Περιστέρια, AI slop, ξαναζεσταμένες ελπίδες. Η ουράνια έμπνευση του κινήματος της Μαρίας Καρυστιανού βρίθει επίγειων κλισέ. Η αντιπολιτική της αφετηρία, εμβαπτισμένη στο προσωπικό και εθνικό δράμα, δεν κατάφερε τελικά να την οδηγήσει πολύ μακριά από τη γραφική αισθητική του μέσου πολιτευτή-δημαγωγού. «Μην την κρίνετε από την αισθητική της», θα πει κάποιος είτε υπερβολικά αφελής είτε αρκετά πονηρός. «Κρίνετέ την πολιτικά!». Για να κριθείς πολιτικά όμως πρέπει να έχεις και πολιτικές θέσεις. Εκτός αν προτιμούν οι οπαδοί της να την κρίνουμε απ’ ό,τι σχεδόν πολιτικό μας έχει δώσει μέχρι τώρα: αναχρονιστικές απόψεις για τις αμβλώσεις· ακροδεξιούς-φιλοπουτινικούς συνεργάτες· διαμαρτυρίες επί παντός επιστητού ανάμεικτες με σοκαριστική άγνοια. Η αισθητική της επικοινωνίας ίσως είναι προτιμότερη· σίγουρα πάντως είναι ενδεικτική.
Το κόμμα υπολειτουργεί
Μπορεί να ψέξει κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ για την προβληματική επικοινωνία του με τα στελέχη του; Δεν είναι ότι δεν μπορεί να συνεννοηθεί· είναι ότι δεν θέλει. Πρόκειται για στρατηγική επιλογή αποφυγής και άρνησης. Η διαγραφή Πολάκη από την Κ.Ο. της παράταξης είναι προϊόν μιας επιβεβλημένης σιωπής για τα μελλούμενα. Μη ζητάτε λεπτομέρειες· μην αξιώνετε σχεδιασμό για όσα έρχονται· μην έχετε την απαίτηση το κόμμα να λειτουργήσει ως κόμμα. Ανεπισήμως αλλά εντελώς ουσιαστικά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θέσει εαυτόν στη διάθεση του Αλέξη Τσίπρα και ως εκ τούτου υπολειτουργεί σκοπίμως. Είναι μια ομάδα υποψήφιων γαμπρών, που περιμένουν να τους διαλέξει η πολύφερνη πολιτική νύφη. Oποιος αναμένει από το κόμμα να σεβαστεί την ιδιότητά του ως κόμματος, το φέρνει σε δύσκολη θέση, άρα πρέπει να εξουδετερωθεί.
Σύντροφοι και ψεύτες
Η διαγραφή έχει μια αξιοπρέπεια μες στη σιωπηλή απολυτότητά της. Σηματοδοτεί ένα τέλος χωρίς πολλά πολλά. Από την άλλη, ο τρόπος που αντιμετωπίζει τους πρώην συντρόφους της η Ζωή Κωνσταντοπούλου μοιάζει σαδιστικά εκδικητικός, ίσως επειδή δεν προλαβαίνει να τους διώξει η ίδια. Σύμφωνα με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, η υπάλληλος που την κατήγγειλε στην Επιθεώρηση Εργασίας χρηματίζεται από την κυβέρνηση. Στο σύμπαν της προέδρου όχι μόνο αποκλείεται να της αντιτίθεται κάποιος με βάσιμη αιτία, αλλά η αντίθεσή του ενέχει οπωσδήποτε ζοφερό δόλο: ο κόσμος χωρίζεται σε συντρόφους και ανήθικους ψεύτες.
Big Bang
Ο Στάθης Καλύβας δεν είναι ούτε σύντροφος ούτε πρώην σύντροφος. Δεν ανήκει σε κάποια πολιτική ομάδα, δεν έχει κομματικές εξαρτήσεις, δεν πάσχει από ιδεολογικούς δογματισμούς. Κι αυτό είναι που δεν θα του συγχωρεθεί ποτέ απ’ όσους έχουν θεμελιώσει τη δημόσια ή ιδιωτική τους ύπαρξή στη μαζική σκέψη, στον πνιγηρό κομφορμισμό και στην πολεμοχαρή στράτευση εναντίον όποιου τολμά να σκεφτεί τολμηρά κι ακηδεμόνευτα. Η επίθεση εναντίον του νέου του βιβλίου «Big Bang 1970-1973» δεν είναι στην πραγματικότητα επίθεση στο περιεχόμενο του έργου (πόσοι άραγε το διάβασαν;), αλλά επίθεση στον δημιουργό, ο οποίος απορρίπτεται εκ προοιμίου επειδή ακριβώς δεν ανήκει στην ιερή κοινότητα και δεν αναπαράγει το ευαγγέλιό της. Αν επρόκειτο για διαφωνία ουσίας, αν το βιβλίο είχε όντως ενοχλήσει αυτούς που το καταδικάζουν για το «αντιεπιστημονικό» του πνεύμα, θα είχε ξεπουλήσει κιόλας.
Στημένη επίθεση
Στις στημένες επιθέσεις, η άμυνα είναι πάντα δυσκολότερη, γιατί δεν στρέφεται κατά της κατηγορίας που αποδίδεται από τον επιτιθέμενο, αλλά κατά της κακοπιστίας του. Πώς να τα βάλεις με τους κακόπιστους και την εμπάθειά τους χωρίς να βγεις χαμένος; Λέγοντας την αλήθεια όσες φορές κι αν χρειαστεί. Αν ο Νίκος Ανδρουλάκης αισθάνεται στριμωγμένος από τις «αποκαλύψεις» για τα περιουσιακά του στοιχεία, δεν φταίνε τα περιουσιακά στοιχεία. Αυτά είναι νόμιμα. Ισως φταίει ότι είχε ποντάρει κι αυτός σε ένα ηθικό πλεονέκτημα, που δίπλα στην περιουσία ακούγεται δυστυχώς παράφωνο.
