Το τέλος της πολυετούς θητείας του Βίκτορ Ορμπαν δεν σηματοδοτεί στροφή μακριά από τη Δεξιά. Ο Πέτερ Μάγιαρ, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές στην Ουγγαρία ως φιλοευρωπαίος, προέρχεται από τον χώρο της Δεξιάς και το κόμμα του Ορμπαν. Η στρατηγική αποχής που ακολούθησαν τα περισσότερα από τα κόμματα της ουγγρικής αντιπολίτευσης στις τελευταίες κάλπες, σε μια προσπάθεια να αυξήσουν τις πιθανότητες ήττας του Ορμπαν, ήταν αποδοτική, ίσως και αναγκαία, όπως αναφέρει σε άρθρο της η Le Monde. «Ηταν ο μόνος τρόπος να τον νικήσουμε σε ένα εκλογικό σύστημα που ευνοεί την πλειοψηφία», εξηγεί στη γαλλική εφημερίδα ο Ούγγρος πρώην ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Μπενεντέκ Γιάβορ. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, τα προοδευτικά κόμματα, οι Φιλελεύθεροι και οι Πράσινοι είναι ουσιαστικά υπό εξαφάνιση στη χώρα του. Μοναδικά αντιπολιτευτικά αντίβαρα στο επερχόμενο ουγγρικό κοινοβούλιο θα είναι το υπερσυντηρητικό κόμμα Fidesz του Ορμπαν και οι έξι βουλευτές του ακροδεξιού κόμματος Mi Hazánk («Η πατρίδα μας»). Oπως παραδέχτηκε ο Γιάβορ, η αδυναμία της Αριστεράς σε ολόκληρη την Κεντρική Ευρώπη γεννάει ερωτήματα και προβληματίζει.
Στην Τσεχία, το κάποτε ισχυρό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα απουσιάζει από το κοινοβούλιο από το 2021. Στη Βουλγαρία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το οποίο ανήλθε στην εξουσία έξι φορές μετά το 1990, έμεινε εκτός Βουλής για πρώτη φορά στις κοινοβουλευτικές εκλογές της 19ης Απριλίου. Παράλληλα, η αριστερή κυβέρνηση του Σλοβένου Ρόμπερτ Γκόλομπ απέτυχε να συγκεντρώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στις εκλογές του Μαρτίου.
Η σταδιακή παρακμή των πάλαι ποτέ ισχυρών σοσιαλιστικών κομμάτων μπορεί να αποδοθεί σε δύο τάσεις, σύμφωνα με τον διευθυντή του ουγγρικού γραφείου του ιδρύματος Friedrich Ebert. Αφενός στη διατήρηση και συνέχιση των φιλελεύθερων πολιτικών ιδιωτικοποίησης που αποξένωσε τα εργατικά στρώματα, και αφετέρου στην απώλεια ψηφοφόρων της μεσαίας τάξης με την άνοδο του Fidesz στην Ουγγαρία και της παράταξης Νόμος και Δικαιοσύνη στην Πολωνία.
Η συρρίκνωση της Αριστεράς προήλθε, ωστόσο, και από το εσωτερικό της. Πολιτικά πρόσωπα που αναδύθηκαν μέσα από τα σοσιαλιστικά κινήματα της Κεντρικής Ευρώπης στράφηκαν εν συνεχεία σε εθνικιστικές κατευθύνσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο, ο οποίος φορώντας το προσωπείο του σοσιαλιστή επανήλθε στην εξουσία το 2023, στέλνοντας ωστόσο υπερσυντηρητικά και φιλορωσικά μηνύματα, όπως αναφέρει η Monde. Η μεταναστευτική κρίση του 2015, που δίχασε την Ευρώπη, ήταν κι αυτή ένα γεγονός που κλόνισε την αξιοπιστία των προοδευτικών κομμάτων.
