Στέφανος Κασιμάτης

Πού βρήκα να κολλήσω, θα πείτε και θα έχετε δίκιο, αλλά αυτός είμαι και τώρα είναι αργά να αλλάξω. Μου κάνει εντύπωση ότι πουθενά στην επιστολή Πομπέο προς Μητσοτάκη, η οποία δόθηκε χθες στη δημοσιότητα από την κυβέρνηση, δεν αναγράφεται ημερομηνία.

Θαυμάζω τις απανωτές μάχες που κερδίζει ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός (διεθνώς, LNA) του ηρωικού και, τελευταίως, λίαν προσφιλούς μας στρατάρχου Χαφτάρ, με τις ανακοινώσεις που εξαπολύει μέσω Twitter.

Υπάρχει μια ειρωνεία στα εγκώμια της συναίνεσης, που ήλθαν ξανά στη μόδα με την υποψηφιότητα της κ. Σακελλαροπούλου για την προεδρία, όταν, λίγο προτού προκύψουν οι ευχάριστες εξελίξεις στο προεδρικό, εμείς διαφωνούσαμε για το στοιχειώδες δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης.

Αναλογισθείτε τι ζήσαμε μέσα σε λίγες ώρες: πρόεδρος γυναίκα και μάλιστα γενικής και θερμής αποδοχής, πρόεδρος, επιπλέον, που φαίνεται ότι θα εκλεγεί από τη Βουλή την προσεχή Τετάρτη με πρωτοφανή πλειοψηφία.

Για όσους διαμαρτυρόμαστε για τις δυσάρεστες εκπλήξεις που επιφυλάσσει στον απλό άνθρωπο ο βίος στην Ελλάδα, ιδού επιτέλους και η άλλη όψη του νομίσματος, μία ευχάριστη έκπληξη: από τον Παυλόπουλο στη Σακελλαροπούλου! 

Μετά το τέλος μιας επίσημης τελετής, προσφάτως, ένας δημοσιογράφος ρώτησε ευσχήμως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αν θα είναι και πάλι πρόεδρος. 

Χθες, στο εξοχικό παλάτι της βασίλισσας Ελισάβετ έγινε η δίκη του πρίγκιπα Χάρι: τα είπε, κυρίως τα άκουσε και, οπωσδήποτε, κάπου θα κατέληξαν. 

Καταλαβαίνω ότι υπάρχει ένα ταμπού στον δημόσιο λόγο γύρω από τη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί, το οποίο, όπως όλα τα ταμπού, οφείλει να μένει άρρητο.

Είναι πολύ εξυπηρετικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αμολήσει σε σταθμούς και κανάλια τους πιο ήπιους από τους εκπροσώπους του, για να μας εξηγήσουν γιατί η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον ήταν «φιάσκο». 

Είμαστε σίγουροι ότι ο Τσίπρας στηρίζει Παυλόπουλο ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Το πρόβλημα το έθεσε φίλος και, ομολογουμένως, ένιωσα μέσα μου την πάντα αναζωογονητική υπόμνηση της ηλιθιότητάς μου, διότι δεν το είχα σκεφθεί καθόλου. Είμαστε σίγουροι; 

Μπράβο. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει κάνει μεγάλη πρόοδο στον έλεγχο του θυμού του – μπράβο! Τον ρώτησαν, φέρ’ ειπείν, σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης, γιατί να μην επανεκλεγεί ως Πρόεδρος ο Προκόπης Παυλόπουλος, και εκείνος απάντησε ότι «είναι πολύ δύσκολο να μην είσαι καλός Πρόεδρος». 

Καλή χρονιά. Ας είναι αυτές οι πρώτες λέξεις της στήλης για το 2020. Οχι σε όλους ανεξαιρέτως, όμως! Διότι υπάρχει ένα πρόβλημα με τη «δημοκρατικότητα» των ευχών: δεν είναι δυνατό να απευθύνονται σε όλους εξίσου. Δεν είναι λογικό, θέλω να πω, οι ευχές να εκτείνονται, π.χ., στον Κιμ Γιονγκ Ουν ή στη Χεζμπολά.