Στέφανος Κασιμάτης

Αθόρυβα δεν το λες με τις βαριές κουβέντες που λέγονται. Πάντως, χωρίς τυμπανοκρουσίες και επισημότητες, ξεκίνησαν οι επετειακές εκδηλώσεις, οι οποίες θα κλιμακώνονται μέσα στους δώδεκα μήνες που ανοίγονται μπροστά μας μέχρι την 25η Μαρτίου του 2021.

Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και υπάλληλος του γραφείου Τύπου της κοινοβουλευτικής ομάδας του, το όνομα του οποίου δεν έχει σημασία, έχει θυμώσει πολύ με την κυβέρνηση και απειλεί: «Οταν γυρίσω θα τους γ***σω»! Μέχρι τότε προπονείται εντατικά μόνος του, για να είναι σε φόρμα.

Συνέβη και αυτό. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, το αξιαγάπητο κοριτσάκι του «Εξορκιστή», που μεγάλωσε, έγινε πρόεδρος της Βουλής (ευτυχώς για λίγο) και ύστερα αρχηγός κόμματος στο οποίο κανείς δεν δίνει σημασία, τελευταία δεν είναι πολύ καλά. Για την ακρίβεια, δεν είναι καθόλου καλά.

Στη Διάσκεψη της Τεχεράνης, την πρώτη συνάντηση μεταξύ των τριών ηγετών των Συμμάχων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που έγινε τις τελευταίες ημέρες του Νοεμβρίου του 1943, συζητήθηκε για πρώτη φορά ευθέως μεταξύ των τριών μεγάλων, Τσώρτσιλ, Ρούζβελτ και Στάλιν, το μέλλον της Γερμανίας, αφού θα είχε κατακτηθεί από τις συμμαχικές δυνάμεις. 

Αν σας καλημερίσω κυριακάτικα, λέγοντας ότι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πολιτικά κείμενα, που μπορεί να διαβάσει κάποιος για την παρούσα συγκυρία, είναι η πρόσφατη έκθεση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για το 2019 και τις προοπτικές του 2020, θα πείτε ότι είμαι πειραγμένος.

Ποιoς δεν έχει δει το περίφημο επεισόδιο της κωμικής σειράς «Fawlty Towers» με τους Γερμανούς τουρίστες, από το οποίο δανείζομαι τον σημερινό τίτλο; Είχα την εντύπωση, λάθος, την εδραία πεποίθηση, ότι το θέμα του πολέμου ήταν ταμπού για τους Γερμανούς. 

Η φράση του τίτλου είναι το σχόλιο του υφυπουργού Θοδωρή Σκυλακάκη για τα οικονομικά μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Η αναγκαστική προσαρμογή της οικονομικής πολιτικής δημιουργεί πρόβλημα στην Αριστερά, διότι τι περισσότερο μπορεί να αξιώσει πια για τους εργαζομένους έπειτα από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση;

Αυτό με απασχολεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Παρότι βρισκόμαστε στην αρχή της ιστορίας με τον COVID-19, ανυπομονώ –μην πω ότι αγωνιώ– για τη μορφή του μέλλοντός μας, όταν θα έχει περάσει η πανδημία.

Πρόκειται για ένα μήνυμα στο Twitter από την Πάτρα, που δημοσιεύθηκε την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς: «Κανονικά η παρέλαση στην Πάτρα. Δύο χιλιάδες άτομα έχουν μαζευτεί στην πλατεία για να το παρακολουθήσουν. 

Η ορκωμοσία της πρώτης γυναίκας Προέδρου της Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή υπό ειδικές συνθήκες, λόγω κορωνοϊού, στην αίθουσα της Βουλής και, ακολούθως, η κ. Σακελλαροπούλου κατέθεσε τον καθιερωμένο στέφανο (αν μου επιτρέπετε το λογοπαίγνιο) στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Η σκηνή που θα σας περιγράψω είναι από ρεπορτάζ του CNN για τα γεγονότα στον Eβρο, το οποίο έχει γυριστεί από την άλλη πλευρά των συνόρων

Οταν άκουσα, πριν από μερικές ημέρες, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έστελνε αντιπροσωπεία να περιοδεύσει στον Εβρο, η πρώτη σκέψη που αυθόρμητα μου ήρθε στο μυαλό ήταν: «Από ποια πλευρά των συνόρων;»