Η Washington Post επιχειρεί μία σημειολογική ανάλυση της εικόνας με τον «μεσσία» Τραμπ που αναρτήθηκε και στη συνέχεια διαγράφηκε συνοπτικά από τον επίσημο λογαριασμό του Αμερικανού προέδρου.
«Υπάρχει μια τρομακτική αίσθηση βιασύνης στην αδέξια εικόνα του προέδρου Τραμπ, δημιουργημένη από σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης, που τον παρουσιάζει να ποζάρει με τρόπο που παραπέμπει σε μορφές αγίων, ίσως ακόμα και σε απεικονίσεις του ίδιου του Ιησού», σχολιάζει ο Φίλιπ Κένικοτ για λογαριασμό της WP.
Την Κυριακή, ο Τραμπ ανήρτησε μια εικόνα στον λογαριασμό του στο Truth Social, ύστερα από ένα μακροσκελές μήνυμά του στο οποίο ασκούσε σφοδρή κριτική στον πάπα Λέοντα ΙΔ΄. Η εικόνα αφαιρέθηκε τη Δευτέρα, ύστερα από επικρίσεις ακόμα και για «βλασφημία».
Κεντρικό πρόσωπο είναι ο ίδιος ο Τραμπ, με ρούχα που παραπέμπουν σε πάπα (τον οποίο χαρακτήρισε την Κυριακή «αδύναμο απέναντι στο έγκλημα»), με λευκό ράσο και κάπα στο βαθύ «παπικό» κόκκινο. Μια σπίθα φωτός ξεπηδά από την παλάμη του αριστερού του χεριού, ενώ με το δεξί φαίνεται να επιχειρεί να αγγίξει το κεφάλι ενός ξαπλωμένου και πιθανότατα άρρωστου άνδρα.
Ο Τραμπ υποστήριξε αργότερα ότι η εικόνα προοριζόταν απλώς ως μια απεικόνιση θεραπείας. «Νόμιζα ότι απεικονιζόμουν ως γιατρός και ότι είχε σχέση με τον Ερυθρό Σταυρό, ότι ήμουν εργαζόμενος του Ερυθρού Σταυρού, τον οποίο υποστηρίζουμε», ισχυρίστηκε.
«Ισως πρόκειται για μια εικόνα που αναπαριστά τη θεραπεία, αλλά ο Τραμπ προφανώς δεν είναι γιατρός. Αντίθετα, απεικονίζεται αυτό που είναι γνωστό ως “θαυματουργό άγγιγμα” – η δήθεν υπερφυσική ικανότητα θεραπείας μέσω των χεριών», παρατηρεί η WP.
«Οπως συμβαίνει συχνά όταν μια εικόνα είναι κακοφτιαγμένη και υπερφορτωμένη, περιλαμβάνει περισσότερα νοήματα από όσα σκόπευε ο “δημιουργός” της (δηλαδή όποιος εισήγαγε τις σχετικές εντολές στο chatbot τεχνητής νοημοσύνης)», ενώ διαφαίνεται και η «αστάθεια» του ανθρώπου που δημοσίευσε την εικόνα, σχολιάζει η αμερικανική εφημερίδα.
Παρότι δεν είναι σαφές ποιος δημιούργησε την εικόνα, ταιριάζει με το τυπικό ύφος του Τραμπ: το τελικό αποτέλεσμα είναι πυκνό σε σύμβολα αμερικανικού πατριωτισμού και μιλιταρισμού, με τη σημαία και τον αετό σε πρώτο πλάνο, το Αγαλμα της Ελευθερίας και το Μνημείο Λίνκολν στο φόντο. Υπάρχουν μαχητικά αεροσκάφη και πυροτεχνήματα στον ουρανό, καθώς και στρατιώτες που «παρελαύνουν» στο στερέωμα.
Οπως οι πίνακες του Jon McNaughton, ενός φιλοτραμπικού καλλιτέχνη που συχνά συνδυάζει πατριωτικά και χριστιανικά μοτίβα, η εικόνα του Τραμπ ως θεραπευτή είναι υπερφορτωμένη με πρόσωπα – ή μάλλον με «τον λαό», μια ομογενοποιημένη μάζα που περιορίζεται σε αρχετυπικά παραδείγματα με εκφράσεις δέους, έκστασης, αντοχής και αποφασιστικότητας.
Γραφιστικά, οι ρίζες της εικόνας εντοπίζονται στους εικονογράφους παιδικών βιβλίων του 20ού αιώνα. Οποιος και αν το δημιούργησε, προσπάθησε αδέξια να μιμηθεί τη σαφήνεια της αφήγησης και τη συναισθηματική αμεσότητα καλλιτεχνών όπως οι Ν. Γουάιεθ ή Νόρμαν Ρόκγουελ.
Η συμπύκνωση είναι απαραίτητη για την αφηγηματική καθαρότητα και ακριβώς εκεί αποτυγχάνει πλήρως αυτή η εικόνα, όπως τόσες δημιουργίες «διά χειρός» τεχνητής νοημοσύνης.
«Η αδυναμία να “μονταριστεί” αυτή η εικόνα, να αποσαφηνιστεί το μήνυμά της, θα έπρεπε να έχει προσβάλει ακόμη και τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Τραμπ που δεν ενοχλήθηκαν από τη βλασφημία. Δεν μπορεί να υπάρξει εικόνα θεραπείας χωρίς κάποιον άρρωστο – και εδώ η ασθένεια αποτυπώνεται σε έναν μεσήλικα λευκό άνδρα με καταπονημένο πρόσωπο και χέρια εργάτη. Ετσι, είναι η ίδια η βάση του Τραμπ, ο πυρήνας των υποστηρικτών του που, όπως υπονοεί η εικόνα, είναι “άρρωστοι”».
«Αν ο δεσμός ανάμεσα στον Τραμπ και την “πιστή” εκλογική του βάση είναι το καύσιμο που του επέτρεψε να αντέξει τις αντιπαραθέσεις και το χάος που θα είχαν εκτροχιάσει οποιονδήποτε άλλο πολιτικό, αυτή η εικόνα υποδηλώνει ότι ο “πολιτικός αντιδραστήρας” γίνεται ασταθής. Δεν είναι μόνο ότι ο Τραμπ έχει έναν πυρήνα υποστηρικτών, που δεν αναγνωρίζουν όρια ανάμεσα σε εκκλησία και κράτος. Είναι πλέον σαφές ότι, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος τρεφόταν από τον ζήλο τους, δεν κατάλαβε ποτέ πραγματικά ποιοι είναι, σε τι πιστεύουν και πού βρίσκονται οι “κόκκινες γραμμές” τους. Αν όλα καταρρεύσουν, πού θα αφήσει αυτό τους υποστηρικτές του; Και τι θα απογίνει ο ίδιος ο Τραμπ; Πού θα κατευθυνθεί όλη αυτή η ενέργεια;»
