Παντελής Μπουκάλας

Τρεις-τέσσερις ώρες μετά τη λογομαχία στο Μέγαρο Μαξίμου ανάμεσα στον Ελληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και την Ολλανδή δημοσιογράφο Ινγκεμποργκ Μπέγκελ, είχε ήδη ανέβει σε ποικίλες ιστοσελίδες ο γνωστός τίτλος: «Χαμός στο τουίτερ».

Εκτός από τις προβλέψεις που αφορούν το μέλλον, υπάρχουν και οι πιθανολογήσεις για το παρελθόν.

Και τα γκρίζα και μαύρα χρώματα που χρησιμοποιούν οι κατεξοχήν αρμόδιοι, οι μαχόμενοι γιατροί, για να ιστορήσουν την πανδημική κατάσταση τείνουν να εξαντληθούν, και οι λέξεις με το βαρύ δραματικό φορτίο τελειώνουν. Και μάλιστα χωρίς να καταφέρνουν να συγκινήσουν ιδιαίτερα, να παρακινήσουν σε άμεσο αναπροσανατολισμό τους κυβερνώντες. Και δεν εννοείται εδώ ο εποπτευόμενος υπουργός Υγείας, […]

Η πραγματική ζωή είναι πάντα η σοβαρότερη δοκιμασία για τις θρησκείες.

Οχτώ χρόνια πριν, τον Σεπτέμβριο του 2013, μια άγρια δολοφονία γνώρισε σε όλη την Ελλάδα το Πέραμα. Εκεί είχε γεννηθεί ο Παύλος Φύσσας, κι εκεί ζούσε, ώσπου τον μαχαίρωσε στο κοντινό Κερατσίνι ο χρυσαυγίτης Γιώργος Ρουπακιάς.

Ωστε λοιπόν «ήρωες» οι εφτά αστυνομικοί της υπόθεσης του Περάματος. Αν το φώναζαν μόνο οι συγγενείς τους έξω από τα δικαστήρια του Πειραιά, θα μνημόνευε κανείς έναν από τους μύθους του Αισώπου και θα πήγαινε παρακάτω μελαγχολικός.

Ο «Μέσος Πολίτης» είναι ένα φάντασμα. Ή ένα βολικό κατασκεύασμα με πολλούς πατεράδες: τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τους ερευνητές της κοινής γνώμης και, κυρίως, όποιους από εμάς νιώθουμε ανώτεροι του άνευ ιδιαιτέρων γνωρισμάτων «Μέσου Πολίτη».

Για «εφτά τραυματίες αστυνομικούς» ακούγαμε και διαβάζαμε στην αρχή. Είχαν διαισθανθεί, βλέπετε, ότι ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου, ακόμα κι αν είναι «βρωμογυφτάκι», δεν περνάει δίχως ενόχληση, αντιδράσεις, διαμαρτυρίες. Μόνο που δεν είχε τραυματιστεί κανένας. Αλλιώς θα τους είχαν σε κάποιο νοσοκομείο και όχι στη ΓΑΔΑ, όπου και τους επισκέφθηκε «συμβολικά» ο υπουργός ΠΡΟΠΟ «για […]

Ο πολιτικός χρόνος δεν ακινητεί ποτέ, κι ας μοιάζει συχνά παγωμένος, λόγου χάρη όταν επανέρχονται πάλι και πάλι τα ίδια προβλήματα και μαζί τους οι ίδιες «λύσεις», παρότι αποδείχτηκαν αναποτελεσματικές και θα έπρεπε να αναζητηθούν άλλες.

Κι όταν η πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης θα μετατραπεί σε θάλασσα, πού θα γίνονται οι «μεγαλειώδεις» προεκλογικές συγκεντρώσεις, ώστε ν’ ακούνε οι συναγμένοι πιστοί οπαδοί, μυριοστή φορά, τις διαβεβαιώσεις του αρχηγού ότι «το κόμμα έχει και όραμα και σχέδιο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής»;

Να ‘λεγαν οι λοιμωξιολόγοι, οι πνευμονολόγοι, οι αναισθησιολόγοι, οι βιοχημικοί των δημόσιων νοσοκομείων ότι εξουθενώθηκαν έπειτα από κοντά δυο χρόνια πόλεμο με τον κορωνοϊό, θα τους καταλαβαίναμε.

Στις 4 Οκτωβρίου 2009 σχεδόν όλη η Ελλάδα ήταν «πράσινη». Με το 43,92% που είχε αποσπάσει στις εκλογές το ΠΑΣΟΚ του κ. Γ. Α. Παπανδρέου, μόνο έξι νoμοί ήταν «γαλάζιοι», οι μισοί στον Μοριά, οι άλλοι στη Μακεδονία.