Αλέξης Παπαχελάς

Στην εποχή του Ιnstagram, όσοι αναζητούν την αυθεντική γοητεία του ελληνικού καλοκαιριού νιώθουν λίγο σαν μαθητές στο «κρυφό σχολειό». Θέλουν να κρατήσουν τα μυστικά τους καλά φυλαγμένα. «Καλά, παιδιά, πήγαμε στο …, τι απίθανο νησί, είναι σαν να πηγαίνεις πίσω στην Ελλάδα του ’80», λέει κάποιος στην παρέα και προσθέτει αμέσως: «Μην τυχόν και το πείτε σε κανέναν άλλον, γιατί πάει το μέρος…».

Συνέντευξη του πρώην υπουργού και προέδρου του Ιδρύματος Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής στον Αλέξη Παπαχελά.

Την 3η Σεπτεμβρίου, ή μάλλον στις 3 του Σεπτέμβρη…, θα κλείσουν 50 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Θα γραφτούν και θα ειπωθούν πολλά γι’ αυτό το κόμμα –ή κίνημα– που κυριάρχησε πολιτικά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και τον ιδρυτή του.

«Στις 5 το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο. “Ανοιξε το παράθυρο και δες”. Ο ουρανός της Λευκωσίας είχε γεμίσει αλεξιπτωτιστές». Ο βετεράνος διπλωμάτης, που τότε υπηρετούσε στην Κύπρο, αφηγείται το καλοκαίρι του ’74.

Καθώς η Αμερική περνάει μια πρωτόγνωρη κρίση και κανείς δεν ξέρει ποιος θα την κυβερνά τον Ιανουάριο του 2025, και σε τι συνθήκες, καλό είναι να αναλογιστούμε μερικά πράγματα. Η σχέση μας με την Τουρκία περνούσε πάντοτε μέσα από την Ουάσιγκτον. Εκεί απευθυνόταν ο εκάστοτε Ελληνας πρωθυπουργός όταν ξεσπούσε μια κρίση στο Αιγαίο ή στην Κύπρο.

Οταν μπαίναμε στη δημοσιογραφία οι παλαιότεροι έδιναν μία συμβουλή: «Μη βάλεις ποτέ πρώτο θέμα το Κυπριακό γιατί δεν πουλάει». Αλλοι βετεράνοι συνάδελφοι αστειεύονταν πως «είναι βέβαιο ότι πρώτα θα πάρουμε σύνταξη και μετά θα λυθεί το Κυπριακό». Συμβαίνει όμως κάτι πολύ περίεργο. Αυτό το ζήτημα μπορεί να μην «πουλάει», μπορεί όμως να προκαλέσει πολιτικές εκρήξεις στην Αθήνα.

Κλείνουμε 50 χρόνια από τα δραματικά γεγονότα του Ιουλίου του 1974. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ πως οι ώρες της μεγάλης χαράς για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα ήταν οι ώρες της μεγάλης λύπης και τραγωδίας για την Κύπρο. Και επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε σε ποιους «χρωστάμε». Καθώς οι μνήμες σβήνουν, είναι ορατός ο κίνδυνος να το ξεχάσουμε.

Τώρα που δεν υπάρχει πια το «σκιάχτρο» του Αλέξη Τσίπρα και της επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, η Ν.Δ. θα μπορούσε εύκολα να επιστρέψει στον… παλιό καλό εαυτό της. Είναι ένα κόμμα με μεγάλη παράδοση στα εσωκομματικά μαχαιρώματα και στην αντιπαράθεση μεταξύ «βαρώνων». Ενίοτε, άλλωστε, είναι μόνο τα μικρά ονόματα των βασικών πρωταγωνιστών τέτοιων διενέξεων […]

Αυτό που όλοι φοβούνταν και συζητούσαν πίσω από κλειστές πόρτες συνέβη τελικά το βράδυ της περασμένης Πέμπτης. Κανείς δεν ήξερε αν θα επρόκειτο για ένα ατύχημα στη σκάλα του προεδρικού αεροσκάφους ή μια καταστροφική συνέντευξη. Τελικά έγινε στο debate, με εκατομμύρια Δημοκρατικούς να παρακολουθούν με αγωνία και την ελπίδα ότι ο υποψήφιός τους θα τα κατάφερνε.

Μια μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα κτίζεται σε ένα νησί. Ασχετα από τις γνώμες για την αισθητική της, που ως συνήθως διίστανται, πρόκειται για μια επένδυση που αρχικώς είναι πολλοί εκείνοι που βλέπουν με καλό μάτι. Απευθύνεται σε τουρίστες υψηλού επιπέδου και δημιουργείται η προσδοκία ότι θα «ανεβάσει» επίπεδο το νησί. Ελάχιστοι ασχολούνται με το γεγονός ότι […]

Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να πάθει ένας υπουργός είναι να εγκλωβιστεί σε μια εικονική πραγματικότητα. Να πειστεί ότι υπογράφοντας μία απόφαση ή περνώντας ένα νομοσχέδιο λύνει κάποιο πρόβλημα το οποίο ταλαιπωρεί χιλιάδες πολίτες. Και να επιμένει γιατί ο κλοιός των κολάκων και χαρτογιακάδων που τον περιστοιχίζουν έχει κάνει κανονική πειρατεία στο μυαλό του.

Εχουμε πάρα, μα πάρα πολλά χρόνια να ζήσουμε τέτοια περίοδο παγκόσμιας αβεβαιότητας. Τίποτα δεν είναι δεδομένο και σίγουρα δεν είναι προβλέψιμο. Τι θα συμβεί στη Γαλλία αν συντριβεί ο Μακρόν στις επικείμενες εκλογές και τι θα σημάνει για την Ευρώπη η νίκη της Λεπέν; Τι θα σημαίνει μία ημιχρεοκοπία της Γαλλίας, η οποία βρίσκεται σε […]