεάλ, ώστε να «υπνωτίσει» τη «βασίλισσα». «Δεν παίζουμε κανέναν τελικό για να χάσουμε, όμως πέρυσι ήμασταν 17οι και η σεζόν είναι ήδη πετυχημένη για εμάς». Η ισπανική ομάδα, απόλυτο φαβορί, προσπέρασε στη δεύτερη περίοδο με +14 και έδειχνε ασταμάτητη. Το τρόπαιο, ωστόσο, έφτασε την επόμενη μέρα στην Αθήνα μέσα σε ένα πράσινοι ανοιχτό πούλμαν!
Η τρίτη κούπα του ίδιου επιβεβαίωσε μία «προφητεία» που ίσως και εκείνος δεν περίμενε ότι θα εκπλήρωνε τόσο άμεσα. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε με μία ομάδα μερικών μηνών, τη στιγμή που ο «αιώνιος» αντίπαλος, πιστός σε μία άλλη φιλοσοφία, έχανε τρία διαδοχικά Final Four και χρειάστηκε να περιμένει άλλη μία διετία για να βρεθεί στην ίδια κορυφή. Οι προσδοκίες, οι απαιτήσεις μίας αντίστοιχης συνέχειας, θύμισαν τον κόουτς Αταμάν του φινάλε του στην Πόλη… Ο ίδιος, από τη media day του 2023 στο ΟΑΚΑ, είχε πει σε πηγαδάκι πως «ο ιδιοκτήτης έφερε όσους ήθελα, όμως πρέπει να βρω έναν να μου κάνει τον… Σίμον». Ο Κροάτης Κρούνοσλαβ Σίμον, ρολίστας πολυτελείας, δεν «έγραφε» απλώς νούμερα στο παρκέ για την Εφές, αλλά ήταν εκείνος που κρατούσε χαρούμενους τους σταρ, Σέιν Λάρκιν, Βασίλιε Μίτσιτς και Ροντρίγκ Μπομπουά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Οταν το 2022-23, η τουρκική ομάδα απέκτησε τον Ουίλ Κλάιμπερν, οι ισορροπίες χάθηκαν. Ο κόουτς Αταμάν ήταν μονίμως τσακωμένος μαζί του και δεν δίσταζε να κριτικάρει δημοσίως όλους τους σταρ του. Από απόλυτος διαχειριστής προσωπικοτήτων, στην πατρίδα του έλεγαν πως έγινε εμμονικός μόνο με την προσωπική «κληρονομιά» του. Η Εφές δεν έφτασε ούτε στα playoffs και οι δύο πλευρές αποκάλυψαν ότι δεν θα συνεχίσουν μαζί πριν καν τελειώσει και η τουρκική λίγκα… Οι παίκτες ήταν δυσαρεστημένοι, ο Λάρκιν έλεγε ότι «όσο κι αν τον αγαπώ, να περιμένετε στην Ελλάδα πολλές δημόσιες κατηγορίες». Επιβεβαιώθηκε φέτος, ενώ ενδιάμεσα ο πρώην προπονητής του είχε άλλοθι για το ότι δεν πέτυχε το repeat στο Αμπου Ντάμπι…
Η διαχείριση και η «σημαία» που ενόχλησε και στο ΟΑΚΑ…
Θα περίμενε κάποιος ότι η δεύτερη σεζόν, παρά τις προσδοκίες, θα μπορούσε να προσφέρει περιθώρια για ένα «διάλειμμα». Ο μεγάλος στόχος του 7ου ευρωπαϊκού είχε επιτευχθεί σε μήνες. Αλλωστε, ακόμη και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς των εννέα τίτλων Ευρωλίγκας και των πέντε «αστεριών» με τους «πράσινους» δεν κατέκτησε ποτέ back–to–back κούπα. Το στάτους του (μετέπειτα MVP της διοργάνωσης) Κέντρικ Ναν, το «βαρύ» μπάτζετ και η προσθήκη του Τζέντι Οσμαν, ως «δώρο» στον κόουτς Αταμάν και ως απάντηση στη μεταγραφή του Εβάν Φουρνιέ στον Ολυμπιακό, έδειχναν μόνο έναν δρόμο. Η πρόκριση στο Final Four του Αμπου Ντάμπι ήταν κάτι σαν «υπέρβαση» λόγω του σοβαρού τραυματισμού του Ματίας Λεσόρ τον Δεκέμβριο του 2024 και κανένας δεν άρχισε να δείχνει κανέναν με το δάχτυλο για το ότι το τρόπαιο κατέληξε στη Φενερμπαχτσέ.
