Με τη μεγάλη συγκέντρωση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, η οποία ήλθε ως απάντηση στις 140.000 οπαδούς που συγκέντρωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν την Πέμπτη στο στάδιο «Λουζνίκι», η Ρωσία εισήλθε σήμερα στην τελική ευθεία για τις προεδρικές εκλογές της προσεχούς Κυριακής. Με τον νικητή (Πούτιν) να είναι από καιρό γνωστός, αφού σύμφωνα με δημοσκοπήσεις προηγείται κατά 40 ποσοστιαίες μονάδες από τον δεύτερο, τον ηγέτη των Κομμουνιστών Γκενάτι Ζιουγκάνοφ, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο αν θα κατορθώσει να εκλεγεί πρόεδρος της Ρωσίας από την πρώτη Κυριακή.
Στο σύνολό τους οι δημοσκοπήσεις δείχνουν θεαματική μεταβολή της τάσης των ψηφοφόρων, με αποτέλεσμα όλες οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, πλην μιας, να δίδουν ποσοστά στον Πούτιν από 52% έως 58%, που του εξασφαλίζουν την επιστροφή στο Κρεμλίνο. Με την κάλπη να είναι εκείνη που θα επιβεβαιώσει ή θα διαψεύσει τις δημοσκοπήσεις, η διάχυτη αίσθηση που υπάρχει σε αναλυτές και δημοσιογράφους είναι πως η επικοινωνιακή πολιτική που ακολουθεί ο Πούτιν -στο μεγαλύτερο τμήμα δικής του έμπνευσης- αποδίδει.
Τα βαρίδια
Ποια είναι αυτή η επικοινωνιακή πολιτική; Αρχικά έβγαλε από πάνω του τα βαρίδια της Ενιαίας Ρωσίας, και κυρίως αυτό του Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Σε αντίθεση με τις κοινοβουλευτικές εκλογές, που τον είχε στο πλευρό του σε πολλές δημόσιες εμφανίσεις και συγκεντρώσεις, σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία τον «εξαφάνισε». Στην απόφασή του αυτή συνέβαλαν δύο γεγονότα.
Το πρώτο είναι πως ο απερχόμενος πρόεδρος αποτελεί «επικοινωνιακή πληγή» και το δεύτερο, και εξίσου σοβαρό, τα ραγδαία γεγονότα στη Συρία. Πώς συνδέεται η Συρία με τις ρωσικές εκλογές; Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θεωρεί τον Μεντβέντεφ τον βασικό υπεύθυνο, εξαιτίας της νωθρής στάσης που κράτησε πέρυσι η Μόσχα στο Συμβούλιο Ασφαλείας στην περίπτωση της Λιβύης, η οποία άνοιξε την όρεξη της Δύσης προκειμένου να επαναλάβει την ίδια πολιτική στη Συρία και στο Ιράν.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός δεν κρύβει μάλιστα τον προβληματισμό του για το ενδεχόμενο τα γεγονότα της Συρίας να μεταφερθούν και στη Μόσχα μετά τις εκλογές. Μπορεί ο Μεντβέντεφ να αποτελεί για τον Πούτιν ένα αναγκαίο κακό που, αν και θέλει, δεν μπορεί να απαλλαγεί από αυτό τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως αποκλείεται να τον δούμε την προσεχή εβδομάδα έστω και συμβολικά στο πλευρό του. Αλλα επικοινωνιακά μυστικά υπήρξαν η ξεκάθαρη απόφασή του να μη λάβει μέρος σε καμία τηλεμαχία, καθώς, όπως εμμέσως είπε, θεωρεί υποτιμητικό να ανοίξει δημόσιο διάλογο με τον Ζιουγκάνοφ ή τον Ζιρινόφσκι.
«Λαγός» του Κρεμλίνου
Ευφυής επίσης υπήρξε και η στρατηγική του απέναντι στον συνυποψήφιό του, δισεκατομμυριούχο Μιχαήλ Πρόχοροφ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η υποψηφιότητα Πρόχοροφ αποτελεί «λαγό» του Κρεμλίνου με σκοπό να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας από τα υπόλοιπα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, φωτίζοντας τον ολιγάρχη, γνωρίζοντας πως εκτός από ακίνδυνος είναι και ελεγχόμενος από τις μυστικές υπηρεσίες.
Στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης, έχοντας την απόλυτη επικοινωνιακή και οικονομική κάλυψη της Δύσης (πλέον ούτε η ίδια το διαψεύδει), σχεδιάζουν την αντεπίθεσή τους. Οχι για αυτή την εβδομάδα, αλλά για την επομένη των εκλογών.
Παράδειγμα αυτού αποτελεί πως εδώ και περίπου έναν μήνα έχουν ζητήσει από τις Αρχές να κάνουν στις 5 Μαρτίου συγκέντρωση διαμαρτυρίας με την οποία θα καταγγέλλουν και πάλι νοθεία.
Το ερώτημα που πλέον τίθεται είναι αν σε περίπτωση που ο Βλαντιμίρ Πούτιν «καθαρίσει» τις εκλογές από τον πρώτο γύρο, θα τους επιτρέψει να αμφισβητήσουν το αποτέλεσμα με διαδηλώσεις κατά τα πρότυπα της Πορτοκαλί Επανάστασης της Ουκρανίας.
