Είναι διαχρονική αλήθεια στο ποδόσφαιρο ότι στις περισσότερες κόντρες ποδοσφαιριστή-διοίκησης, στο τέλος κερδίζει με κάποιο τρόπο ο ποδοσφαιριστής. Είτε παίρνει τη μεταγραφή που θέλει ή αύξηση στο υπάρχον συμβόλαιο ή ακόμα και επέκταση συμβολαίου. Οι εποχές που ο Γιώργος Βαρδινογιάννης «κάρφωνε στον τοίχο» το δελτίο του Πάρη Γεωργακόπουλου επειδή δεν υπέγραφε το πενταετές συμβόλαιο που του πρότεινε και αντ’ αυτού ζητούσε τριετές με πολύ αυξημένες αποδοχές, έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Εδώ και δύο περίπου μήνες είναι κοινό μυστικό ότι ο Χουλιάν Aλβαρεζ θέλει να μετακομίσει στη Βαρκελώνη. Η Μπαρτσελόνα τον θέλει ως διάδοχο του Λεβαντόφσκι στην κορυφή της επίθεσής της κι ο ίδιος έχει ψηθεί τόσο με την ιδέα που το λέει πλέον δημόσια, με τελευταία σχετική αναφορά αυτή που έκανε μετά το ματς με την Αυστρία για το Μουντιάλ, όπου είπε πως «έχω μιλήσει με τους ανθρώπους της Ατλέτικο και το καλύτερο για όλους μας είναι μια μεταγραφή. Θέλω να πραγματοποιήσω το όνειρό μου. Δεν μπορώ να το κρύψω. Θέλω να είμαι ειλικρινής».
Τα δημοσιεύματα μιλούν για προσφορά της Μπαρτσελόνα που αγγίζει τα 100 εκατ. ευρώ, φήμες κυκλοφόρησαν ότι στις αρχές Ιουνίου η Ρεάλ πρόσφερε με τη σειρά της 150 εκατ. ευρώ για τον παίκτη, ωστόσο ο αθλητικός διευθυντής της Ατλέτικο, Μιγκέλ Aνχελ Χιλ Μαρίν, δήλωσε σχετικά ότι «τον υπολογίζουμε, δεν θέλουμε να τον πουλήσουμε. Δεν δεχτήκαμε τα 100 εκατομμύρια και δεν θα δεχτούμε ούτε 150, ούτε 200», συμπληρώνοντας ότι τον περιμένουν κανονικά στην «πρώτη» της ομάδας, στις 10 Αυγούστου. Ο Μαρίν μιλάει από θέση ισχύος, καθότι η Ατλέτικο αγόρασε πρόπερσι τον Αλβαρεζ για 75 εκατ. ευρώ από τη Σίτι και υπέγραψε μαζί του συμβόλαιο με ισχύ έως το καλοκαίρι του 2030.
Και ξαφνικά… Aρσεναλ
Επειδή όμως δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται, ξαφνικά εμφανίζεται στο προσκήνιο η Aρσεναλ. Σύμφωνα με τους «Times» ο Μικέλ Αρτέτα πιστεύει τόσο έντονα ότι ο 26χρονος Αργεντινός είναι αυτό ακριβώς που λείπει από τους «κανονιέρηδες» που είναι διατεθειμένος, για να τον κάνει παίκτη του, να πείσει την διοίκηση να δώσει εκτός από αρκετά εκατομμύρια ευρώ στους Ισπανούς (κάποια δημοσιεύματα στην Ισπανία μιλούν ακόμη και για 100), τον Βίκτορ Γκιόκερες ως αντάλλαγμα. O 28χρονος Πορτογάλος, που μάλλον δεν θα ενθουσιαστεί με τα νέα, αποκτήθηκε πέρυσι από την Αρσεναλ έναντι 67 εκατ. ευρώ. Eκανε καλή πρώτη χρονιά με 21 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις και -σημαντικό- τον γουστάρει πολύ ο Σιμεόνε.
Εκεί φαίνεται να ποντάρει η Αρσεναλ, στο ότι δηλαδή αφενός η Ατλέτικο δεν θέλει να πουλήσει τον καλύτερο της παίκτη σε βασική της αντίπαλο στη La Liga και αφετέρου στο ότι ο Γκιόκερες δεν θα «κλωτσήσει» στο να πάει στη Μαδρίτη. Αυτό το σενάριο φαίνεται πιο win-win για την Ατλέτικο και την Aρσεναλ, καθόλου ωραίο όμως για την Μπαρτσελόνα που θέλει τον Aλβαρεζ και τον ίδιο τον Άλβαρεζ που θέλει μόνο Βαρκελώνη και τίποτ’ άλλο.
Δεν φτάνει να θέλουν η νύφη κι ο γαμπρός
Το «θέλω» του Αργεντινού είναι ξεκάθαρο. Μετά το καταπληκτικό Μουντιάλ του 2022 που έκανε, μετά από δύο σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ (103 εμφανίσεις, 36 γκολ) όπου απέδειξε ότι πρόκειται για παίκτη παγκόσμιας κλάσης, και μάλιστα ως all-around επιθετικός καθότι ο Γουαρδιόλα τον χρησιμοποίησε αρκετές φορές στη θέση του ντε Μπρόινε, ένιωσε ότι ζει μόνιμα στη σκιά του Χάαλαντ γι’ αυτό και είπε το «ναι» στην Ατλέτικο το καλοκαίρι του 2024. Εκεί τα πήγε καλύτερα απ’ τη Σίτι (106 εμφανίσεις, 49 γκολ) αλλά δεν κατέκτησε τίποτα σε δύο σεζόν, οπότε φέτος βρήκε τη χρυσή ευκαιρία να δοκιμάσει να «το σκάσει» και να πάει στο κορυφαίο επίπεδο.
Μόνο που δεν είναι στο χέρι του. Γιατί όταν ένας παίκτης δεσμεύεται μακροχρόνια (και πλουσιοπάροχα) δεν κάνει αυτός ή οι εκπρόσωποί του τα κουμάντα. Αυτά τα κάνει η ομάδα. Κι από τη στιγμή που η ρήτρα του Aλβαρεζ είναι 500 εκατ. ευρώ, όσο εξωφρενικό κι αν δείχνει το ποσό αυτό η Ατλέτικο μπορεί κάλλιστα να παραμένει χαλαρή και να απαντάει στις προτάσεις μ’ ένα απλό «δείχτε φως αλλιώς μην μας ενοχλείτε καν».
