Οι Ιάπωνες έχουν ιδιαίτερη σχέση με τη φύση: Πέρα από τα τεράστια πάρκα μέσα στις μεγαλουπόλεις τους, έχουν ουκ ολίγους περίτεχνους, πολύχρωμους, φροντισμένους κήπους, τόσο εντυπωσιακούς, ώστε αποτελούν ατραξιόν για ντόπιους και επισκέπτες.
Και μπορεί η ανθοφορία των κερασιών, η λεγόμενη Σακούρα, να αποτελεί ένα από τα γνωστότερα πολιτισμικά θεάματα στη χώρα, ωστόσο, οι Ιάπωνες τιμούν γενικώς τη φύση, την ανθοφορία της, αλλά και τη φθινοπωρινή παρακμή της με τα «σκουριασμένα» φυλλώματα (koyo).
Αυτήν την εποχή, στην κορύφωσή της βρίσκεται η ανθοφορία της αζαλέας, που προσφέρει ακόμη ένα άλλοθι στους πολίτες να εξορμήσουν σε κήπους ναών και πάρκα για να τη θαυμάσουν.
O ναός Νέζου, το όρος Κατσουράγκι, ο φημισμένος λόφος Μιφουνεγιάμα Ρακουέν της ύστατης περιόδου Εντο είναι μεταξύ των γνωστότερων σημείων όπου φύονται εκατοντάδες είδη αζαλέας, δημιουργώντας απέραντα «χαλιά» χρωμάτων.
Παρότι είναι αντικείμενο διαχρονικού θαυμασμού, στο ιαπωνικό φολκλόρ η εύθραυστη ομορφιά τους συνδέεται με λογής μύθους. Λέγεται πως οι σαμουράι απέφευγαν να τις φυτεύουν κοντά στα σπίτια τους, γιατί ο υπερβολικός θαυμασμός μπορούσε να αποσπάσει κάποιον από το υψηλό καθήκον του και να τον βυθίσει στην ατυχία.
Φωτογραφίες: Associated Press
