Άρης Αλεξανδρής

Η ορκωμοσία της νέας Βουλής δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στην πατροπαράδοτη, εθνική μας τάση να ασχολούμαστε εκτενώς με θέματα που στον πολιτισμένο κόσμο θεωρούνται λυμένα. Ετσι, και αυτή τη φορά, ο πολιτικός μας στοχασμός πέρασε μέσα από τα φύλλα της ντουλάπας των βουλευτών και πιάστηκε γερά απ’ τις κρεμάστρες τους: πώς μπόρεσε ο […]

Την έκπτωση μπορεί κανείς να τη διακρίνει παντού: στα πρόχειρα σκηνικά που αποπνέουν στουντιακή αναληθοφάνεια· στις σχέσεις των χαρακτήρων που μοιάζουν στατικές και αβαθείς· στους διεκπεραιωτικούς διαλόγους από τους οποίους λείπουν οι αποχρώσεις, το νεύρο, ο αυθορμητισμός· στη σκηνοθεσία και στη φωτογραφία, που άφησαν πίσω το κινηματογραφικό στυλ, την εύστροφη οπτική αφήγηση και την ατμοσφαιρική […]

Δεν φύτρωσαν· δεν τους κρατούσε κάποιος κρυμμένους· δεν μάθαμε για την ύπαρξή τους τώρα. Οι τύποι με τις κυριολεκτικές και μεταφορικές περικεφαλαίες, οι υστερικοί θρησκόληπτοι και οι κάθε λογής πολιτικά πρωτόγονοι ακροδεξιοί ήταν πάντα δίπλα μας: στο σχολείο, στη δουλειά, στον δρόμο, παντού. Η επανεμφάνισή τους την περασμένη Κυριακή δεν δικαιολογεί κανένα […]

Τι συμβαίνει όταν για χρόνια πιπιλάς τον φασισμό σαν καραμέλα; Οταν καταγγέλλεις ως φασίστες όσους διαφωνούν μαζί σου, όταν περιγράφεις ως φασιστικές τις πολιτικές που δεν σε αντιπροσωπεύουν, όταν χαρακτηρίζεις φασιστικό ένα δημοκρατικό καθεστώς επειδή δεν είναι άψογο ή έστω του πολιτικού σου γούστου; Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο φασισμός χάνει τη σημασιολογική του […]

Η ψευδωνυμία στην αρθρογραφία έχει και δεν έχει νόημα. Υποτίθεται ότι προφυλάσσει τον αρθρογράφο από προσωπικές επιθέσεις, ότι του δίνει τη δυνατότητα της ελεύθερης έκφρασης χωρίς τον κίνδυνο μιας έκθεσης που ίσως να εμπόδιζε την έκφραση αυτή, ότι διαχωρίζει τον γράφοντα από το γραπτό του, ώστε η προσοχή του κοινού να δοθεί χωρίς περισπασμούς στο […]

Η συνταγή είναι γνωστή: Πρώτα μυρίζουν το αίμα και ψάχνουν να βρουν την καλύτερη φλέβα για να το αντλήσουν· αφού το αντλήσουν, το νοθεύουν με λαϊκισμό και το πολιτικοποιούν· έπειτα, ψεκάζουν με αυτό τους αντιπάλους τους, τον χώρο γύρω από αυτούς ή ακόμη και ολόκληρο το δωμάτιο· στο τέλος, δείχνουν με το […]

Οι προσδοκίες ήταν μεγάλες και η φιλοδοξία των δημιουργών, αντίστοιχη των προσδοκιών. Το «The Idol», η νέα, πολυδιαφημισμένη σειρά του HBO, έδωσε το στίγμα του στρατηγικά πριν καν προβληθεί. Με τον δαιμόνιο Σαμ Λέβινσον («Euphoria») και τον δημοφιλέστατο ποπ σταρ The Weeknd στο τιμόνι, το τηλεοπτικό πρότζεκτ στοχεύει να ιδωθεί ως δηκτικό σχόλιο πάνω στο […]

Η σιωπηλή παίκτρια Τα τελευταία χρόνια δεν είχε ιδιαίτερη προβολή από τα Μέσα· δεν λειτούργησε ως ενεργός πολιτικός πόλος, δεν έδωσε την εικόνα ετοιμοπόλεμου πολιτικού αρχηγού σε πυρετό κομματικής οργάνωσης και προεκλογικής προετοιμασίας. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έμοιαζε σχετικά αδρανοποιημένη, όσο αδρανοποιημένη μπορεί να είναι μία δραστήρια νομικός με ακιδωτή πολιτική γλώσσα και συσσωρευμένο θυμό για […]

Γραφικά τραγούδια, κιτς κοστούμια, αστεία χορευτικά και μια χρυσοποίκιλτη εικονοποιία φανταχτερού μαξιμαλισμού. Ο Γιάννης Φλωρινιώτης πέτυχε κάτι σπάνιο, που ακόμη και οι πιο συμβατικά καταξιωμένοι συνάδελφοί του δύσκολα καταφέρνουν: συνέδεσε το όνομά του με μια μοναδικά αναγνωρίσιμη κουλτούρα, με έναν ορισμένο αισθητικό τύπο. Δεν ήταν, όμως, ένας απλός εκπρόσωπος του τύπου αυτού· ήταν η ενσάρκωσή […]

Σε μια χώρα όπου ακόμη και η λεκτική τυποποίηση της γυναικοκτονίας συνάντησε αντιδράσεις, θα έλεγε κανείς πως οι προοδευτικοί πολίτες θα ανακουφίζονταν με την επιλογή του φεμινισμού ως θεματικής στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, στις Πανελλαδικές Εξετάσεις.

Ηταν εμφανές από την αρχή: το «Succession», αυτό το τραγικό παιχνίδι οικογενειακής διαδοχής, δεν θα μπορούσε να γεννήσει έναν νέο ηγεμόνα με φυσιολογικό τοκετό. Ποιος θα έπαιρνε τη θέση του γηραιού πατριάρχη Λόγκαν; Ο Κένταλ; Μέτριο ταλέντο· του είναι αδύνατο να καταστρώσει και να φέρει εις πέρας τη στοιχειωδέστερη στρατηγική. Η Σιβ; Είναι άπειρη και […]

Στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε την ευθύνη της ήττας και παράλληλα την επέρριψε στην «ατζέντα φόβου» και στη μιντιακή υπεροπλία της Ν.Δ. Με λίγα λόγια, την ανέλαβε και δεν την ανέλαβε.