Αλέξης Παπαχελάς

Ούτε η κεντροδεξιά παράταξη ούτε, πολύ περισσότερο, η χώρα αντέχει άλλον ένα καβγά Μητσοτάκη – Σαμαρά, που θα οδηγήσει στην πολιτική αποσταθεροποίηση της χώρας. Δεν αντέχει επίσης μια ρήξη μητσοτακικών – καραμανλικών. Και τα δύο τα έχει ζήσει στο παρελθόν. Οι πρωταγωνιστές είχαν τα ίδια επώνυμα, σε δύο περιπτώσεις αλλάξαμε απλώς γενιά…

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία περίοδο παγκόσμιων καταιγιστικών εξελίξεων. Ο πλανήτης δεν έχει πλέον «αφεντικό». Οποιος δεν το είχε καταλάβει, το καταλαβαίνει τώρα. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός το έχει αποδείξει με τον πλέον έμπρακτο τρόπο. Εκμεταλλεύεται την αμερικανική προεκλογική περίοδο και το κενό εξουσίας στις ΗΠΑ, ξεπερνώντας κάθε κόκκινη γραμμή που υποτίθεται του έχουν θέσει οι Μπάιντεν […]

Οι πιθανότητες να εκλεγεί πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ είναι μεγάλες. Ολοι οι ψύχραιμοι αναλυτές δίνουν 50% πιθανότητες σε αυτό το σενάριο, ειδικά όταν επικεντρωθεί κάποιος στις πολιτείες-κλειδιά και όχι στη γενική ψήφο. Το ερώτημα που συζητείται σε όλες τις πρωτεύουσες είναι ποια θα είναι η εξωτερική πολιτική του και ποιος θα την ασκήσει.

Μετά το τέλος της χούντας αποφασίσαμε, ως κοινωνία, ότι έπρεπε να μπει ένα τέλος στον αυταρχισμό και στην αυθαιρεσία των κατασταλτικών κρατικών μηχανισμών. Και ορθώς. Ο χωροφύλακας έπρεπε να φύγει από τη ζωή του Ελληνα πολίτη, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αποφασίσαμε επίσης ότι η Δημοκρατία θα έχει ένα κόστος. Αρχισαν οι εκπτώσεις και η διασταλτική ερμηνεία […]

Πολυσυζητημένο το ερώτημα «ποιος θα κερδίσει τις εκλογές στην Αμερική». Αυτό που δεν συζητείται όμως όσο θα έπρεπε είναι τι θα συμβεί στην Αμερική μετά τις εκλογές, ειδικά αν το εκλογικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά αμφίρροπο.

Καλές είναι οι Μπελάρα, τα Ραφάλ και (εφόσον τα αντέχουμε οικονομικά) τα F-35. Η χώρα τα χρειαζόταν επειγόντως. Είχαμε μείνει απελπιστικά πίσω, ιδιαίτερα στο Ναυτικό. Είναι επίσης πολύ θετικό το γεγονός ότι, για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες, κάποιοι μελετούν και ξανασχεδιάζουν το πλέγμα εξοπλισμών – αμυντικής βιομηχανίας – καινοτομίας. Γιατί είναι αδιανόητο και προκλητικό […]

Είναι πάρα πολύ κακό αυτό που συμβαίνει στον χώρο της αντιπολίτευσης αυτή τη στιγμή. Κακό για όλους. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται ότι ήταν ένα ευκαιριακό μόρφωμα, το οποίο βασίστηκε στη χαρισματικότητα του Αλέξη Τσίπρα και ήταν προϊόν μεγάλης και δικαιολογημένης οργής της κοινής γνώμης.

Η Ευρώπη χρειάζεται ηγεσία, επειγόντως. Υπάρχουν ηγετικές προσωπικότητες, οι οποίες όμως δεν μπορούν να τραβήξουν την Ε.Ε. μπροστά. Ούτε η Μελόνι μπορεί να το κάνει, ούτε οι διάφοροι ηγέτες των βόρειων χωρών που θέλουν να τραβήξουν τα πράγματα στα άκρα σε σχέση με τη Ρωσία. Η ηγεσία στην Ευρώπη προέρχεται παραδοσιακά, και λογικά, από το […]

Ο Χρήστος Γιανναράς δεν σε άφηνε ποτέ αδιάφορο με τα γραπτά του, τις Επιφυλλίδες του, δεν άφηνε περιθώρια για ήπια συναισθήματα απέναντι σε αυτά που έγραφε. Υπήρχαν αναγνώστες της «Κ» που του ήταν αφοσιωμένοι και αναγνώστες που δεν τον άντεχαν. Εκείνοι που τον θεωρούσαν πρωτεργάτη ενός ιδιότυπου ελληνοκεντρικού διαφωτισμού και όσοι πίστευαν ότι ήταν εκφραστής του σκοταδισμού.

Ενα ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι γιατί οι ΗΠΑ στέλνουν αεροπλανοφόρα και κάνουν ό,τι μπορούν για να προστατεύσουν το Ισραήλ απέναντι σε πυραυλικές επιθέσεις από το Ιράν και τη Χεζμπολάχ και δεν κάνουν το ίδιο όταν η Ουκρανία δέχεται ανάλογες επιθέσεις από τη Ρωσία. Υπάρχουν ασφαλώς πολλές εξηγήσεις. Μία, προφανής, είναι ότι «δεν τις παίρνει». […]

Η χώρα περνάει μια φάση την οποία θα ζήλευαν πολλοί εξ όσων την κυβέρνησαν στο παρελθόν. Ισχυρή αντιπολίτευση δεν υπάρχει, ούτε έχουμε κανένα απολύτως σημάδι ότι θα υπάρξει στο εγγύς μέλλον.

Η χαλαρότητα στην τήρηση των κανόνων είναι κομμάτι της κουλτούρας μας, εδώ και δεκαετίες. Και σε ορισμένες περιπτώσεις το πληρώνουμε κάθε τόσο ακριβά. Το είδαμε με δραματικό τρόπο στα Τέμπη, στο συμβάν στο λούνα παρκ, στα πεζοδρόμια των πόλεων που έχουν γίνει πίστες για μηχανάκια, σε πλοία που μεταφέρουν κόσμο μέσα σε συνθήκες χαοτικής αταξίας […]