Στέφανος Κασιμάτης

Αυτά τα «μου είπε κάποιος που του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη ότι του είπε κάποιος τρίτος ότι…» δεν είναι σοβαρά πράγματα. Δεν θα σας πω, λοιπόν, τι ακούω περί δημοσκοπήσεων στη Μακεδονία, διότι οι σχετικές πληροφορίες μου περιέρχονται μέσω τρίτων, οι οποίοι όσο φίλοι και αν είναι έχουν κάθε συμφέρον να τις διαδίδουν. 

Υπάρχουν διλήμματα στη ζωή και την πολιτική στα οποία καλείσαι να διαλέξεις το μη χείρον και να τα βγάλεις πέρα με αυτό. 

Ε​​ντοπίζω μια μικρή λεπτομέρεια του πολιτικού σκηνικού μέσα στο οποίο συζητείται το Σκοπιανό, κατά τον όρο που επιβάλλει η εθνική σεμνοτυφία. Αν και σχετικώς ασήμαντη η λεπτομέρεια αυτή, μέσα στον ορυμαγδό των λόγων, φωτίζει με τρόπο ενδιαφέροντα το πρόβλημά μας με τους Σλαβομακεδόνες και με τον εαυτό μας. 

Το ιδεώδες θα ήταν να μην υπάρχει καν ο όρος Μακεδονία. Χαίρω πολύ! Εχω βαρεθεί να το ακούω. Είναι μια δικαιολογία για να καλοπιάνουμε εκείνους που ετοιμαζόμαστε να πληγώσουμε ή να ενοχλήσουμε με τη γνώμη μας. 

Να ξεκινήσω με μια προσωπική εξήγηση, γιατί θέλω να κρυφτώ και η χαρά δεν με αφήνει. Σαφή άποψη για τη συμφωνία δεν μπορώ να έχω ακόμη, εφόσον δεν την έχω διαβάσει· έχω όμως μια θετική προδιάθεση, που περιμένει το επίσημο κείμενο για να επιβεβαιωθεί. 

 Ωραία μέρα ήταν η χθεσινή για την κυβέρνηση. Εγινε, κατ’ αρχάς, το περιλάλητο τηλεφώνημα του Ζάεφ στον Τσίπρα και η επίτευξη συμφωνίας ανακοινώθηκε πανηγυρικά από τον πρωθυπουργό.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει (με την έννοια ότι το έχει μπροστά της) ένα συντονισμένο σχέδιο όλων των αναρχικών δυνάμεων· και είναι εξίσου φανερό ότι δεν μπορεί ούτε θέλει να το αντιμετωπίσει (με την άλλη έννοια, δηλαδή να αντιδράσει ώστε να το ματαιώσει). 

Π​​οιος άλλος; Ο Πάνος Καμμένος, βεβαίως. Ο υπουργός Εθνικής Αμύνης, που πήγε στην υπουργική σύνοδο του ΝΑΤΟ και τα έψαλε στους Τούρκους, μιλώντας όχι μόνο από την πλευρά των ελληνικών συμφερόντων, αλλά και με γνώμονα το συμφέρον της Συμμαχίας, παρακαλώ! Για να χρησιμοποιήσω μια μεταφορά από την τέχνη που ο ίδιος διακονεί τόσα χρόνια, ο Π. Καμμένος έπαιξε δύο ρόλους: τον μαρτυριάρη και το παλικάρι.

Εχω έναν φίλο, με τον οποίο ποτέ δεν συμφωνούμε στις εκτιμήσεις μας περί του χρόνου των εκλογών. (Πραγματικό πρόσωπο αυτός ο φίλος, όχι σαν τους άλλους στο κεφάλι μου, για τους οποίους έγραφα την Κυριακή…) 

​​«Σήμερα είναι μια πολύ ιδιαίτερη μέρα». Ετσι ξεκίνησε την ομιλία του στα Ψαρά ο Πάνος Καμμένος· και όταν ένας υπουργός ξεκινά έτσι μια δημόσια ομιλία, περιμένεις ότι αναφέρεται σε κάτι κοινό και συλλογικό, το οποίο είναι και ο λόγος της γιορτής.

Το γνωρίζουμε πολύ καλά πλέον ότι οι κυβερνώντες δεν ταλαιπωρούνται ποτέ από το αίσθημα της ντροπής.

Από την κορυφή μέχρι τα νύχια, το φωνάζουν όλοι στη Ν.Δ. ότι η κυβέρνηση δεν έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ώστε να διαπραγματεύεται το Μακεδονικό.