Μέσα από ένα πέπλο καπνού, ένα ουκρανικό τεθωρακισμένο όχημα ξαφνικά εμφανίζεται. Το BMP-2 επιταχύνει προς ένα οδόφραγμα από λάστιχα και συντρίμμια, το διαλύει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ενώ οι διαδηλωτές τρέχουν πανικόβλητοι. Στο τιμόνι, στους χαοτικούς δρόμους της Μαριούπολης στις 9 Μαΐου 2014, βρισκόταν ένας τότε ελάχιστα γνωστός αξιωματικός, ο Μιχαΐλο Ντραπάτι. Το βίντεο εκείνης της στιγμής έγινε μία από τις χαρακτηριστικότερες εικόνες της πρώτης απόπειρας της Ρωσίας να καταλάβει την ανατολική Ουκρανία και ανέδειξε τον Ντραπάτι σε ήρωα.
Δώδεκα χρόνια αργότερα, ο Ντραπάτι κατέχει πλέον το ανώτατο στρατιωτικό αξίωμα.
Το βράδυ της Τρίτης, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι όρισε τον 43χρονο υποστράτηγο αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, τοποθετώντας τον στην κορυφή της στρατιωτικής ηγεσίας.
Ο διορισμός του υπήρξε μία από τις ελάχιστες αποφάσεις της περιόδου του πολέμου που έτυχαν σχεδόν καθολικής αποδοχής στην Ουκρανία. Λίγες ημέρες νωρίτερα, χιλιάδες διαδηλωτές είχαν βγει στους δρόμους μετά την αποπομπή του δημοφιλούς υπουργού Αμυνας, Μιχαΐλο Φεντόροφ, ο οποίος είχε συγκρουστεί με τον τότε αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγό Ολεξάντρ Σίρσκι, σχετικά με τη κουλτούρα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο διορισμός του Ντραπάτι αναμένεται να γίνει δεκτός με ικανοποίηση από πολλούς από τους διαδηλωτές που κατέκλυσαν τους δρόμους της Ουκρανίας, ιδιαίτερα επειδή ο ίδιος είχε εκφράσει δημόσια τη στήριξή του προς τον Φεντόροφ στη διαμάχη του με τον Σίρσκι.
«Η κοινωνία περίμενε αλλαγή», δήλωσε ο Μικόλα Μπιελιέσκοφ, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών της Ουκρανίας.
Ο Ντραπάτι ανήκει σε μια νεότερη γενιά Ουκρανών διοικητών που διαμορφώθηκαν μέσα από περισσότερα από δέκα χρόνια πολεμικών συγκρούσεων και έχτισαν τη φήμη τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου.
Οι υποστηρικτές τονίζουν ότι υιοθέτησε νωρίς τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones), μεταβίβαζε αρμοδιότητες στους κατώτερους αξιωματικούς και απαιτούσε από αυτούς να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις αποφάσεις τους.
Ισως ακόμη σημαντικότερο, για πολλούς Ουκρανούς συμβολίζει τη ρήξη με τη σοβιετικού τύπου στρατιωτική κουλτούρα διοίκησης, την οποία πολλοί στρατιώτες συνέδεαν με τον προκάτοχό του, τον Σίρσκι. Οι επικριτές του τελευταίου τον κατηγορούσαν ότι βασιζόταν σε δαπανηρές κατά μέτωπο επιθέσεις και ότι θυσίαζε υπερβολικά εύκολα τις ζωές των στρατιωτών.
«Είναι επικριτής της σοβιετικής νοοτροπίας, ενώ αναγνωρίζει και το πρόβλημα της παραπληροφόρησης και της απόκρυψης της αλήθειας μέσα στον στρατό», δήλωσε ο Ρομπ Λι, ανώτερος ερευνητής στο Foreign Policy Research Institute.
Ο Μπιελιέσκοφ χαρακτήρισε τον Ντραπάτι «ανθρώπινο και ανοιχτό στον διάλογο» – ιδιότητες που, όπως είπε, είναι ασυνήθιστες μεταξύ των ανώτατων στελεχών της ουκρανικής στρατιωτικής ηγεσίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Ντραπάτι απολαμβάνει τον σεβασμό τόσο των επαγγελματιών αξιωματικών όσο και εκείνων που κατατάχθηκαν μετά το 2022, επειδή ανέβηκε στην ιεραρχία με αξιοκρατικά κριτήρια και γνωρίζει από πρώτο χέρι την πραγματικότητα του πεδίου της μάχης.
Η στρατιωτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 2004, όταν αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Τεθωρακισμένων του Χαρκόβου και εντάχθηκε στην 72η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία.
Μετά τη ρωσική εισβολή, ο Ντραπάτι συνέβαλε στην αναχαίτιση της ρωσικής προέλασης προς το Κρίβι Ριχ και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην απελευθέρωση της Χερσώνας.
Οταν η Μόσχα ανέκτησε την πρωτοβουλία των κινήσεων, στάλθηκε επανειλημμένα στα δυσκολότερα τμήματα του μετώπου, σταθεροποιώντας την κατάσταση γύρω από το Ποκρόβσκ, πριν τελικά αναλάβει τη διοίκηση των Κοινών Δυνάμεων.
Ο Ντραπάτι έχει επίσης διακριθεί για τις δημόσιες παρεμβάσεις του σχετικά με την ανάγκη μεταρρύθμισης της εσωτερικής κουλτούρας του στρατού.
Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πέρυσι, επέκρινε αυτό που περιέγραψε ως «ατμόσφαιρα φόβου, έλλειψη πρωτοβουλίας και αδιαφορία απέναντι στην ανατροφοδότηση», υποστηρίζοντας ότι τέτοιες νοοτροπίες υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Με πληροφορίες του Guardian
