Στη διαμάχη Τουρκίας και Ελλάδας για την προέλευση του μπακλαβά αναφέρεται σήμερα η ιστοσελίδα Merkur.de, σημειώνοντας πως η Αγκυρα υπέβαλε αίτηση στην UNESCO να αναγνωρίσει τον μπακλαβά ως μέρος της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς της.
Η απόφαση αναμένεται να εκδοθεί αργότερα μέσα στη χρονιά, κατά τη διάρκεια της 21ης συνόδου της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Προστασία της Αϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Σιαμέν της Κίνας.
Η πρωτοβουλία ενισχύεται από το γεγονός πως το 2013, η Τουρκία είχε καταφέρει να εξασφαλίσει καθεστώς προστασίας γεωγραφικής ένδειξης (ΠΓΕ) για τον μπακλαβά Gaziantep.
Γαστρονομικές ανταλλαγές αιώνων
Οπως σημειώνεται στο δημοσίευμα, «οι ιστορικοί τροφίμων τοποθετούν τη συζήτηση στο πλαίσιο μιας γαστρονομικής ανταλλαγής αιώνων που συνδύαζε βυζαντινές, ανατολίτικες και αραβικές παραδόσεις, προτού το επιδόρπιο πάρει τη σημερινή του μορφή κατά την οθωμανική περίοδο. Σύμφωνα με την αραβική εφημερίδα Alghad, οι περιοχές από όπου προήλθαν οι πρώιμες παραλλαγές ήταν στενά συνδεδεμένες πολιτικά και πολιτισμικά. Οι συνταγές διαδόθηκαν μέσω εμπόρων, μαγείρων και στρατών πολύ πριν χαραχθούν τα σύγχρονα σύνορα.
Μελέτες μαρτυρούν την ύπαρξη αρχαίων αρτοσκευασμάτων που περιείχαν ξηρούς καρπούς και μέλι, αλλά αυτά δεν αντιστοιχούν στις σημερινές λεπτές στρώσεις φύλλου με βούτυρο. Η σύγχρονη τεχνική παρασκευής πιθανότατα ξεκίνησε τον 15ο και 16ο αιώνα στις κουζίνες του παλατιού της Κωνσταντινούπολης και εξαπλώθηκε από εκεί σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία – από τα Βαλκάνια μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο. Η γλωσσική προέλευση του ονόματος εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης.
Οπως σημειώνεται, η Αγκυρα εστιάζει στις πρώτες συνταγές στο στιλ της σύγχρονης οθωμανικής κουζίνας, ενώ οι Έλληνες ιστορικοί επικαλούνται βυζαντινούς και ελληνικούς «προδρόμους» του μπακλαβά.
