Ηταν το ματς που –τουλάχιστον μέχρι κάθε επόμενο, όπως έλεγε το ’87 και ο Γκάλης– θα έκρινε τη χρονιά του Παναθηναϊκού. Οχι απλώς στην Ευρωλίγκα, αλλά σε μεγάλο βαθμό θα καθόριζε όλη τη σεζόν του. Κακά τα ψέματα, η ανάθεση του Final Four στο ΟΑΚΑ είχε έρθει με ένα μεγάλο «πρέπει» στους «πράσινους» ώμους. Κάτι διόλου παράλογο για μια ομάδα που το 2024 χρειάστηκε μερικούς μήνες «χημείας» για να φτάσει από τη 17η θέση της περασμένης χρονιάς στην κατάκτηση του τροπαίου. Κάτι όχι παράλογο για ένα σύνολο που είναι το ακριβότερο στη φετινή διοργάνωση και κοστίζει κάτι λιγότερο από 30 εκατ. ευρώ.
Η λεζάντα κάθε αναφοράς στο Game 5 του Παναθηναϊκού στη Βαλένθια το βράδυ της Τετάρτης (23/5) περίπου κατέληγε σε κάτι σαν «ένα ματς, όλη η σεζόν». Αποδείχθηκε ότι τα 40 λεπτά της «Roig Arena» δεν ήταν μόνο η τελευταία «παράσταση» της ομάδας του Εργκίν Αταμάν, αλλά ακριβώς και ο «καθρέφτης» όλης της «πράσινης», αποτυχημένης εντέλει, χρονιάς. Η λέξη «αποτυχία» δεν βγαίνει εύκολα από τα χείλη ή το πληκτρολόγιο. Αυτή ήταν η στάση μέσα στο «τριφύλλι», το οποίο ουσιαστικά θα χαρακτήριζε έτσι την απώλεια του τροπαίου. Πόσο μάλλον της αδυναμίας πρόκρισης στο Final Four στο «σπίτι» του. Μια εξέλιξη με «σημάδια» μηνών και, ενδεχομένως, έναν κύκλο που κλείνει με την τρίτη ήττα από τη Βαλένθια…
Τα «δεν» του Game 5
Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με την εύκολη ανάγνωση ότι η πρόκριση χάθηκε για τον Παναθηναϊκό στις δύο χαμένες ευκαιρίες στο ΟΑΚΑ. Οχι γιατί χρειάζεται να θυμηθούμε εκείνες τις περιβόητες ποδοσφαιρικές ατάκες «11 εμείς, 11 κι αυτοί». Ούτε επειδή μια ομάδα με τέτοιο «βάρος» και προϋπολογισμό (ο οποίος σαφώς και δεν σκοράρει πόντους) πήγε μεν σε μια δύσκολη έδρα, όμως επέστρεψε από το -17 στα τέλη του πρώτου ημιχρόνου (από ένα επιμέρους σκορ 19-1 των γηπεδούχων!) έως το -6 και έχασε μία – δύο ευκαιρίες να διεκδικήσει κάτι περισσότερο. Ενα νέο σερί 10-0 από το 61-55 για το 71-55 τελείωσε τα πάντα. Η απόφαση του Αταμάν να ρίξει βασικό τον Φαρίντ δεν βγήκε. Ο Αμερικανός έπαιξε μόλις επτά λεπτά, ο Λεσόρ με 23:46 δεν πλησίασε τα 30 λεπτά προηγούμενων αγώνων και το σχήμα με Χουάντσο και Χέιζ-Ντέιβις στη ρακέτα κράτησε τον δεύτερο από την (περισσότερο αποδοτική για εκείνον, αλλά και κανονική του) θέση «3» και περιόρισε και πάλι τον Ισπανό σε μόλις 12 λεπτά στο παρκέ.
