Κώστας Λεονταρίδης

Η αναγνωρισιμότητα δεν εκλέγει μόνο λιποβαρείς μερίδες βουλευτών και ευρωβουλευτών ή μακιγιάρει μπουρμπουλήθρες. 

Πάγωσε στον δημόσιο διάλογο, υπό την επίνευση των χαρμόσυνων ημερών, η θερμή πνευματική αντιπαράθεση για τη μετά θάνατον επιλογή διαχείρισης του σαρκίου μας: θρησκευτική ταφή ή αποτέφρωση χωρίς τα συγκλονιστικά –παιδευτικού χαρακτήρα για τους παρόντες– λόγια της εξοδίου ακολουθίας; Μα υπάρχουν προνομιούχοι νεκροί;

Η κατάχρηση του όρου κατακλυσμός φέρνει στο νου αναγνώσματα της μυθολογίας. Ποιος διαφωνεί ότι ο κατακλυσμός στο έπος του Σουμέριου βασιλιά Γκιλγκαμές δεν γονιμοποιεί μια ηθικολογική μήτρα; 

Ειρήνη υμίν. Επί ματαίω. Οταν τα αίματα βράζουν, η ψυχραιμία  σκορπάει στον αέρα. Πότε δεν έβραζαν τα αίματα;

Το εξουθενωμένο τσούρμο του Κολόμβου απόρησε βλέποντας παράξενα ανθρώπινα(;) όντα να εισπνέουν σε κατάσταση έκστασης καπνό από φλεγόμενα φύλλα. Αγνωστοι τόποι, αλλόκοτες συνήθειες βαρβάρων σκέφτηκαν οι Ευρωπαίοι μιμούμενοι αυτό που έβλεπαν. 

Ούτε οι δραματικές εξελίξεις στη Συρία  διά πυρός Τουρκίας άμβλυναν στο αχόρταγο μέτωπο της επικαιρότητας την παγκόσμια ανησυχία για την προελαύνουσα κλιματική αλλαγή.

Τα πιο κακομαθημένα παιδιά του ευρωπαϊκού Νότου μαστιγώθηκαν ανηλεώς τα προηγούμενα χρόνια. Με τη διολίσθηση στη χρεοκοπία, τα εκ βορρά τηλεγραφήματα ήταν λιτά: κατεργάρηδες, αναξιόπιστοι, χαραμοφάηδες, αχάριστοι και πάνω από όλα τεμπέληδες. 

Η άφιξη και εγκατάσταση 1.200.000 και πλέον προσφύγων σε συνολικό πληθυσμό 6.200.000 μετά την εθνική τραγωδία του αιώνα αποτέλεσε πραγματικό σοκ για τους Ελλαδίτες, ψυχολογικό, πολιτιστικό, κυρίως οικονομικό· η χώρα δεν είχε έως τότε αντιμετωπίσει τις συνέπειες μιας ήττας με εδαφικές απώλειες και μάζες ξεριζωμένων.

Γελά (δ’) ο μωρός καν τι μη γελοίον η. Η φράση αποδίδεται στον εκ των επτά σοφών της αρχαιότητας –ήσαν πολύ περισσότεροι βεβαίως– Πιττακό τον Μυτιληναίο και σε σύγχρονη λαϊκίστικη ερμηνεία περιγράφει τον άνευ λόγου και αιτίας χάχα.

Εκεί στου Φιλοπάππου, ένας μικρός ταπεινός δρόμος που με τη χορηγία άγνοιας του περαστικού και με την προσθήκη ενός νοητού ανόσιου Σ παραπέμπει σε θερινά μακροβούτια. ΟΔΟΣ ΒΟΥΤΙΕ. 

Αγνοώ εάν υπάρχει αξιόπιστο μαθηματικό μοντέλο που λαμβάνοντας υπόψη ανθρώπινα δεδομένα (τυπικά προσόντα, ειρμό σκέψης, επαγγελματική διαδρομή, κοινωνική προσφορά, ήθος, συνέπεια, τυχοδιωκτισμό, τρικυμία εν κρανίω, ανεπάρκεια κ.λπ.) εκδίδει δελτία ποιότητας ατομικά ή μεσοσταθμικά ενός συνόλου.

Πατροπαράδοτη νουθεσία: Πρόσεχε παιδί μου πού βάζεις την υπογραφή σου και τα μάτια δεκατέσσερα στα ψιλά γράμματα. Ενας κόσμος γεμάτος ψιλά γράμματα.