Παντελής Μπουκάλας

Στα χρόνια της Επανάστασης, το 1825, η Χριστίνα Αναγνωστοπούλου, δεκαοχτάχρονη «δεσποινίς εξόχου και σπανίας ωραιότητος», από τη Νεμνίτσα της επαρχίας της Καρύταινας, αιχμαλωτίζεται από τους Τούρκους.

Τα δημοτικά τραγούδια, τμήμα της ιστορίας και γεννήτορές της, είναι και μάρτυρές της. Η διήγησή τους μπορεί να χρησιμοποιηθεί, συμπληρωματικά με άλλες πηγές, για την προσέγγιση και την ερμηνεία κάποιου συμβάντος. Συχνά άλλωστε θεμελιώνονται σε πραγματικά περιστατικά, αναδεικνύοντάς τα αμερόληπτα. Για παράδειγμα, αντιμετωπίζουν αδέκαστα τον έρωτα σαν μία από τις δυνάμεις που παράγουν ιστορία, συγκρουόμενες […]

Κανένας άλλος δεν είναι ελάφι με μπόι στα 2,11. Απλώς τον χαίρεσαι, λοιπόν, και τον καμαρώνεις.

Παρά τα γλωσσικά γονίδιά μας, δεν φαίνεται πιθανό ότι την ώρα που παρακολουθούμε ένα αθλητικό παιχνίδι θυμόμαστε πως η «αγωνία» μας είχε κάποτε τη σημασία του «αγώνα», της άμιλλας για τη νίκη.

Για εμάς τους Νεοέλληνες ο όρος «Αγώνας» είναι ταυτισμένος βέβαια με την Επανάσταση του 1821. Το κεφαλαίο άλφα, και τα συμφραζόμενα φυσικά, αναβαθμίζουν και εξειδικεύουν την έννοια που έχει η λέξη στη συνηθισμένη χρήση του, της άμιλλας, της προσπάθειας ή ενός παιχνιδιού αθλητικού χαρακτήρα.

Επί ενάμιση χρόνο η ανθρωπότητα δοκιμάζεται. Μετράει τους νεκρούς της –τέσσερα εκατομμύρια παγκοσμίως, μια Αθήνα– και κρούσματα: διακόσια εκατομμύρια· αρκετοί από όσους νόσησαν βαριά, σημαδεύτηκαν διά βίου, σωματικά και ψυχικά.

Πώς χαλάει μια καλή στιγμή; Εύκολα. Το έδειξε η συνέντευξη Τύπου που οργάνωσαν τα υπουργεία Προστασίας του Πολίτη και Πολιτισμού, για να παρουσιάσουν τους ανακτηθέντες πίνακες του Πικάσο και του Μοντριάν.

Τέλη καλοκαιριού του 2007, έπειτα από ένα βαρύ χειρουργείο που πρόσθεσε βίδες και μπουλόνια στη μέση μου, συν μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη που πρόσθεσε ταλαιπωρία και πόνους διαρκείας, παίρνω το δεύτερο εξιτήριο και γυρίζω σπίτι.

Τι είναι τα ευρωεμβόλια του τίτλου; Σκέφτομαι τη λέξη με διπλή σημασία. Ευρωεμβόλια είναι, βέβαια, τα εμβόλια που συνδυάστηκαν με τα ευρώ, μήπως προκόψει η κατασκευή του τείχους ανοσίας.

Δεν πρόκειται, βέβαια, για κάποιο απειλητικό Τρίγωνο των Βερμούδων, και μάλιστα χερσαίο, όχι θαλάσσιο, όπως εκείνο του Ατλαντικού Ωκεανού, που η ανθρώπινη φαντασία το έχει κηρύξει έδρα των εξωγηίνων, πύλη ανόδου προς τον κόσμο μας των κατοίκων της Κούφιας Γης ή εστία υπέρμετρης παραφυσικής δραστηριότητας.

Τυπική περίπτωση ηγεμόνα που ξεκινάει τη σταδιοδρομία του με επίδειξη σεμνότητας και διολισθαίνει ταχύτατα στην αυτοπροσωπολατρεία και στην εγκαθίδρυση ολόκληρου συστήματος με στόχο την αποθέωσή του, την έμφοβη ειδωλολατρική αντιμετώπισή του από τους υπηκόους; Τυπική περίπτωση δεν ήταν βέβαια ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Γάιος Καίσαρ Γερμανικός, που ηγεμόνευσε στα χρόνια 37-41 μ.Χ., έμεινε δε γνωστός με […]

Θα προλάβει άραγε ο Υπέροχος Λευκός, στον χρόνο που απομένει στον πλανήτη Γη έως την κατάρρευσή του, που μέχρι στιγμής μοιάζει αναπόφευκτη, να ξεριζώσει από τα βάθη της ψυχής του τη βεβαιότητα ότι είναι ξεχωριστός και υπέρτερος;