Αποστολή εξετελέσθη, αλλά ο (εσωκομματικός) αγώνας συνεχίζεται και το πολιτικό μέλλον της βρετανικής ηγεσίας διαγράφεται αβέβαιο. Ο 56χρονος Αντι Μπέρναμ εξελέγη βουλευτής στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν εκτάκτως την περασμένη Πέμπτη στην περιφέρεια του Μέικερφιλντ κοντά στο Μάντσεστερ, γεγονός το οποίο του επιτρέπει να διεκδικήσει την ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος των Εργατικών και μαζί την πρωθυπουργία του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο βετεράνος πολιτικός, που ήταν μέχρι πρότινος δήμαρχος του Μάντσεστερ, εξασφάλισε μια μάλλον άνετη νίκη, επικρατώντας με ποσοστό 54,8% και διαφορά σχεδόν 10.000 ψήφων από τον δεύτερο (σε σύνολο περίπου 45.000 ψηφισάντων).
Ο Ρόμπερτ Κένιον της εθνικολαϊκιστικής παράταξης Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ έμεινε περίπου 20 ποσοστιαίες μονάδες πίσω, στο 34,5%, γεγονός το οποίο αποτελεί πλήγμα για την αναδυόμενη βρετανική άκρα Δεξιά, που είχε δει τα ποσοστά της να ανεβαίνουν σημαντικά στις τοπικές εκλογές του Μαΐου. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, ο Αντι Μπέρναμ δεν έθεσε υποψηφιότητα για να κοντράρει τον Φάρατζ, αλλά για να κοντράρει τον Στάρμερ (και σε μεταγενέστερη φάση τον Φάρατζ).
Ο Βρετανός πρωθυπουργός και ηγέτης της κυβερνώσας παράταξης των Εργατικών δέχεται εδώ και καιρό εσωκομματικές πιέσεις, που του ζητούν να παραιτηθεί. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μπέρναμ βγήκε μπροστά το τελευταίο διάστημα ως πιθανός διάδοχος του Κιρ Στάρμερ και επίδοξος «αναζωογονητής» της κυβερνώσας παράταξης. Για να μπορέσει μάλιστα να διεκδικήσει τη θέση του Στάρμερ στην ηγεσία, ο 56χρονος εγκατέλειψε τον δημαρχιακό θώκο του Μάντσεστερ και επιχείρησε να επανεκλεγεί βουλευτής, πράγμα το οποίο κατάφερε.
Μιλώντας ενώπιον υποστηρικτών του μετά την ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος, ο Μπέρναμ υποστήριξε ότι πρόκειται να χαράξει μια «νέα πορεία για τη Βρετανία». Αναφερόμενος, δε, ειδικότερα στο Εργατικό Κόμμα, σημείωσε ότι αυτή είναι «η τελευταία ευκαιρία που έχει για να αλλάξει».
Τι είπε ο Στάρμερ
Από την πλευρά του, ο Κιρ Στάρμερ συνεχάρη τον Μπέρναμ για τη νίκη του στην περιφέρεια του Μέικερφιλντ, την οποία χαρακτήρισε «πολύ καλή». Παράλληλα, ωστόσο, ο νυν πρωθυπουργός και ηγέτης της κυβερνώσας παράταξης ξεκαθάρισε ότι εάν υπάρξει νέα κούρσα για την κομματική ηγεσία, αυτός θα είναι και πάλι υποψήφιος. Αναφορικά με όσα θα μπορούσαν να ακολουθήσουν το προσεχές διάστημα σε εσωκομματικό επίπεδο, ο Guardian παρουσιάζει τρία βασικά σενάρια. Σύμφωνα με το καταστατικό του Εργατικού Κόμματος, για να μπορέσει ένας εν ενεργεία βουλευτής να αμφισβητήσει έναν εν ενεργεία ηγέτη, πρέπει πρώτα να προταθεί από τουλάχιστον το 20% της κοινοβουλευτικής ομάδας (επί του παρόντος 81 βουλευτές) καθώς και από τουλάχιστον το 5% των τοπικών κομματικών παραρτημάτων ή τουλάχιστον τρεις σχετιζόμενες με το κόμμα ομάδες, εκ των οποίων τουλάχιστον οι δύο πρέπει να είναι συνδικάτα. Εάν οι υποψήφιοι για την ηγεσία είναι περισσότεροι από ένας, τότε ακολουθεί ψηφοφορία και ο επόμενος ηγέτης εκλέγεται από τα μέλη του κόμματος.
Σύμφωνα με το πρώτο από τα σενάρια, ο Στάρμερ θα μπορούσε υπό το βάρος εντεινόμενων εσωκομματικών πιέσεων (και ενδεχόμενων παραιτήσεων) να ανακοινώσει ότι αποχωρεί άμεσα, πράγμα που θα άνοιγε τον δρόμο για την εκλογή του Μπέρναμ ή κάποιου άλλου διεκδικητή της ηγεσίας (ο πρώην υπουργός Υγείας Γουές Στρίτινγκ, για παράδειγμα, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι μπορεί να θέσει υποψηφιότητα).
Κατά το δεύτερο σενάριο, ο Στάρμερ θα μπορούσε να ανακοινώσει ότι παραιτείται και να δώσει ένα χρονοδιάγραμμα για τη διαδοχή του, το οποίο όμως θα εκτείνεται χρονικά σε ένα διάστημα εβδομάδων.
Και σύμφωνα με το τρίτο σενάριο (που δείχνει να είναι το πιο πιθανό), ο Στάρμερ θα μπορούσε να διεκδικήσει την παραμονή του στο τιμόνι ενάντια στους όποιους άλλους υποψηφίους αρχηγούς, είτε αυτοί είναι δύο είτε περισσότεροι. Σε μια τέτοια περίπτωση, η διαδικασία της εκλογής νέου ηγέτη θα διαρκούσε ενδεχομένως λίγους μήνες, ενώ σημείο αναφοράς για το Εργατικό Κόμμα είναι και το επερχόμενο ετήσιο κομματικό συνέδριο που θα διεξαχθεί στο Λίβερπουλ τον Σεπτέμβριο.
