Παντελής Μπουκάλας

Το έγκλημα, οργανωμένο ή περιστασιακό, δεν παρακολουθεί το πολιτικό ημερολόγιο.

Ας αρχίσουμε με ποίηση. Σατιρική. Με στίχους του Αλέξανδρου Σούτσου. Γράφτηκαν το 1831, σαν έμμετρη εναντίωση στο «τυποκτόνον ψήφισμα» του Ιωάννη Καποδίστρια, έκτοτε όμως απέκτησαν μια σχεδόν εμβληματική αξία, έστω κι αν συχνά τους θυμόμαστε λαθεμένα: «Είν’ ελεύθερος ο Τύπος φθάνει μόνο να μη βλάψεις / της Αρχής τους υπαλλήλους, / τους Κριτάς, τους Υπουργούς […]

Οσο κρατούν οι βομβαρδισμοί στρέφουμε το βλέμμα στη Λωρίδα της Γάζας και στο Ισραήλ, αφιερώνουμε λίγο από τον χρόνο μας κι έπειτα μας απορροφά η καθημερινότητά μας.

Ας μην είμαστε υπερβολικοί. Εστω και ένα μόνο σύμπαν παράλληλο προς το δικό μας αν εντοπιστεί, και όχι πέντε ή άπειρα, η χαρά θα είναι τεράστια.

Μα ναι. Ομολόγησε ο αντιφρονών Λευκορώσος δημοσιογράφος Ρομάν Προτάσεβιτς.

Με το πείσμα που αρμόζει στο αξίωμά του, και το οποίο τον υποχρεώνει να πιστεύει ότι μπορεί με τις εκκλήσεις του να πείσει τους τοίχους να μετακινηθούν πέντε-δέκα εκατοστά, ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, επικεφαλής του ΠΟΥ, ομολόγησε και πάλι τη λύπη του που πάνω από το 75% των εμβολίων κατά της κόβιντ έχει χορηγηθεί σε μόλις δέκα χώρες.

Γνωστή και εξηγήσιμη η τάση μας να αντλούμε ονόματα από την Ιστορία και τη μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων και να τα αποδίδουμε ως ιδιώτες στα παιδιά και στα βαφτιστήρια μας, ως πολιτεία σε σχέδια δράσης, φυσικά φαινόμενα κ.ο.κ.

Για να πω τη μαύρη αλήθεια, ούτε «ποια βασίλισσα της Ελλάδας ήταν αδελφή του Κάιζερ της Γερμανίας Γουλιέλμου Β΄» ξέρω, θα φταίει φαίνεται το πεισματάρικο αντιδυναστικό μου φρόνημα, ούτε «ποιο ήταν το πνευματικό ίδρυμα που άρχισε να λειτουργεί τον 17ο αιώνα και επηρέασε τη συνείδηση του Ποντιακού Ελληνισμού».

Η φαντασία της ζωής αφήνει μίλια πίσω της τη φαντασία των σεναριογράφων.

Παραισθήσεις που τις προκαλεί ο παρατεταμένος κοβιντοεγκλεισμός; Ισως. Οι σκεπτικιστές πάντως αυτό πιστεύουν.

Οσο κι αν επιμένουν οι λοιμωξιολόγοι ότι δεν υπάρχει «αθηναϊκή» ή «ελληνική» μετάλλαξη του κορωνοϊού, από τη στιγμή που τη βάφτισαν έτσι κάποια ενημερωτικά μέσα, θα συνεχίσουμε ν’ ακούμε γι’ αυτήν.

Με κάθε ανάφλεξη στο Ισραήλ, όσοι επικρίνουν τη δράση της ισραηλινής κυβέρνησης καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήματα που δεν είναι απλώς σοφίσματα αλλά διανοητικές και συναισθηματικές παγίδες.