Δημοσκοπική άνοδος!
Η πόλωση καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις: ενώ σε ομοσπονδιακό επίπεδο οι σοκαριστικές λεπτομέρειες των συναντήσεων στο Πότσνταμ έχουν στοιχίσει τουλάχιστον 1,5% στην AfD σε μόλις μία εβδομάδα, στη Σαξονία το ποσοστό της ανέβηκε τον τελευταίο μήνα μία ποσοστιαία μονάδα και 7,5% από το 2019! Είναι σαφές ότι το κόμμα είναι η κυρίαρχη δεξαμενή για τους δυσαρεστημένους από την πολιτική του κυβερνητικού συνασπισμού του Ολαφ Σολτς: την ατολμία του καγκελαρίου, τις οικολογικές ευαισθησίες και την πολιτική ορθότητα των Πρασίνων, την εναγώνια προσπάθεια του φιλελεύθερου υπουργού Οικονομικών, Κρίστιαν Λίντνερ, να καλύψει την τρύπα των 60 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό που άφησε η πρόσφατη απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου για μπλόκο στη χρήση αδιάθετων κονδυλίων από την πανδημία, χαϊδεύοντας ταυτόχρονα τα αυτιά των δυσαρεστημένων αγροτών.
Στα τρία πρώην ανατολικογερμανικά κρατίδια όπου πραγματοποιούνται φέτος εκλογές, δύσκολα θα σχηματιστούν κυβερνήσεις χωρίς τη συμμετοχή της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία.
Χωρίς πυξίδα
Στο μεταξύ, η ίδια η AfD δεν έχει αποφασίσει ακόμη με ποιον τρόπο θα καβαλήσει το κύμα της λαϊκής οργής για την πολιτική της κυβέρνησης Σολτς. Τη μια μέρα εμφανίζεται να συμπαρίσταται στους αγρότες και στις κινητοποιήσεις τους, την επομένη να υποστηρίζει δημοψήφισμα για έξοδο της Γερμανίας από το ευρώ, μια πρόταση που αποτέλεσε ιδρυτική αφετηρία της στη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, αλλά είχε ατονήσει τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα, οι αποκαλύψεις για συμμετοχή στελεχών της στις επαφές του Πότσνταμ από κοινού με τον επικεφαλής του Ταυτοτικού Κινήματος από την Αυστρία και νεοναζιστές πλήττει την πρόσφατη προσπάθεια για μετριοπαθή στροφή και απαγκίστρωση από την επιρροή της ακραίας «Πτέρυγας» στο εσωτερικό της.
Μέχρι σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες έχουν κατέβει στους δρόμους δηλώνοντας την απέχθειά τους για τις διεργασίες στην Ακροδεξιά καθώς και την υπονόμευση της κοινωνικής ειρήνης και του πολιτεύματος. «Μισώ τόσο πολύ την AfD που ταξίδεψα από το Ντίσελντορφ στην Κολωνία», έγραφε το πανό διαδηλωτή που συμμετείχε το περασμένο Σαββατοκύριακο στις κινητοποιήσεις, σε μια έμμεση αναφορά στην αντιπαλότητα των δύο πόλεων της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. «Αρκούν όμως οι διαδηλώσεις;», αναρωτιούνται πολλοί αναλυτές και θυμίζουν ότι και η Δημοκρατία της Βαϊμάρης συγκλονιζόταν από μαζικές κινητοποιήσεις εναντίον του παραστρατιωτικού σκέλους του ναζιστικού κόμματος, της Sturmabteilung, στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, χωρίς αυτό να αποτρέψει τελικά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία.
