Ο Χαβιέρ Αγκίρε έχει περάσει μια ζωή ως ο απόλυτος «πυροσβέστης» του μεξικανικού ποδοσφαίρου. Πάντα ερχόταν όταν η φωτιά φούντωνε για να την σβήσει και να σώσει την εθνική ομάδα της χώρας από τη μία κρίση μετά την άλλη.
Καθώς ο 67χρονος τεχνικός διάγει την τρίτη του θητεία στην «Ελ Τρι», η μεγάλη πρόκληση πλέον δεν έχει να κάνει με μια έκτακτη ανάγκη για τα προκριματικά. Το Μεξικό είναι ο συνδιοργανωτής του Μουντιάλ και από χθες, θέλει δεν θέλει ο «El Vasco», συγκαταλέγεται και στα φαβορί.
Το Μεξικό με το 3-0 επί της Τσεχίας, έγινε η πρώτη ομάδα που πέτυχε με το απόλυτο «3Χ3» στην φάση των ομίλων, την πρόκριση στους «32» αλλά πριν το πλήθος στο μεγαλοπρεπές «Αζτέκα» ξεσπάσει σε πανηγυρισμούς, φαντάσματα του παρελθόντος είχαν κάνει την εμφάνισή τους.
Αποδοκιμασίες και σφυρίγματα έπεφταν «βροχή» προς τους γηπεδούχους που ήταν χωρίς σκορ μέχρι το ημίχρονο, μια κατάσταση που δεν είναι καινούργια. Στον προηγούμενο αγώνα εναντίον της Νότιας Κορέας στη Γκουανταλαχάρα, ήταν εύκολο να ακούσει κανείς τις εκκωφαντικές αποδοκιμασίες των Μεξικανών όταν στα μισά του ημιχρόνου το σκορ ήταν ακόμη 0-0.
Το νικητήριο γκολ του Λουίς Ρόμο ήταν αρκετό για να τους δώσει τη νίκη με 1-0, ενώ σήμερα τα ξημερώματα ένα «ξύπνημα» των Τσάβες, Κινιόνες και Φιντάλγκο και η συμμετοχή του Οτσόα, στάθηκαν ικανά για να μετατρέψει τις γιούχες σε ένα πολύωρο πανηγύρι με αμέτρητα ποτήρια μπύρας στην πόλη του Μεξικό.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, με τις φωνακλάδες Μεξικανούς; Αν η ομάδα τους μπορεί να προκρίνεται με ένα «3Χ3» και χωρίς να δεχθεί γκολ έχοντας την αύρα του φαβορί, γιατί οι οπαδοί σπεύδουν τόσο πολύ να δείξουν τον θυμό τους πριν από το τελευταίο σφύριγμα;
«Ξέρετε ότι οι οπαδοί είναι πολύ απαιτητικοί και οι παίκτες πρέπει να σταθούν στο ύψος τους και να μην χάνουν τη συγκέντρωσή τους. Απλά πρέπει να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και τη συναισθηματική τους ισορροπία», είπε ο Αγκίρε μετά τον αγώνα με την Τσεχία, λόγια που τα είπε πιθανότατα, για να τα ακούσει και ο …ίδιος.
Ξέρει καλά άλλωστε, πως όλα αυτά πηγάζουν από το στυλ παιχνιδιού του αφού παραδοσιακά πρόκειται για έναν προπονητή που δεν είναι τόσο ανοιχτός στο να κυνηγάει γκολ όπως έκανε εναντίον της Τσεχίας στο δεύτερο ημίχρονο. Αν θέλει κάποιος ένα καλύτερο παράδειγμα για το πώς παίζει το Μεξικό υπό τις οδηγίες του Αγκίρε, μπορεί να το βρει στα δύο πρώτα παιχνίδια της φάσης των ομίλων με Νότια Αφρική και Νότια Κορέα και στο πρώτο ημίχρονο εναντίον της Τσεχίας.
Βαρετός αλλά πραγματιστής
Κόντρα στην διαχρονικά Μεξικάνικη επιθετική φιλοσοφία παιχνιδιού, ο αμυντικός ρεαλισμός είναι το «κλειδί» για τον Αγκίρε, ο οποίος προτιμά να διατηρήσει την εστία του ανέπαφη, αντί να σκοράρει.
Δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει πως παρατάσσει μια ομάδα με… παρκαρισμένο λεωφορείο στην άμυνα αλλά η εστίαση στις παγίδες οφσάιντ και στην ανάγκη του να έχει πάντα παίκτες στα μετόπισθεν για να αποτρέψουν πιθανή μετάβαση του αντίπαλου, κάνει ιδιαίτερα προβλέψιμη την ομάδα του στο «χτίσιμο» της επίθεσης.
Από έναν συνδυασμό όλων αυτών, προκύπτει αρκετές φορές, βαρετό ποδόσφαιρο που δεν κάνει τους οπαδούς χαρούμενους.
Το ποδοσφαιρικό περιβάλλον της χώρας δίνει τακτικά προτεραιότητα τόσο σε επίπεδο εθνικής όσο και συλλόγων, στην επιθετική προσέγγιση, το γρήγορο και θεαματικό στυλ αλλά και την πίεση ψηλά. Για την πλειονότητα των Μεξικανών μια νίκη δεν είναι αρκετή, πρέπει επίσης να διασκεδάζουν με αυτό που βλέπουν.
