Στέφανος Κασιμάτης

Η ηγεσία της Ευρώπης επισκέπτεται αυτοπροσώπως τον Εβρο και έχει μεγάλη σημασία αυτό· την ίδια ώρα, όμως, οι φόβοι των Ευρωπαίων μετακινούνται ανατολικότερα: στην Τουρκία και στο δικό της σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα με το μεταναστευτικό.

Ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ αποκάλυψε ότι η διπλωματική πρωτοβουλία της χώρας του για πολυμερή διάσκεψη στη Σόφια με αντικείμενο το μεταναστευτικό ναυάγησε! Ο λόγος; Επειδή ο Ερντογάν αρνείται να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον Μητσοτάκη.

Μεγάλη αναστάτωση, θαυμάσια κατάσταση – αλλά δεν το λέμε. Αυτό συνοψίζει τη θέση της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, δηλαδή όλων των αριστερών κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή, απέναντι στην πρωτοφανή και οργανωμένη επίθεση που δέχεται η χώρα, με μετανάστες σε ρόλο εισβολέων.

Πρόσφυγες ή μετανάστες; Αν το ερώτημα περιορίζεται στις εικόνες που είδαμε όλοι από τον Εβρο, η απάντηση δεν έχει σημασία, διότι μιλάμε για εισβολή την οποία κάθε κράτος που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του οφείλει να εμποδίσει.

H ειρωνεία είναι όσο εμφανής και ο παροιμιώδης ελέφαντας στο σαλόνι. Ποτέ άλλοτε σε περίοδο αποκριάτικη δεν πουλήθηκαν τόσες μάσκες στην Ελλάδα όσες φέτος. Μόνο που είναι όλες νοσοκομειακές, λόγω του κλασικού ελληνικού πανικού με τον κορωνοϊό.

Την έχω αυτή τη συνήθεια, να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα. Γι’ αυτό δεν μπορώ να μετάσχω στο φατούρο που υφίσταται ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου –όσο και αν του αξίζει– χωρίς προηγουμένως να επισημάνω και κάτι υπέρ του. 

Ετσι γίνεται πάντα τη δεύτερη μέρα (D+1): το σοκ του αιφνιδιασμού περνάει, ο αμυνόμενος ανασυντάσσεται και αντεπιτίθεται. Η χθεσινή ημέρα ήταν δύσκολη για τις κυβερνητικές δυνάμεις σε Λέσβο και Χίο. 

Ελπίζω, όχι. Ωστόσο, αφήνω το ερωτηματικό στον τίτλο, διότι η έκβαση της αναμέτρησης δεν έχει ακόμη κριθεί. Θα εξαρτηθεί από την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να δημιουργηθούν τα κλειστά κέντρα σε Λέσβο και Χίο παρά τις τοπικές αντιδράσεις, καθώς και από την ταχύτητα της πραγματοποίησης του σχεδίου.

Ακούω με πολλή προσοχή τους εκπροσώπους των κατοίκων των νησιών του Β. Αιγαίου και προσπαθώ να καταλάβω τι πραγματικά ζητούν από την κυβέρνηση αυτοί οι άνθρωποι. 

Είναι και αυτό μια εκδήλωση της αυταρέσκειας της Αριστεράς: να χρησιμοποιεί με χαρακτηριστική ελευθερία τον ποιητικό λόγο στην πολιτική – αυταρέσκεια, η οποία πηγάζει προφανώς από την πεποίθηση ότι αποτελούν την «πνευματική πρωτοπορία», όπως αντιστοίχως και οι θρησκόληπτοι οιασδήποτε άλλης ομολογίας ή δόγματος. 

Είναι και αυτό μία εκδήλωση της αυταρέσκειας της Αριστεράς, να χρησιμοποιεί με χαρακτηριστική ελευθερία τον ποιητικό λόγο στην πολιτική ―αυταρέσκεια, η οποία  πηγάζει προφανώς από την πεποίθηση ότι αποτελούν την «πνευματική πρωτοπορία», όπως αντιστοίχως και οι θρησκόληπτοι οιασδήποτε άλλης ομολογίας ή δόγματος. 

«Αρατε τις επιτάξεις! Αρατε τις επιτάξεις!» Αλλά και το ακόμη ωραιότερο: «Εμείς θέλουμε αγάπη!». Ακουγα τον διάλογο που έκανε μέσω της ΕΡΤ ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου κ. Μουτζούρης με τον Νότη Μηταράκη και αναρωτιόμουν αν ο άνθρωπος είναι αδίστακτος ή απλώς γελοίος. Ισως το ότι ισορροπεί μεταξύ των δύο και η αμφιβολία που προκαλεί, να είναι το μυστικό της επιτυχίας του.