Ο Παναθηναϊκός έχασε σε δύναμη, έχασε τα ριμπάουντ (38, έναντι 46 της Βαλένθια που είχε 14 επιθετικά) και χωρίς εύκολο ριμπάουντ δεν είχε και εύκολους πόντους (7, έναντι 13 των «πορτοκαλί» στον αιφνιδιασμό). Με κακές αποφάσεις στο σετ παιχνίδι, οι «πράσινοι» είχαν κάκιστη δημιουργία με 13 ασίστ και ισάριθμα λάθη και ο Κέντρικ Ναν δεν έμεινε απλώς στους 9 π. με 4/13 σουτ (3/7 δίπ. και 1/6 τρίπ.), αλλά υπέπεσε και σε έξι λάθη… Εύλογα στο «τριφύλλι» γκρινιάζουν για τις μηδέν βολές του στα τρία τελευταία παιχνίδια της σειράς, ωστόσο ο περυσινός MVP είχε και 14 λάθη από το Game 3 κι έπειτα. Ο Παναθηναϊκός των 2/15 τριπ. έως την ανάπαυλα –σε σημείο, πάντως, που και η Βαλένθια είχε 4/20– δεν βρήκε λύσεις ούτε όταν τον Σορτς αντικατέστησε ο Τολιόπουλος, σε σχήμα με τον Γκριγκόνις. Οι παίκτες του κόουτς Αταμάν βρήκαν 6/9 τρίπ. στο τρίτο δεκάλεπτο, όμως κι αυτό αποδείχθηκε προσωρινό.
Τα «μασημένα» λόγια του Αταμάν και η «διαπόμπευση» του Σορτς
Οι… άμυνες του Αταμάν, με τη συνήθειά του να μπαίνει στο παρκέ σε επίθεση αντιπάλου, μειώθηκαν φέτος. Μονάχα που στο Game 5 ο Τούρκος προπονητής έκανε κάτι άλλο, πετώντας ένα μπουκάλι με νερό στο γήπεδο! Στις δηλώσεις του στην τηλεόραση της Ευρωλίγκας στο ημίχρονο, με την ομάδα του να έχει κρατήσει τους Ισπανούς στους 35 π., αλλά να έχει σκοράρει 10 π. στην πρώτη περίοδο και 13 στη δεύτερη, ο «πράσινος» κόουτς δήλωσε ότι «στο δεύτερο ημίχρονο θα χρησιμοποιήσουμε περισσότερο τον Τολιόπουλο στην επίθεση. Στο πρώτο 20λεπτο, όταν είχαμε τον Σορτς στο παρκέ, παίζαμε στην επίθεση… τέσσερις εναντίον πέντε!».
View this post on Instagram
Οπως και μέσα στη σεζόν με τη δημόσια κριτική στον Ρισόν Χολμς που τελικά αποδεσμεύθηκε, ο Εργκίν Αταμάν δεν δίστασε να κατηγορήσει έναν παίκτη του στη μέση ενός αγώνα. Κάποιοι ενδεχομένως να ειρωνευτούν ως «υπερβολικά ευαίσθητο» έναν επαγγελματία αθλητή με ετήσιο μισθό 2,4 εκατ. δολαρίων, όμως η ουσία δεν είναι αυτή. Με αυτή την τακτική, ο κόουτς του Παναθηναϊκού ουσιαστικά «χάνει» έναν παίκτη. Ο εξαιρετικός στα δύο πρώτα ματς της σειράς (βρίσκοντας χρόνο με την απουσία του τραυματία Σλούκα) Σορτς «τιμωρήθηκε» καθώς δεν αγωνίστηκε στο υπόλοιπο παιχνίδι και το «τριφύλλι», με τη συνολική εικόνα του, δεν είχε πολυτέλεια να «σπαταλάει» ταλέντο και λύσεις.
