Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 έστρεψαν το πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ προς τα δεξιά, οικοδομώντας καθεστώς εκτάκτου ανάγκης και δίνοντας λευκή επιταγή τρισεκατομμυρίων στην αμερικανική πολεμική μηχανή. Αντιθέτως, στη Νορβηγία, όταν ο Αντερς Μπέριγκ Μπρέιβικ τίναξε στον αέρα κυβερνητικά γραφεία και σκότωσε 77 εφήβους σοσιαλιστές το 2011, η κοινωνία της σκανδιναβικής χώρας δεν άφησε τη φρίκη να αλλάξει τον χαρακτήρα της χώρας.
Το πώς θα αντιμετωπίσει η Γαλλία την τρομοκρατική επίθεση εναντίον του «Σαρλί Εμπντό» είναι ένα ανοικτό στοίχημα, αλλά τα διλήμματα έχουν ήδη φανεί. «Οι πολιτικοί και οι πολίτες στη Γαλλία καλούνται να υπερασπιστούν τις θεμελιώδεις αξίες της γαλλικής δημοκρατίας και να καταπολεμήσουν την πολιτική βία χωρίς να υποκύψουν στις Σειρήνες της άκρας Δεξιάς», έγραψε ο Τόνι Μπάρμπερ στους Financial Times.
«Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, συζητούσα στο BBC με έναν καθηγητή που έλεγε ότι οι τρομοκράτες είναι σκληροί και πρέπει να βασανίσουμε τα παιδιά τους», έγραψε ο επικεφαλής της γαλλικής ένωσης πολιτικών ελευθεριών στη Nouvel Observateur. «Του απάντησα ότι δεν μας τιμά να κάνουμε κάτι τέτοιο και ότι με τέτοιες μεθόδους έχασε η Γαλλία την Αλγερία». «Ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα ασφαλείς από τέτοιες ενέργειες», συνέχισε. «Η πιο αποτελεσματική αντίσταση είναι να μην υποχωρούμε στο ζήτημα των ελευθεριών. Κυρίως να μην κάνουμε όπως η CIA, που έδωσε στον εαυτό της την άδεια να βασανίζει, με τα αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε».
Η Μαρίν Λεπέν, κόρη του φερομένου ως βασανιστή της Αλγερίας, Ζαν Μαρί Λεπέν, πρότεινε, αντιθέτως, να λειτουργήσουν οι επιθέσεις ως αφορμή για την άρνηση μιας από τις κεντρικές κατακτήσεις του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού, που είναι η άρνηση της θανατικής ποινής. Σε σχόλιά της χθες το πρωί, η Λεπέν είπε ότι «η θανατική ποινή πρέπει να υπάρχει στο νομικό μας οπλοστάσιο».
Η δράση μιας χούφτας ισλαμιστών φονταμενταλιστών βρίσκει τη Γαλλία σε μία δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία, στην οποία μεγάλες μάζες πληθυσμού αναζητούν προσανατολισμό. Ερευνα πέρυσι έδειξε ότι η πλειοψηφία των Γάλλων θεωρεί πως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της χώρας φθάνει το… 31%, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξεπερνάει το 7,5%. Το μπεστ σέλερ των τελευταίων μηνών είναι το βιβλίο «Η γαλλική αυτοκτονία», του συντηρητικού δημοσιογράφου Ερίκ Ζεμούρ, το οποίο περιγράφει τη Γαλλία ως χώρα που παρακμάζει, αποδίδοντας την ευθύνη γι’ αυτό στους μουσουλμάνους.
Την Τετάρτη, ενώ οι συνάδελφοι των δολοφονηθέντων μιλούσαν συγκλονισμένοι στα μέσα ενημέρωσης, ο Ζεμούρ εξέθεσε τη θεωρία του σύμφωνα με την οποία για όλα φταίει ο Μάης του 1968 και ότι τα ίδια τα θύματα φέρουν ένα μέρος της ευθύνης γι’ αυτό που τους συνέβη, επειδή «νόμισαν ότι επικρατεί ειρήνη, ενώ στην πραγματικότητα έχουμε πόλεμο». «Εχουμε πόλεμο» ήταν και ο τίτλος της συντηρητικής εφημερίδας «Φιγκαρό».