Στη δεύτερη σεζόν του Αταμάν στο ΟΑΚΑ, όμως, φάνηκαν τα πρώτα προβλήματα. Ο Τούρκος κόουτς επιθυμούσε να έχει ευχαριστημένο τον Ναν και ένα επεισόδιο με τον Ιωάννη Παπαπέτρου, που τελικά οδήγησε και σε τιμωρία του «υπαρχηγού», θύμισε τις δυσκολίες διαχείρισης της τελευταίας χρονιάς στην Εφές. Οι πληροφορίες έκαναν λόγο για μικρή έως καθόλου επικοινωνία με τους παίκτες. Ο Λάρκιν είχε προβλέψει τη δημόσια κριτική της φετινής σεζόν. Νωρίτερα, πάντως, ακόμη και στις τάξεις της ομάδας ενοχλήθηκαν από το γεγονός ότι ο Αταμάν έκανε… σημαία την παρουσία ελληνικών σημαιών στους τελικούς της GBL στο ΣΕΦ. Τότε που είχε πει ότι «μπορούν να βρίζουν τον Παναθηναϊκό, αλλά όχι την Τουρκία!» και μετά την ήττα της ομάδας του και την απώλεια του πρωταθλήματος πρόσθεσε ότι ίσως φτάσει μέχρι τον Τούρκο πρόξενο για το θέμα… Σε συνάντηση με τη διοίκηση για τον σχεδιασμό της σεζόν 2025-26, του ζητήθηκε να μη θίγει με τόση ευκολία ελληνοτουρκικά θέματα ή συσχετισμούς.
Το έκανε, όμως, τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, όταν είπε σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα Eurohoops πως «στους περσινούς τελικούς έπαιξαν και εναντίον της χώρας μου και βρέθηκα στη μέση μίας έντασης στην οποία δεν ήθελα να είμαι».
Η πίεση και οι παίκτες «στην αναφορά»
Μπορεί να είχε συμβόλαιο έως το 2027, ωστόσο, μάλλον κι εκείνος κατάλαβε ότι έμπαινε σε μία διαδικασία πρόωρης κρίσης της δουλειάς και της θέσης του. Το τότε επικείμενο Final Four στο ΟΑΚΑ έγινε κάτι σαν «ιερή υποχρέωση» για τον Παναθηναϊκό. Για τούτο, προφανώς, ο… απλώς «εκρηκτικός εαυτός» του τον ώθησε να πει τον περασμένο Ιανουάριο, μετά την εντός έδρας ήττα από τον Ολυμπιακό για την Ευρωλίγκα, ότι «αν δεν κατακτήσω ευρωπαϊκό ή ελληνικό πρωτάθλημα, θα φύγω από την Αθήνα!».
Αταμάν: «Αν δεν κατακτήσουμε τη Euroleague ή το πρωτάθλημα θα φύγω από την Αθήνα»
Η παρατεταμένη απουσία του Λεσόρ, με την εξαίρεση της γεμάτης ρίσκο συμμετοχής του στο Αμπου Ντάμπι, καλύφθηκε αρχικά με την προσθήκη του Ρισόν Χολμς –και μάλιστα με συμβόλαιο 2,4 εκατ. ετησίως–, και στη συνέχεια με την απόκτηση, μέσα στη σεζόν, του Κένεθ Φαρίντ. Ο δεύτερος πραγματοποίησε έναν καταπληκτικό πρώτο μήνα και έκρυψε για λίγο «κάτω από το χαλάκι» τις παρεξηγήσεις στα αποδυτήρια.
Η σωτηρία της ψυχής του Κένεθ Φαρίντ ήταν πάντα μία μπάλα μπάσκετ
Ο Ναν απουσίασε σχεδόν δύο μήνες, ο Σλούκας έχασε αρκετά ματς και ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε απρόσμενα στο πρωτάθλημα από Ηρακλή και Αρη στη Θεσσαλονίκη και από τον Κολοσσό Ρόδου στο ΟΑΚΑ! Στη δεύτερη ήττα, ο κόουτς Αταμάν είπε πως «είναι δουλειά των παικτών να βρουν τη λύση», κάτι που εκείνοι δεν το άκουσαν και πολύ καλά… Στη νίκη επί της ΑΕΚ, δήλωσε στο ημίχρονο πως «οι ψηλοί μας είναι στο κλίμα του ματς, κυρίως ο Χολμς, που… κοιμάται στο παρκέ! Δεν κάνει κίνηση στο pick–n–roll και επιτρέψαμε 31 πόντους στην πρώτη περίοδο». Ο Αμερικανός αντέδρασε μέσω social media και λίγες ημέρες αργότερα απομακρύνθηκε.
