Καθώς ο καπνός από τις μεγάλες δασικές πυρκαγιές στον Καναδά έχει καλύψει μεγάλο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών, πολιτικοί από το Μίσιγκαν, το Οχάιο και άλλες πολιτείες κατηγορούν τις καναδικές αρχές για αδράνεια και ανεπαρκή διαχείριση των δασών.
Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Η πλειονότητα των πυρκαγιών εκδηλώνεται σε τόσο απομακρυσμένες και εκτεταμένες περιοχές ώστε η αποτελεσματική κατάσβεσή τους είναι ουσιαστικά αδύνατη και, σε πολλές περιπτώσεις, οι αρχές τις αφήνουν να εξελιχθούν.
Περίπου οι μισές δασικές πυρκαγιές στον Καναδά, όπως εκείνες που μαίνονται σήμερα στο βόρειο Οντάριο, εκδηλώνονται σε ακατοίκητες εκτάσεις ή σε περιοχές όπου υπάρχουν μόνο μικρές κοινότητες αυτοχθόνων πληθυσμών, εξηγεί ο Μάικλ Φλάνιγκαν, ειδικός στη διαχείριση δασικών πυρκαγιών στο Πανεπιστήμιο Thompson Rivers της Βρετανικής Κολομβίας, στους New York Times.
Οι περιοχές αυτές είναι συνήθως προσβάσιμες μόνο αεροπορικώς, καθώς δεν υπάρχουν οδικές υποδομές που να επιτρέπουν την άμεση πρόσβαση των πυροσβεστικών δυνάμεων.
Τα πυροσβεστικά αεροσκάφη μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης της φωτιάς, όμως, όπως επισημαίνει ο Φλάνιγκαν, δεν αρκούν από μόνα τους.
«Τα εναέρια μέσα βοηθούν να κερδηθεί χρόνος, ώστε οι επίγειες δυνάμεις να μπορέσουν να σβήσουν τη φωτιά. Οι πυρκαγιές τελικά σβήνουν από τους πυροσβέστες που επιχειρούν στο έδαφος», σημειώνει.
Στις απομακρυσμένες περιοχές, όμως, η ανάπτυξη επίγειων δυνάμεων είναι συχνά ανέφικτη. Επιπλέον, δεν υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος για έγκαιρη επέμβαση.
Οι περισσότερες από αυτές τις πυρκαγιές προκαλούνται από κεραυνούς και εξαπλώνονται ταχύτατα στα βόρεια δάση, προτού οι πυροσβεστικές υπηρεσίες προλάβουν να ανταποκριθούν μέσα στα πρώτα κρίσιμα 30 λεπτά.
«Οι περισσότερες πυρκαγιές τίθενται υπό έλεγχο όσο είναι ακόμη μικρές», σύμφωνα με τον Φλάνιγκαν. «Σε αυτές όμως τις περιοχές, το κρίσιμο χρονικό παράθυρο του πρώτου μισάωρου έχει ήδη χαθεί και η φωτιά έχει πλέον αναπτυχθεί πλήρως».
Οπως τονίζει, ακόμη και σημαντική αύξηση των διαθέσιμων πόρων δεν θα άλλαζε ουσιαστικά την εικόνα.
«Ακόμη και αν δαπανούσαμε πολύ περισσότερα χρήματα, δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να σταματήσουμε αυτές τις πυρκαγιές», υπογραμμίζει.
Οι πυρκαγιές ως μέρος του «φυσικού κύκλου»
Οι ειδικοί επισημαίνουν επίσης ότι, μακροπρόθεσμα, οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν φυσικό και αναγκαίο στοιχείο της αναγέννησης των δασικών οικοσυστημάτων.
Η καύση απομακρύνει τη συσσωρευμένη εύφλεκτη βιομάζα και δημιουργεί τις συνθήκες για την ανάπτυξη νέας βλάστησης. Αντίθετα, η συστηματική κατάσβεση κάθε πυρκαγιάς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εκδήλωσης ακόμη μεγαλύτερων και πιο καταστροφικών πυρκαγιών στο μέλλον — ένα δίδαγμα που, σύμφωνα με τον Φλάνιγκαν, έχουν αποκομίσει οι καναδικές αρχές από τη διαχείριση εθνικών πάρκων όπως το Μπανφ.
Η κλιματική αλλαγή επιμηκύνει την αντιπυρική περίοδο
Σύμφωνα με τον ίδιο, η συνολική έκταση που καίγεται κάθε χρόνο στον Καναδά έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί από τη δεκαετία του 1970.
«Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, αν και όχι αποκλειστικά, στην ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή», σημειώνει, προσθέτοντας:
«Η άνοδος της θερμοκρασίας σημαίνει μεγαλύτερη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου. Στον Καναδά οι περίοδοι πυρκαγιών ήταν παλαιότερα σχετικά σύντομες, όμως πλέον διαρκούν ολοένα περισσότερο. Οσο θερμαίνεται το κλίμα, τόσο αυξάνεται και η συχνότητα των κεραυνών».
Περίπου οι μισές δασικές πυρκαγιές στον Καναδά προκαλούνται από κεραυνούς. Ωστόσο, ευθύνονται για το 92% της συνολικής έκτασης που καίγεται, καθώς εκδηλώνονται ακριβώς στις πιο απομονωμένες και δυσπρόσιτες περιοχές, όπου η άμεση επέμβαση των πυροσβεστικών δυνάμεων είναι εξαιρετικά δύσκολη ή και αδύνατη.
Πηγή: ΝΥΤ