Ενα επικοινωνιακό λάθος του Αταμάν μέσα στη σεζόν ήταν πως μετά τις απρόσμενες ήττες στο ελληνικό πρωτάθλημα από Αρη και Κολοσσό, είχε πει ότι «είναι δουλειά των παικτών να βρουν τη λύση…». Μετά τον αποκλεισμό από τη Βαλένθια, όπως έκανε έπειτα και από ματς της σειράς στο ΟΑΚΑ, ενώ στη flash interview στην Ευρωλίγκα παραδέχθηκε πως η ισπανική ομάδα ήταν καλύτερη και προκρίθηκε δίκαια, στη συνέντευξη Τύπου επανέλαβε παράπονα για τη διαιτησία και μάλιστα με μια ειρωνική επισήμανση ότι «αν η Βαλένθια έχει αυτή τη διαιτησία και στο Final Four, θα το κατακτήσει!». Και αποφάσισε να αποχωρήσει από τη θέση του όταν Ισπανός δημοσιογράφος του θύμισε πως στις αρχές Ιανουαρίου είχε πει ότι αν δεν κατακτήσει την Ευρωλίγκα ή το ελληνικό πρωτάθλημα, θα αποχωρήσει…
Το χαμένο «μόνο μπάσκετ» και ο κύκλος «φωτοτυπία»
Πριν από μερικές εβδομάδες, η ιστοσελίδα basketballsphere ανέφερε στην ανάλυση της σειράς του Παναθηναϊκού με τη Βαλένθια ότι «η ελληνική ομάδα λατρεύει το είδωλό της στον καθρέφτη, δίχως να δείχνει να γνωρίζει ποιος είναι ο πραγματικός εαυτός της…». Η γλώσσα του σώματος ενός πλούσιου σε ταλέντο ρόστερ και γεμάτο παραστάσεις από το υψηλό επίπεδο έδειχνε μια ομάδα που παρά την αστάθεια της σεζόν, θα έβρισκε κάποια στιγμή έναν «μαγικό» τρόπο να αλλάξει τα δεδομένα. Δεν υπήρξε, τελικά, ένα «πράσινο» κουμπί να πατηθεί και να γυρίσει η αγωνιστική κατάσταση, η οποία στηρίχτηκε στο ατομικό ταλέντο και όχι στην ομαδική δουλειά. Το «τριφύλλι» δεν βρήκε τρόπο να «κρύψει» τις «παθογένειες» μιας ολόκληρης σεζόν απέναντι σε μια νεανική και άπειρη ομάδα. Μια ομάδα που δεν διαλύθηκε ψυχολογικά όταν έμεινε πίσω με 0-2 και μάλιστα στο σπίτι της, ενώ και με το λογικό άγχος στο 5ο ματς είχε το δικό της «πρέπει» στην έδρα της και μόλις 25/64 σουτ, όμως με το μπάσκετ της κέρδισε και με 17 π. διαφορά.
Εκτός των αγωνιστικών «ανορθογραφιών» του, ο Παναθηναϊκός έχασε και το μυαλό του, με μόνιμη πρόθεση να «μπλέξει» με οτιδήποτε άλλο πέρα από το παιχνίδι. Οταν πέτυχε το διπλό «break» δεν θέλησε να κρατήσει «χαμηλά την μπάλα» και να τελειώσει με την εμπειρία του τη σειρά στην Αθήνα. Το «μαχαίρι στα δόντια» στο παρκέ των Games 1 και 2 έγινε μουρμούρα για την ισπανική συμπεριφορά, μόνιμα παράπονα για τους διαιτητές και μια τακτική «μόνοι μας και όλοι σας» που αποπροσανατόλισε τους «πράσινους»… Οι φωνές, ακόμη και δικαιολογημένες σε κάποιες περιπτώσεις, δεν ανήκουν συνήθως στην ομάδα που ξέρει τον εαυτό της και έχει το πάνω χέρι μέσα στο παιχνίδι και η Βαλένθια τις περιόρισε μετά το 2ο παιχνίδι.
Ωστόσο, παρά το συχνά «εκρηκτικό» ταμπεραμέντο του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, φέτος έδειξε ότι δεν θέλει να λαμβάνει εν θερμώ αποφάσεις και το επόμενο διάστημα θα δείξει αν θα υπάρξουν αλλαγές. Οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι παίκτες έχουν συμβόλαιο, όμως τις περισσότερες φορές σε κάτι που ολοκληρώνεται με «κρότο», ο προπονητής είναι εκείνος που «την πληρώνει». Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι ο κύκλος του Εργκίν Αταμάν δείχνει να κλείνει. Η προσπάθεια για την κατάκτηση του τίτλου στην Ελλάδα προφανώς βάζει τουλάχιστον προσωρινά τα πράγματα «στον πάγο», ωστόσο η φετινή σεζόν του Παναθηναϊκού μοιάζει με «φωτοτυπία» της τελευταίας του Τούρκου προπονητή στην (δις πρωταθλήτρια) Εφές το 2022-23, που «σημαδεύτηκε» από αποκλεισμό από τα πλέι οφ της Ευρωλίγκας, αλλά κυρίως από δημόσιες «κοκορομαχίες» με σταρ όπως οι Λάρκιν και Κλάιμπερν…
