Είχε φθάσει 9 το βράδυ στα γραφεία του Γάλλου υπουργού Οικονομικών Εμανουέλ Μακρόν και όλα τα φώτα ήταν αναμμένα, ενώ 30χρονοι βοηθοί πηγαινοέρχονταν στους διαδρόμους. Ο 36χρονος υπουργός, πρώην στέλεχος επενδυτικής τράπεζας, είχε μόλις τελειώσει μία ημέρα μαραθώνιων συσκέψεων, η οποία ξεκίνησε στις 7 το πρωί. Ομως το κοστούμι του ήταν ατσαλάκωτο και τα μαλλιά του απολύτως στη θέση τους. «Εχουμε πολλή δουλειά», είπε ο κ. Μακρόν καθισμένος σε έναν μαύρο καναπέ. «Η Γαλλία είναι άρρωστη. Περνάμε δύσκολους καιρούς. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να μεταρρυθμίσουμε αυτή τη χώρα».
Πριν από μία δεκαετία, ο κ. Μακρόν μπορεί να φαινόταν αταίριαστος σε αυτούς τους διαδρόμους της ισχύος, στους οποίους έκαναν κουμάντο μεγαλύτερης ηλικίας άνδρες που ενδιαφέρονταν να ενισχύσουν το φημισμένο γαλλικό κράτος πρόνοιας. Ομως ο τεχνοκράτης και φιλικός προς τις επιχειρήσεις Μακρόν, που ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Αύγουστο, έχει γίνει το πρόσωπο του γαλλικού «νέου σοσιαλισμού».
Την περασμένη εβδομάδα, η κυβέρνηση Ολάντ προχώρησε σε μια διακήρυξη δημοσιονομικής ανεξαρτησίας από τη γερμανική ορθοδοξία. Ενώ εξήγγειλε περικοπές δαπανών ύψους 50 δισ. ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια, η κυβέρνηση δήλωσε παράλληλα ότι δεν θα εκπληρώσει τους στόχους του ελλείμματος τουλάχιστον ώς το 2017.
Από πολλές πλευρές, δουλειά του κ. Μακρόν είναι να βοηθήσει την κυβέρνηση να εξηγήσει τη νέα προσέγγιση όχι μόνο στις επιχειρήσεις αλλά και στην ανήσυχη κοινή γνώμη. Ο γαλλικός επιχειρηματικός κόσμος εξέφρασε χαρά για τον διορισμό του κ. Μακρόν στο υπουργείο Οικονομίας, βλέποντας στο πρόσωπό του την ελπίδα μεταρρυθμίσεων. Η Αριστερά του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αντιθέτως, θεώρησε τον διορισμό του κ. Μακρόν στη θέση του Αρνό Μοντεμπούρ προδοσία του κράτους πρόνοιας.
Ο κ. Μακρόν γνώρισε τον Φρανσουά Ολάντ το 2007 σε ένα πάρτι στο σπίτι του οικονομολόγου Ζακ Αταλί. Το 2008 ξεκίνησε να δουλεύει στην τράπεζα Ρόθτσιλντ, κυρίως στο Παρίσι αλλά και στη Νέα Υόρκη, και έγινε εκατομμυριούχος.
Στην προεκλογική εκστρατεία του 2012 ο Ολάντ χρησιμοποίησε κλασική αριστερή ρητορική, υποσχόμενος μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια για τη μεσαία τάξη και φόρους για τους πλούσιους. Αλλά στα παρασκήνια συμβουλευόταν τον κ. Μακρόν προκειμένου να πείσει την επιχειρηματική κοινότητα ότι είναι ανοιχτός σε μεταρρυθμίσεις. Αργότερα την ίδια χρονιά ο κ. Μακρόν έγινε επικεφαλής των οικονομικών συμβούλων του Γάλλου προέδρου.
Το έργο του κ. Μακρόν δεν θα είναι εύκολο. Πολλές γαλλικές κυβερνήσεις παρουσίασαν μεταρρυθμιστικά πλάνα που ακυρώθηκαν υπό το βάρος λαϊκών κινητοποιήσεων. Την περασμένη εβδομάδα χιλιάδες διαδήλωσαν ενάντια στα σχέδια του κ. Ολάντ να μειώσει τις κοινωνικές δαπάνες και να ανοίξει την οικονομία σε μεγαλύτερο ανταγωνισμό. Και αν ο κ. Ολάντ υποχωρήσει; «Η συμφωνία μου με τον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό ήταν να προχωρήσουμε μπροστά», είπε ο κ. Μακρόν. «Αν αλλάξουν γνώμη, θα κάνω κάτι άλλο».