Στο ημίχρονο του 5ου προημιτελικού στη Βαλένθια, κι ενώ το «τριφύλλι» είχε ήδη απολέσει το προβάδισμα 2-0 από τις πρώτες νίκες στην Ισπανία, είπε στις δηλώσεις του ότι «στο δεύτερο μέρος θα χρησιμοποιήσουμε περισσότερο τον Τολιόπουλο στην επίθεση. Στο πρώτο μέρος, με τον Σορτς, παίζαμε στην επίθεση… τέσσερις εναντίον πέντε».
Ο Αμερικανός δεν αγωνίστηκε στη συνέχεια, ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε από το Final Four «του» και ο Τούρκος κόουτς έμεινε να θυμίζει τις τρεις κούπες του, να δείχνει το 7ο λάβαρο στο ΟΑΚΑ και να επιμένει να μιλά για τη διαιτησία και στη σειρά με τη Βαλένθια και στους πρόσφατους τελικούς με τον Ολυμπιακό, όσο το rotation «συρρικνωνόταν», αποκλείοντας από τον τελευταίο τελικό και τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ.
Παναθηναϊκός: Rotation-ξεζούμισμα, τρίποντη «ευλογία ή κατάρα» και «τα πολλά λόγια είναι φτώχεια»
Η μόνη σταθερά στην τριετία του Εργκίν Αταμάν στον Παναθηναϊκό ήταν ο συνδυασμός ταμπεραμέντου, «παιχνιδιών μυαλού» και απλής αποτύπωσης του εαυτού του, δίχως να εμφανίζει μία περσόνα που να παραπλανά. Ενας εαυτός που το 2023 ταυτίστηκε με την κοινή φιλοδοξία των «πράσινων», αλλά κι ένας χαρακτήρας που εσχάτως έμοιαζε διαφορετικός. Ο Τούρκος προπονητής και η ομάδα του απέτυχαν φέτος, όμως η παρουσία του είναι πετυχημένη χάρη στο «νταμπλ» Ευρωλίγκας και GBL του 2024. Θα είναι κακοπροαίρετη αναφορά να πει κάποιος ότι ένας προπονητής με τρεις κατακτήσεις Ευρωλίγκας είναι, όπως λένε στα μέρη μας, «μυρωδιάς». Πέρασε τρία χρόνια με «θόρυβο» κι ενώ η ήττα σε Ευρώπη και Ελλάδα πιθανότατα θα έκανε… κρότο, αποχώρησε ήσυχα και με τις αμοιβαίες φιλοφρονήσεις που άξιζαν στους τέσσερις τίτλους με τους οποίους αποχωρεί από την Αθήνα.
Οι υψωμένες γροθιές του προφανώς και θα κάνουν την εμφάνισή τους και την επόμενη φορά που θα βρεθεί στο ΟΑΚΑ ως επισκέπτης ή ως αντίπαλος, και θα εκτιμηθούν από το κοινό. Οι υψωμένες γροθιές, που, τελικά, και τρόμαζαν τον αντίπαλο αλλά και έγιναν μία εύσχημη δικαιολογία για τους δογματισμούς του πιο πετυχημένου προπονητή της Ευρώπης την τελευταία πενταετία. Αλλά κι ενός κόουτς που πόνταρε δικαίως στην αρχή στο πάθος και στη «φλόγα» του, πριν υποκύψει και ο ίδιος στη ρουτίνα, στη φθορά, όχι απλώς στη μόνιμη απαίτηση τίτλων, αλλά και την έξωθεν καλή μαρτυρία που φάνηκε να χάνεται με τον καιρό, κυρίως με τη συμπεριφορά του και όχι με τα συστήματα στα μπλοκάκια του.
Το «θολό» είδωλο του Παναθηναϊκού στον καθρέφτη (του)…
