Θάνος Βερέμης*

Ο πρωθυπουργός απέδειξε έως τώρα ότι είναι το πιο ενδιαφέρον πρόσωπο στον ερασιτεχνικό του θίασο. Χωρίς αυτόν, στην κυβέρνηση μένουν αρκετοί γραφικοί και κάνα δυο τρομακτικοί.

Εύχομαι ο «διάλογος ακόμη και με κουκουλοφόρους» του κ. Παρασκευόπουλου, να μη φθάσει ώς τα ΑΕΙ.

Αγαπητέ κ. Υπουργέ, Πέρασαν πενήντα τρία χρόνια από τότε που βρισκόμασταν μαζί στα θρανία του Γυμνασίου (τότε) και συγκρατώ στη μνήμη μου τον πολύ καλό μαθητή, τον ήπιο άνθρωπο και τον καλόπιστο συνομιλητή.

Οι κοινωνίες είναι σαν τους ανθρώπους που τις συναποτελούν. Είναι δυνατόν να μωραθούν αν εκπέσει το εκπαιδευτικό τους σύστημα και εκτεθούν για μεγάλο διάστημα σε τοξικές εκπομπές της τηλεόρασης.

Η κρίση που κατατρύχει τη χώρα μας είναι κυρίως προϊόν προβληματικής εκπαίδευσης. Από τους γονείς οι οποίοι απέβλεπαν σε ξένα καταναλωτικά πρότυπα, τους πολιτικούς που εκόμισαν το ιδεολόγημα του λαϊκισμού, ως εκείνους που φρόντισαν να ενισχύσουν τις κακές παραδοσιακές ροπές των Ελλήνων, προς ίδιον όφελος.

Ισως η μόνη προτροπή που έχει σημασία είναι, στις επερχόμενες εκλογές, να αναζητήσουμε τον μέγιστο αριθμό υποψηφίων με κάποιο έργο στον βίο τους πριν ενταχθούν στην πολιτική.

Οι πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ κατέληξαν σε θρίαμβο για το κόμμα των Ρεπουμπλικανών. Η παρουσία τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων αυξήθηκε, ενώ επανακατέλαβαν την πλειοψηφία στη Γερουσία.

Επικρατεί ανάμεσα στους δυτικούς ηγέτες μια ανεξήγητη σύγχυση για τα προβλήματα εξωτερικής πολιτικής που απασχολούν τον κόσμο μας, χωρίς όμως να τον απειλούν ακόμη.

Μετράμε φέτος εκατό χρόνια από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Οπως σημειώνει ο Βρετανός ιστορικός Κρίστοφερ Κλαρκ, οι Ευρωπαίοι έπειτα από μισό περίπου αιώνα ειρήνης στην ήπειρο, βιάζονταν να ξαναζήσουν τις ηρωικές συγκινήσεις του παρελθόντος.

Ο θεσμός του μεταπολεμικού Προέδρου της Δημοκρατίας εκκίνησε με δύο εξαιρετικούς εκπροσώπους των Ελλήνων.

Το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης αποτελεί για τους ταλαιπωρημένους νεοέλληνες, τουλάχιστον όσο διαρκεί η μαγεία του αινίγματος που κρύβει, μια φυγή στο θαυμαστό τους παρελθόν.

Στο Στάλινγκραντ, νικητές και ηττημένοι αποτελούν αντανάκλαση οι μεν των δε.