Είναι αξιοπερίεργο το γεγονός ότι στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας ο συμβολισμός και τα σύμβολα παίζουν σημαντικό ρόλο. Οπως οι Αιγύπτιοι φαραώ κατασκεύαζαν πυραμίδες ως σημάδι της παντοδυναμίας τους, έτσι πολλές χιλιάδες χρόνια αργότερα οι Σοβιετικοί έστελναν τον Σπούτνικ στο Διάστημα και οι Αμερικανοί απαντούσαν στέλνοντας τον Νιλ Αρμστρονγκ στη Σελήνη για να αποδείξουν τη δική τους υπεροχή. Δεν ειναι περίεργο, λοιπόν, που τα τελευταία χρόνια το ρωσικό διαστημικό πρόγραμμα ανθεί πάλι. Σκοπός του Πούτιν είναι να δείξει σε φίλους και αντιπάλους ότι η νέα Ρωσία του είναι έτοιμη για νέες κατακτήσεις.
Το ρωσικό διαστημικό πρόγραμμα αποτελεί συνέχεια του σοβιετικού. Οταν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 κατέρρευσε η Σοβιετική Ενωση, μαζί με όλα τα υπόλοιπα κατέρρευσε και το διαστημικό πρόγραμμα. Η πλέον ντροπιαστική στιγμή ήρθε όταν ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Σεργκέι Κρικάλεφ αναγκάστηκε να παραμείνει δέκα μήνες στον διαστημικό σταθμό Μιρ, πέντε περισσότερους από το προγραμματισμένο, επειδή η Μόσχα δεν είχε χρήματα να τον φέρει πίσω. Οι δυσκολίες για τους Ρώσους κοσμοναύτες και μηχανικούς συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια και προκειμένου να εξοικονομηθούν χρήματα η Roscosmos, η Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος, αναγκάστηκε να μεταφέρει τους πρώτους «τουρίστες» του Διαστήματος με τα διαστημόπλοιά της. Παράλληλα πουλούσε θέσεις στα διαστημόπλοιά της σε χώρες που ήθελαν να στείλουν αστροναύτες τους στον Μιρ.
Οταν μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ τα πετρελαιοειδή έπαιρναν την ανιούσα, άρχισαν να βελτιώνονται και τα δημόσια οικονομικά της Ρωσίας. Τον Ιούλιο 2005 η ρωσική κυβέρνηση ενέκρινε τον προϋπολογισμό της Roscosmos ύψους 12,5 δισ. ευρώ. Από αυτόν τον προϋπολογισμό θα χρηματοδοτηθεί η κατασκευή νέου διαστημοπλοίου, του Kliper, δύο νέες εξέδρες εκτόξευσης και η αποστολή διαστημοπλοίου σε ένα από τα δύο φεγγάρια του Αρη. Φαίνεται, έπειτα από διακοπή σχεδόν δύο δεκαετιών, η Ρωσία επιστρέφει δυναμικά στο Διάστημα, είτε μόμη της είτε σε συνεργασία με άλλους.
