Σάκης Ιωαννίδης

Δεκέμβριος 2025. Ο Λάσλο Κρασναχορκάι δίνει την καθιερωμένη διάλεξη στη Σουηδική Ακαδημία στο πλαίσιο της απονομής του βραβείου Νομπέλ. Ξεκινάει με μια κατηγορηματική δήλωση. «Τα αποθέματα της ελπίδας μου έχουν τελειώσει».

Θα μπορούσε να είναι μια τίμια προσπάθεια για εμπορικό ελληνικό σινεμά, αν η «Τελευταία κλήση» δεν μπλεκόταν στην ουρά και στη φιλοδοξία της.

Το 1968 στην Ελλάδα γινόταν ο κακός χαμός με το τραγούδι του Χρηστάκη στην ταινία «Ο τυχεράκιας» με τον Κώστα Χατζηχρήστο.

Τι σημαίνει τελικά πολιτικό σινεμά; Είναι το σινεμά που βραβεύει ταινίες με πολιτικό χαρακτήρα; Οι σταρ που κάνουν πολιτικές δηλώσεις; Ή το σινεμά που επιβιώνει μέσα σε έναν κόσμο αβεβαιότητας και κάνει καλά τη δουλειά του, δηλαδή ταινίες;

Ο αρχιμουσικός Γκουστάβο Ντουνταμέλ είναι ένας πραγματικός ροκ σταρ του πόντιουμ.

Η διασκευή του «Εχθρού του λαού» διά χειρός Τόμας Οστερμάιερ έχει γίνει talk of the town.

Ηταν από εκείνες τις περιπτώσεις που τα αντανακλαστικά λειτούργησαν και η δουλειά έγινε γρήγορα και, κατά το δυνατόν, αθόρυβα.

Οχι που δεν θα υπήρχε παρασκήνιο.

Καθώς κοντοζυγώνει ο πρώτος μεγάλος αγώνας δρόμου στην Αθήνα (Ημιμαραθώνιος, 8/3) που θα προκαλέσει το αναμενόμενο μπαράζ διαδικτυακής γκρίνιας για το κλείσιμο των δρόμων (και χάος περιμετρικά του κέντρου), ας αποδώσουμε τις οφειλόμενες τιμές […]

Ενας φίλος ερμηνεύει τις συμπεριφορές των ανθρώπων από μια ηλικία και μετά ως αντιδράσεις απέναντι στον φόβο του θανάτου.

«Αγάπη μου». «Αγάπη μου». «Αγάπη μου;». Η χορεύτρια φωνάζει, σχεδόν τσιρίζει. Κλαίει υστερικά.

Κάποιοι εκσφενδονίζουν κουτιά με μπογιά πάνω σε πίνακες. Αλλοι σταματούν συναυλίες επειδή δεν συμφωνούν με την καταγωγή του μαέστρου. Ορισμένοι κάνουν ανθρωπιστικά ταξίδια που ξέρουν ότι θα καταλήξουν σε αδιέξοδο, αλλά θα προσφέρουν εικόνα και θέαμα. Οι ακτιβιστές συνήθως κάνουν κάτι που προκαλεί θόρυβο.