Η εικόνα θα παρέπεμπε στον «Νονό». Oχι τον κινηματογραφικό, του Μάρλον Μπράντο, αλλά τον μπασκετικό. Καλοσιδερωμένο κουστούμι, «σκληρό» βλέμμα, μαλλί «πλημμυρισμένο» στο τζελ και στάση του σώματος σαν τον «σεσημασμένο» νικητή Πατ Ράιλι, παλαίμαχο κόουτς των Λέικερς, Νικς, Χιτ, τέσσερις φορές πρωταθλητή ΝΒΑ με την ομάδα του Λος Aντζελες και μία με εκείνη του Μαϊάμι. Ο «Riles», νυν πρόεδρος των Χιτ, συνήθιζε να λέει «my way or the highway». Κοινώς, «ο τρόπος μου ή η πόρτα της εξόδου»! Ο Σέρτζιο Σκαριόλο μοιάζει στην όψη στον Ράιλι, αποκαλούμενο και «Νονό», ωστόσο δείχνει πιο ελαστικός στη διαχείριση. Ο «τρόπος του» έχει και παραμέτρους.
Το Final Four της Ευρωλίγκας στην Αθήνα απέχει τέσσερις μέρες και το «KSports» σάς παρουσιάζει πρόσωπα από κάθε ημι-φιναλίστ που θα κρίνουν πολλά. Ο Ιταλός προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, Σέρτζιο Σκαριόλο, έχει τη δική του παρέμβαση στο παιχνίδι της «βασίλισσας», εντός και εκτός παρκέ. Ο 65χρονος, γεννημένος στην Μπρέσια την Πρωταπριλιά του 1961, έγινε χεντ κόουτς σε ηλικία μόλις 28 ετών, αντικαθιστώντας τον Βαλέριο Μπιανκίνι στον πάγκο της Σκαβολίνι Πέζαρο το 1989. Στη ρούκι σεζόν του κατέκτησε το ιταλικό πρωτάθλημα, ως ο νεαρότερος στην ιστορία της Lega Basket, όμως στον τελικό του Κυπέλλου Κόρατς ηττήθηκε από την Μπανταλόνα και τον συνομήλικό του, Πέδρο Μαρτίνεθ, αντίπαλό του με τη Βαλένθια στον ημιτελικό της Παρασκευής (22/5, 21:00).
Ο κόουτς Σκαριόλο συμπλήρωσε 37 χρόνια στους πάγκους και με εξαίρεση την τριετία 2018-21 που διετέλεσε ασίσταντ στους Τορόντο Ράπτορς, υπήρξε πρώτος προπονητής στις δύο ομάδες της Μπολόνια, τις Μπασκόνια, Μάλαγα, Χίμκι, Μιλάνο και δις (2009-12 και 2015-25) της Εθνικής Ισπανίας, με την οποία κατέκτησε τέσσερα Ευρωμπάσκετ, το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2019 και δύο Ολυμπιακά μετάλλια (ασημένιο και χάλκινο αντίστοιχα) το 2012 και 2016. Ο Δημήτρης Γαλάνης, άλλοτε προπονητής των Ηρακλή και Καβάλας και φίλος του Ιταλού, «σκιαγραφεί» στην «Καθημερινή» το παιχνίδι και την προσέγγιση του κόουτς της Ρεάλ, οποίος αναζητά στο ΟΑΚΑ τον παρθενικό τίτλο του στην Ευρωλίγκα.
Πρωτοποριακή σκέψη και πίστη στους ανθρώπους «του»
Ο κ. Γαλάνης θυμίζει πως «μιλάμε για έναν multi-coached άνθρωπο, ο οποίος έχει κοουτσάρει ιταλικό, ισπανικό, ρώσικο πρωτάθλημα, Εθνικές ομάδες, διοργανώσεις όπως EuroCup, VTB League και φυσικά Ευρωλίγκα, ενώ έχει περάσει και ως βοηθός από το ΝΒΑ, κατακτώντας και τον τίτλο με τους Τορόντο Ράπτορς το 2019. Εμπειρος, του οποίου η εξωστρέφεια και η πρωτοποριακή σκέψη κάλυψαν το γεγονός ότι δεν ήταν σπουδαίος παίκτης. Εργάζεται ως χεντ κόουτς πριν καν γίνει 30 ετών και αναρριχήθηκε με νέες ιδέες, καθώς είναι φημισμένος για άμυνες “ζώνης”, τις μεικτές και λεγόμενες multiple άμυνες, τις επιθέσεις προσαρμογής, αλλά και την επίθεση με stretch-four φόργουορντ που όχι απλώς σουτάρουν αλλά και δημιουργούν».
Ο κόουτς Γαλάνης επισημαίνει πως «ο Σκαριόλο δεν έχει πρόβλημα να ζήσει και να “πεθάνει” με τη φιλοσοφία του και την πίστη στους ανθρώπους του. Ακόμη και, όπως πέρσι στο Ευρωμπάσκετ, στο τελευταίο όπως αποδείχθηκε ματς του με την Εθνική Ισπανίας, να στηριχτεί στον νεαρό Ντε Λαρέα ή να χάσει ένα Ολυμπιακό μετάλλιο παίζοντας έως το τέλος με τον Πάου Γκασόλ, τιμώντας τον για την πολυετή στήριξή του. Δεν είναι τυχαίο ότι ο σπουδαίος παράγοντας του ΝΒΑ, νυν πρόεδρος των Ντάλας Μάβερικς, Μασάι Ουζίρι, ταξίδεψε δις εν μέσω Playoffs για να τον δει στην Μπολόνια και να τον πείσει να εργαστεί στο Τορόντο».
