Ο «Αγριος σπόρος» του Γιάννη Τσίρου (αυτή τη σεζόν σε σκηνοθεσία Σκότη και το 2014 σε σκηνοθεσία Γκραουζίνις) καταδεικνύει –μέσα από δύο κοντινές χρονικά παραστάσεις του– πόσο, ακόμα κι ένα εξαιρετικό έργο, χρειάζεται το κατάλληλο ανέβασμα για ν’ αναδειχθεί.
