Καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης, από τα οποία εξέτισε τα οκτώ, βασανίστηκε από τις κουβανικές αρχές και έχει συλληφθεί περισσότερες από 100 φορές. Τον Οκτώβριο, ο ηγέτης της κουβανικής αντιπολίτευσης Χοσέ Ντανιέλ Φερέρ Γκαρσία μετακόμισε στις ΗΠΑ. Η «Κ» μίλησε με τον εξόριστο πολιτικό, ο οποίος απευθύνει έκκληση στις αμερικανικές αρχές να προχωρήσουν στην ανατροπή του καθεστώτος.
– Υποστηρίζετε μια αμερικανική επέμβαση στην Κούβα, παρόμοια με αυτήν στη Βενεζουέλα. Ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση στην Κούβα;
– Αν λάβουμε υπόψη την εγκληματική νοοτροπία του «Καστρο-κομμουνισμού», την εντατικοποίηση της καταστολής, το δράμα των πολιτικών κρατουμένων που ζουν σε συνθήκες ανάλογες με τα σοβιετικά «γκουλάγκ» και τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, την πείνα, τη φτώχεια, τις ασθένειες, την κρίση στις μεταφορές και τη στέγαση, είναι βέβαιο πως η αμερικανική στρατιωτική επέμβαση είναι επιβεβλημένη. Είναι η χειρότερη κρίση στην Ιστορία της Κούβας από τότε που γεννήθηκε ως Δημοκρατία το 1902.
– Πώς μεταμόρφωσαν η δυναστεία των Κάστρο και ο κομμουνισμός την κουβανική κοινωνία;
– Κατέστρεψαν την κουβανική οικονομία και το έθνος, μετέτρεψαν πολλούς Κουβανούς σε υποκριτές που για να επιβιώσουν, να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο ή να έχουν μια καλή δουλειά και ανέσεις, πούλησαν την ψυχή τους στον διάβολο.
– Τι δεν καταλαβαίνει η Δύση για το κουβανικό καθεστώς;
– Η Δύση δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν άνθρωποι τόσο διεφθαρμένοι, τόσο φιλόδοξοι, για τους οποίους η εξουσία είναι το παν και δεν ορρωδούν προ ουδενός. Γι’ αυτό ακούμε σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης απόψεις όπως ότι «αξίζει να συνομιλήσουμε με το καθεστώς». Το καθεστώς καταστέλλει τις διαδηλώσεις, βασανίζει τους αντιπάλους του και τους στέλνει στις φυλακές της Κούβας. Η Δύση δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό· το αντιλαμβάνονται καλύτερα οι κυβερνήσεις, οι πολιτικοί και οι λαοί που έζησαν υπό τον κομμουνιστικό ζυγό στην Κεντρική και στην Ανατολική Ευρώπη.
– Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης κατηγόρησε τον Ραούλ Κάστρο για φόνο και ο υπουργός Εξωτερικών Ρούμπιο κατήγγειλε την GAESA (σ.σ. κουβανικός επιχειρηματικός κολοσσός που ανήκει στο καθεστώς) ότι ελέγχει τη χώρα. Τι σημαίνει αυτό για εσάς;
– Βρισκόμαστε μπροστά σε μια διαδικασία παρόμοια με αυτήν της Βενεζουέλας. Κυρώσεις, πιέσεις, δικαστικές διαδικασίες. Αν δεν λογικευθούν και δεν επιτρέψουν τη μετάβαση στη δημοκρατία, αν δεν εγκαταλείψουν τη χώρα, τότε θα καταλήξουν φυλακισμένοι ή θα καταλήξουν όπως ο Χαμενεΐ.
– Ο υφυπουργός Εξωτερικών Κάρλος Φερνάντες ντε Κοσίο δήλωσε ότι ο λαός είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τα ιδανικά του. Διαθέτει το καθεστώς πραγματική επιρροή στην κοινωνία;
– Για τους εξορίστους και για πολλούς Κουβανούς που ζουν στο νησί και δεν αντέχουν πια την εξαθλίωση, την καταπίεση, τις διακοπές ρεύματος και τις αδικίες, η επιθυμία μας είναι μια αλλαγή το συντομότερο δυνατόν. Αυτοί του καθεστώτος δεν έχουν ιδανικά· δεν υπάρχει πια ιδεολογία. Είναι χειρότεροι από τα γουρούνια στη «Φάρμα των ζώων» του Oργουελ. Αντιφάσκουν συνεχώς, είναι πιο καπιταλιστές από οποιονδήποτε άλλον. Εχουν ένα καθεστώς κρατικού μονοπωλιακού καπιταλισμού. Ζουν σαν εκατομμυριούχοι, έχουν κάθε είδους προνόμια, απολαμβάνουν ευημερία, δεν υποφέρουν από διακοπές ρεύματος, δεν υποφέρουν από καμία έλλειψη και δεν τους λείπουν τα φάρμακα, ενώ ο λαός τα στερείται όλα αυτά.
– Πιστεύετε ότι η κοινωνία είναι έτοιμη για αλλαγή μετά 67 χρόνια;
– Εχουμε επικοινωνία με πολλούς στρατιωτικούς και θέλουν να τελειώσει το καθεστώς. Θέλουν ελευθερία, θέλουν δημοκρατία, θέλουν ευημερία. Επομένως θα πέσουν πιο γρήγορα από το καθεστώς της Βενεζουέλας. Η εξουσία του καθεστώτος πάνω στην κοινωνία στηρίζεται στον τρόμο. Η κουβανική κοινωνία είναι πράγματι προετοιμασμένη για την αλλαγή, επειδή έχουμε ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα: τα τελευταία χρόνια έχουν φύγει χιλιάδες Κουβανοί, ζουν στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, έχουν ήδη μεγάλη δημοκρατική εμπειρία. Ο λαός ξέρει τι είναι η δημοκρατία, τη θέλει και θα εργαστεί για να την εδραιώσει.
– Επικρίνατε την Ευρώπη, ειδικά την ισπανική κυβέρνηση, για τη διατήρηση του διαλόγου με την Αβάνα. Πώς θα έπρεπε να αντιδράσει η Ευρώπη;
– Επικρίνω την Ευρώπη, και συγκεκριμένα την ισπανική κυβέρνηση, που είναι οι κύριοι υποστηρικτές της άποψης ότι είναι αναγκαίος ο πολιτικός διάλογος της Αβάνας με την Ευρώπη. Αν η Ευρώπη συνεχίσει να συνομιλεί με το καθεστώς σαν να πρόκειται για την κυβέρνηση της Κόστα Ρίκα, ο κουβανικός λαός δεν θα βλέπει την Ευρώπη ως φίλη, ούτε την Ισπανία ως σύμμαχο. Θα τις βλέπει ως εχθρούς που μέχρι την τελευταία στιγμή στήριζαν το καθεστώς.