Αλλά αυτό δεν είναι μέρος του DNA του Αγκίρε που θέλει να παίρνει τους τρεις βαθμούς με κάθε τρόπο έχοντας ως βασικό μότο πως «στο τέλος της ημέρας, το σημαντικό είναι να κερδίζεις».
Η μέθοδος της επιτυχίας
Σημαντικό μέρος της επιτυχημένης του καριέρας οφείλεται σε αυτή την μέθοδο. Πηγαίνοντας στην Ισπανία και δουλεύοντας σε συλλόγους που προσπαθούσαν να αποφύγουν τον υποβιβασμό (Οσασούνα, Σαραγόσα, Εσπανιόλ, Λεγανές, Μαγιόρκα), έβαζε πάντα μπροστά την αμυντική του στρατηγική. Η προστασία της περιοχής και η αποφυγή του να κυνηγάς άσκοπα τους αντιπάλους έγινε η βασική του στόχευση.
Eτσι, με το Μεξικό να εφαρμόζει πλέον αυτό το σύστημα, δεν αποτελεί έκπληξη το πώς αντέδρασε ο κόσμος στις κερκίδες. «Οι παίκτες δεν θα πρέπει να είναι ούτε πολύ περήφανοι όταν ο κόσμος τους επευφημεί αλλά ούτε και να αποθαρρύνονται όταν ο κόσμος τους γιουχάρει» αρκέστηκε να πει ερωτώμενος σχετικά.
Ωφέλιμο στυλ κόντρα στους μεγάλους
Που μπορεί όμως να φτάσει το Μεξικό με αυτή την τακτική; Στα προηγούμενα τουρνουά έβλεπε κανείς μια ομάδα που την χαιρόταν από πλευράς θεάματος αλλά στη νοκ άουτ φάση δεν μπορούσε να εξαργυρώσει αυτές τις εμφανίσεις, μένοντας εκτός συνέχειας.
Η προσεκτική προσέγγιση του Αγκίρε κόντρα σε αντιπάλους όπως η Νότια Αφρική μπορεί να σε κάνει να…νυστάζεις αλλά απέναντι σε μια δύναμη όπως η Αγγλία είναι εξαιρετικά πιθανό να αποβεί ιδιαίτερα ωφέλιμη. Αυτή η πρόθεση γα την ανάληψη όσο το δυνατόν λιγότερων ρίσκων ίσως αποτελέσει ένα ισχυρό αντίδοτο κόντρα σε μια ομάδα που θα απαιτήσει την κατοχή της μπάλας.
Ο «παππούς» Αγκίρε, δεν είναι απόλυτα αποφασισμένος. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν στιγμές, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο των αγώνων, στις οποίες δίνει στους παίκτες του λίγο περισσότερη ελευθερία να κάνουν παιχνίδι και να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες στην επίθεση. Και σε αυτές ήταν που δικαιώθηκε. Από αυτό οδηγήθηκε στο μόλις ένα γκολ, που προήλθε από λάθος, εναντίον της Νότιας Κορέας και εναντίον της Τσεχίας, όπου τα τρία γκολ σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30-40 λεπτών, όταν και η ομάδα βγήκε μπροστά.
Με πιο σφιγμένο λουρί
Από δω και πέρα λοιπόν όταν οι παίκτες του επιστρέψουν στο γήπεδο για τη φάση των «32» στις 30 Ιουνίου, καλείται να αποφασίσει, με βάση και τον αντίπαλο με τον οποίο θα κοντραριστεί. Καλείται να αποφασίσει ποιες θα είναι οι δόσεις αμυντικής και επιθετικής στρατηγικής με τις οποίες θα «μαγειρέψει» τα παιχνίδια.
Οι περισσότεροι ισχυρίζονται πως οι παίκτες του θα έχουν ακόμη πιο σφιγμένο λουρί σε σχέση με τα τρία ματς του ομίλου και μάλλον έχουν δίκιο.
Και είτε αρέσει στους οπαδούς είτε όχι, οι αριθμοί του μιλούν από μόνοι τους μέχρι στιγμής. Με αυτή την υπολογισμένη ρεαλιστική στρατηγική, το Μεξικό προκρίθηκε στα νοκ άουτ με τρεις νίκες σε ισάριθμα ματς που αποτελούν την καλύτερη πορεία του σε φάση ομίλων σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ο Aγκίρε, πεισματάρης και πρακτικός όπως πάντα, δεν σκέφτεται πολύ το τι θα πει ο κόσμος.
«Δεν πρόκειται να σκεφτώ το παρελθόν, αλλά θα σκεφτώ το μέλλον. Δεν πρέπει να λεμε ότι έχουμε κάνει την δουλειά μας. Όταν φτάσουμε στο τέλος, τότε θα το πούμε». Ποιο και πότε θα είναι το τέλος για το Μεξικό σε αυτή την διοργάνωση; Σε λίγες μέρες θα ξέρουμε. Μην αποκλείσει όμως κανείς να φτάσει μακριά.