Τα «πρέπει» και οι «εγωισμοί» της Ρεάλ
Σκαριόλο και Γαλάνης γνωρίζονται εδώ και χρόνια και συχνά μιλούν για μπάσκετ και τις τάσεις που διαμορφώνονται. Ο δεύτερος προσθέτει στο «KSports» ότι «φέτος τον επισκέφθηκα δύο φορές στη Μαδρίτη και τον συνάντησα και σε άλλες πόλεις. Για μένα, η Ρεάλ “του” έχει το περισσότερο ταλέντο από τις τέσσερις ομάδες του Final Four της Αθήνας. Πρόκειται για ομάδα που “μιξάρει” την εμπειρία με το ταλέντο και φανταστείτε ότι ο Λεν, σέντερ με επτά σεζόν στο ΝΒΑ, είναι 11ος και 12ος παίκτης στο rotation. Το “πρέπει” της Ρεάλ είναι στην επίθεση οι παίκτες να μην ντριμπλάρουν πολύ, να δημιουργούν και να μην παίζουν για τον εαυτό τους, ενώ στην άμυνα να αγωνίζονται στο όριο του φάουλ. Είναι ομάδα που έχει δυνατότητα να παίξει δύο σπουδαία ματς σε 48 ώρες, όμως το να ανασκουμπώνεται είναι “ευχή και κατάρα”, γιατί δεν το έκανε σταθερά μέσα στη σεζόν».
Ο Δημήτρης Γαλάνης εξηγεί επίσης πως «μεγάλος παράγοντας είναι ο Μάριο Χεζόνια, παίκτης με υψηλές δυνατότητες αλλά και μεγάλο εγωισμό. Ομως ο κόουτς γι’ αυτό είναι και λέγεται Σκαριόλο και επιλέχθηκε εκεί, ώστε όλες αυτές τις προσωπικότητες να τις κουμαντάρει. Και, πιστέψτε με, το πρόβλημα δεν είναι ο αρχικός εγωισμός, αλλά ο φόβος ότι ένας παίκτης δεν θα αισθανθεί σημαντικός. Ο Σκαριόλο τούς τονίζει ότι όλοι είναι σημαντικοί και απαραίτητοι ακόμη και για τα μικρά πράγματα. Ακόμη και οι σταρ συχνά συμπεριφέρονται ως μικρά παιδιά και θέλουν ντάντεμα σαν να είναι παίκτες εφηβικής ομάδας. Ο Σέρτζιο διάλεξε στη Μαδρίτη τον δρόμο της ήπιας προσέγγισης και της πειθούς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά ή να πράξει με την επιβολή και με το δικό του στάτους ως προπονητής».
Η χαμένη κούπα και η («αναίμακτη»;) απουσία του Ταβάρες
Οι δύο ομάδες που συνθέτουν τον δεύτερο ημιτελικό της Ευρωλίγκας συναντήθηκαν και στους περσινούς τελικούς της ισπανικής λίγκας, με τη Ρεάλ να κατακτά τον τίτλο με 3-0 νίκες. Η Βαλένθια έδειξε από νωρίς τις διαφορετικές φετινές διαθέσεις της – που την έφεραν έως τη 2η θέση της κανονικής περιόδου και στο Final Four, νικώντας τον Παναθηναϊκό –, παίρνοντας τη ρεβάνς στον τελικό του Σούπερ Καπ, στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Ο Δημήτρης Γαλάνης θεωρεί πως αυτό «λειτούργησε ως πείσμα στη συνέχεια για τη Ρεάλ», η οποία μετά και την ήττα στον πρώτο γύρο στην Ευρωλίγκα, πέτυχε τέσσερις διαδοχικές νίκες επί των «πορτοκαλί» του κόουτς Μαρτίνεθ, σε ACB, Ευρωλίγκα και στον ημιτελικό του Copa del Rey. Παρ’ όλα αυτά, ο κόουτς Γαλάνης πιστεύει ότι «από τη στιγμή που νίκησε την εμπειρία και τη… φανέλα του Παναθηναϊκού, η Βαλένθια μπορεί να κερδίσει τους πάντες και φέτος στο ΟΑΚΑ έχει τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια. Το μομέντουμ ανήκει στη Βαλένθια, δεν έχει άγχος ή το βάρος του φαβορί, νιώθει καλά, ωστόσο δεν πιστεύω ότι η απουσία του Εντι Ταβάρες θα παίξει απαραίτητα ρόλο υπέρ της. Μπορεί ο “δεινόσαυρος” της Ρεάλ να έκλεινε φέτος στα μεταξύ τους ματς τους χώρους στην άμυνα, όμως ο Σκαριόλο έχει τρόπο να αξιοποιήσει πιο γρήγορους παίκτες, γιατί όσο η Ρεάλ παίζει γρήγορα και πιεστικά, δεν έχει αντίπαλο! Είναι τέτοιο το ταλέντο της που δεν στέκεται ακόμη και στην απώλεια του βασικού ψηλού της και έχει πρόβλημα μόνο όταν οι γκαρντ ντριμπλάρουν πολύ και έχουν κίνηση της μπάλας».
