Θάνος Βερέμης*

Τ​​ο άστρο του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, εισέρχεται μάλλον σε καθοδική πορεία, αφού μετά τις τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2015) το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ, δεν έχει καταφέρει ακόμα να σχηματίσει κυβέρνηση. 

Από τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τα προ ημερών επεισόδια από φορολογούμενους που αρνήθηκαν τον έλεγχο των αρμοδίων Αρχών, ο καθηγητής Θάνος Βερέμης παρουσιάζει τις μεθόδους των φορολογούντων και των φοροεισπρακτόρων και τις αντιδράσεις των Ελλήνων φορολογουμένων, ραγιάδων ή ελευθέρων.

Αύριο είναι μια μέρα αυτογνωσίας. Το βάρος ή η επιτυχία του εκλογικού αποτελέσματος θα καταδείξει και το ποιοι είμαστε στ’ αλήθεια.

«​​Τώρα, για πρώτη φορά καταλαβαίνω ποια είναι η διαφορά μου με τον Λάμπρο Ζήση. (Αριστερός φίλος του συντηρητικού επιθεωρητή Χαρίτου.) Δεν είναι ούτε πολιτική, ούτε ιδεολογική. Περιμέναμε και οι δύο μας το ραντεβού με την ιστορία σε διαφορετικές γωνίες, αλλά, επειδή το ραντεβού μάς κρέμασε και εμάς τους δύο και την Ελλάδα, πιάσαμε την κουβέντα και τα βρήκαμε».

Ε​​ναν χρόνο μετά την «Αναίμακτη Eπανάσταση», δηλαδή το 1689, η Αγγλία ψήφισε τον νόμο που έμεινε γνωστός με τον τίτλο «της Ανοχής» (Toleration Act). 

Ο ΣYPIZA έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά μιας αποστεωμένης αριστερής αντίληψης, η οποία κατ’ αρχήν ενθαρρύνει κάθε ενέργεια αμφισβήτησης, ακόμα και τις καταστροφές παντός είδους.

Μέσα στη δημοσιονομική μας κρίση ελάλησαν κάμποσοι ξένοι αλέκτορες, οι οποίοι αντλούσαν μαθήματα από το αμερικανικό πολιτικό παράδειγμα με προορισμό την ελληνική δυστοπία.

Η ​​13η μπορεί να είναι για τους προληπτικούς επικίνδυνη ημερομηνία, όχι όμως για τους περισσότερους Ελληνες που περίμεναν εκείνη τη μέρα την καταστροφή. 

Η ​​Ελλάδα έχει σήμερα μια προηγμένη κοινωνία χωρίς αναλφαβητισμό, με επένδυση στην εκπαίδευση, ελληνική και ξένη, με υψηλό (ακόμα) κατά κεφαλήν εισόδημα και τη χειρότερη ποιοτικά Βουλή στην Ιστορία της. 

​Αυτή η καταπράσινη, θριαμβευτική μας άνοιξη δεν συμμετέχει καθόλου στο άγχος της διακύβευσης του μέλλοντός μας. Η σκηνογραφία θα ήταν πιο ταιριαστή με τα βάσανά μας αν ακολουθούσε το συννεφιασμένο τοπίο του Ρώσου ή του Ιάπωνα σκηνοθέτη του «Βασιλιά Ληρ».

Μήπως ο νέος νόμος φιλοδοξεί να επαναφέρει στα ΑΕΙ τον αποκλεισμό απόψεων που δεν ταιριάζουν με τα «πιστεύω» του ΣΥΡΙΖΑ;

Οι χρονολογίες καταστροφών που μένουν χαραγμένες στη συλλογική μνήμη είναι οι εκλογές του 1920 – η καταστροφή του 1922, ο χειμώνας του 1941-42 της Κατοχής, ο εμφύλιος του 1946-49. Μήπως η ερχόμενη θα είναι μέσα στον Ιούνιο 2015; Τότε η «ανθρωπιστική καταστροφή» ίσως μετονομαστεί σε «καταστροφή της αρετής».