Στέφανος Κασιμάτης

Με το προσφυγικό – μεταναστευτικό σε έξαρση, είπα να κάνω λίγο «homework» την Κυριακή και διάβασα (αφού το άφησα πρώτα δύο χρόνια να ωριμάζει στο ράφι…) το βιβλίο του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου, του καθηγητή Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, «Οι πρόσφυγες και τα καθήκοντά μας απέναντί τους» (εκδόσεις Πόλις), που τιμήθηκε το 2018 με κρατικό βραβείο.

Το γεγονός ότι τα τέσσερα σημαντικότερα Οσκαρ πήγαν στην ομώνυμη ταινία του Κορεάτη Μπονγκ Τζουν Χο ήταν μια τόσο ευχάριστη έκπληξη, που με κάνει –για λίγο, ευτυχώς– να σκέπτομαι μήπως οφείλω να αναθεωρήσω την άποψή μου για τα βραβεία.

Πολύ δύσκολο, φίλε μου, να είσαι ο Γιώργος Μαυρογορδάτος! Και για τους άλλους, φαντάζομαι, μα και για τον εαυτό του. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει όποιος κάνει τον κόπο να διαβάσει το αυτοβιογραφικό βιβλίο του σημαντικού ιστορικού, με τον τίτλο «Αναμνήσεις ενός μολυβένιου στρατιώτη» (Εκδόσεις Πατάκη, 2019).

Κάτι γίνεται στον ΣΥΡΙΖΑ – και δεν εννοώ αυτό που όλοι έχουμε καταλάβει ότι δεν γίνεται, δηλαδή σοβαρή αντιπολίτευση. Τέτοιο πράγμα προφανώς δεν υπάρχει, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση «παίζοντας κασέτα» με τις μεγάλες επιτυχίες του παρελθόντος. 

Οποιοσδήποτε κρίνει το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ οφείλει να ξεκινήσει με την παραδοχή ότι η θέση του, στο σημερινό πολιτικό τοπίο, είναι εξαιρετικά δύσκολη. Είναι ένα μικρό σοσιαλιστικό κόμμα, με μεγάλη ιστορία, από την οποία και ζει.

Ευτυχώς, στην πολιτική υπάρχει πάντα κάποιος σαν τον Γιάννη Μουζάλα, για να φαιδρύνει και το πιο ζοφερό θέμα.

«“Κύριε πρωθυπουργέ, είναι σε εκείνο το σημείο. Το παρακολουθούμε από απόσταση”. “Εντάξει, κύριε υπουργέ, ψυχραιμία”. Πρωινός διάλογος. Μετά από λίγες ώρες: “Κύριε υπουργέ, μετακινήθηκε;”. “Aλλαξε λίγο πορεία, αλλά δεν είμαστε σίγουροι ότι βγαίνει”. “Τι συνιστάτε, κύριε υπουργέ;”. “Ψυχραιμία, κύριε πρωθυπουργέ”. Ανταγωνισμός ψυχραιμίας, όπως σας το είπα».

Παράκληση. Να σας ζητήσω εκ των προτέρων να ξεχάσουμε ποιος είναι ο πομπός και να συγκεντρωθούμε μόνο στο μήνυμα. (Θα δείτε, άλλωστε, ποιος είναι ο πομπός και θα καταλάβετε ότι, προσωπικά, κάνω μεγάλη θυσία ζητώντας σας τέτοια χάρη…)

Στην κύρωση της συμφωνίας για την επέκταση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδος και ΗΠΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να δηλώσει «παρών». Μια στάση που δεν διαφέρει πολύ από εκείνη στην πορεία του Πολυτεχνείου: πήγαν μέχρι το Σύνταγμα και διελύθησαν ησύχως.

Το να πούμε ότι ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης έχει πρόβλημα, θα ήταν σχήμα λιτότητας· η ωμή πραγματικότητα είναι ότι έχουν πάρει φωτιά τα μπατζάκια του. 

Μπράβο του! Ο Θοδωρής Ζαγοράκης, που τόσο αμφισβητήθηκε η ικανότητά του να έχει ρόλο στην πολιτική, πέτυχε μια μεγάλη πολιτική νίκη για τα μέτρα του – για τα μέτρα ενός απλού, μουγγού ευρωβουλευτή. 

Ο Χαράλαμπος Αθανασίου, αντιπρόεδρος της Βουλής και πρωτοεκλεγείς βουλευτής Λέσβου (ο «κύριος Μπάμπης» της στήλης), δημοσίευσε την παρέμβασή του για το μεταναστευτικό, την οποία διάβασα με ενδιαφέρον λόγω της σφοδρής κριτικής που του έχω κάνει στο πρόσφατο παρελθόν.