Νέα και ιδιαίτερα επικίνδυνα δεδομένα δημιουργεί η χθεσινή υπογραφή συμφωνίας για ανάπτυξη των πρώτων στοιχείων της θρυλούμενης αμερικανικής αντιπυραυλικής ασπίδας, μεταξύ Πολωνίας και ΗΠΑ. Μετά την εκδήλωση πρόθεσης από μέρους της Τσεχίας, που αποφάσισε να φιλοξενήσει και αυτή συστήματα του προγράμματος αντιπυραυλικής προστασίας, νέες διαχωριστικές γραμμές και ζώνες επιρροής διαμορφώνονται στα παλαιά πεδία αντιπαραθέσεων του Ψυχρού Πολέμου. Παρά τις χθεσινές διαβεβαιώσεις της Αμερικανίδας ΥΠΕΞ, Κοντολίζα Ράις, ότι η πρωτοβουλία ανάπτυξης των αυστηρά αμυντικών συστοιχιών πυραύλων «Πάτριοτ» επί πολωνικού εδάφους, δεν πρόκειται να οδηγήσει σε αναζωπύρωση της εξοπλιστικής κούρσας, η προοπτική μετατροπής της Πολωνίας σε «παρεμβαλλόμενο κράτος» μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, κατά τα πρότυπα της Συμφωνίας του Μπρεστ-Λιτόφσκ του 1918 και της Συμφωνίας της Ρίγας το 1921, προκαλεί την οργή της Μόσχας.
Η πολωνική προθυμία για στενή αμυντική συνεργασία με τις ΗΠΑ έχει τις ρίζες της στην ανησυχία που δημιούργησε η Μόσχα με την εισβολή της στη Ν. Οσετία και τη Γεωργία. Εκεί, τα νέα γεωπολιτικά δεδομένα, που προέκυψαν μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, δοκιμάστηκαν για μία ακόμη φορά, με τη Ρωσία να αποδεικνύει έμπρακτα ότι η συμμετοχή στη «Συμμαχία των Προθύμων» του Πολέμου στο Ιράκ, αλλά και οι άμεμπτες «αμερικανικές περγαμηνές» ενός ηγέτη όπως ο Μιχαήλ Σαακασβίλι, δεν επαρκούν για να εξασφαλίσουν ουσιαστική βοήθεια από τις ΗΠΑ την κρίσιμη στιγμή. Το δίδαγμα αυτό, που ενισχύεται από την αναιμική αντίδραση του ΝΑΤΟ που υπόσχεται μέχρι στιγμής απλή διακοπή αμυντικών δεσμών μεταξύ της Συμμαχίας και της Μόσχας, απειλεί το κύρος του ΝΑΤΟ και την περαιτέρω διεύρυνση της Συμμαχίας. Την ίδια ώρα, η εμπλοκή κι άλλων κρατών -όπως της Τουρκίας- στην παρούσα γεωπολιτική αντιπαράθεση, απειλεί με αποσταθεροποίηση την πάντα ευαίσθητη και κρίσιμη για την Ελλάδα περιοχή της Αν. Μεσογείου.
