Ολες οι ενδείξεις συνηγορούν ότι το νέο έτος θα σηματοδοτήσει την απαρχή μιας νέας «μάχης εξουσίας» μεταξύ της διεκδικητικής Ρωσίας και της μειωμένης αποφασιστικότητας Δύσης. Το πεδίο της μάχης θα είναι, φυσικά, αυτό της ενέργειας. Στην προσπάθειά τους να απεξαρτηθούν από το ρωσικό φυσικό αέριο, η Πολωνία και οι σύμμαχοί της στη χερσόνησο της Βαλτικής αναμένεται να συμφωνήσουν για την ανάπτυξη νέου πυρηνικού σταθμού στην Ιγκναλίνα της Λιθουανίας.
Στη συνέχεια και αφού πρώτα συνδέσουν τα ηλεκτρικά τους δίκτυα με την Ιγκναλίνα θα επισπεύσουν τα σχέδια για τη δημιουργία νέου τερματικού σταθμού στα βόρεια παράλια της Πολωνίας, απ’ όπου και ευελπιστούν ότι θα εισάγουν υγροποιημένο φυσικό αέριο. Τέτοιες κινήσεις, ωστόσο, δεν πρόκειται να αποθαρρύνουν τη ρωσική αρκούδα. Σ’ αυτήν την περίπτωση, οι πλούσιες ρωσικές επιχειρήσεις του ενεργειακού τομέα θα απαντήσουν επισπεύδοντας την εξαγορά των Ευρωπαίων ανταγωνιστών τους.
Ακόμα και οι πρώην κομμουνιστικές χώρες θα σπεύσουν να υπογράψουν ειδικές συμφωνίες με τη Μόσχα. Η εξάρτηση της Ουγγαρίας στο ρωσικό φυσικό αέριο θα διογκωθεί, καθώς η οικονομική λιτότητα και η μείωση του βιοτικού επιπέδου καθιστά θείο δώρο τη χαμηλού κόστους ενέργεια. Τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσει και η γειτονική Σλοβακία, η κυβέρνηση της οποίας δέχεται ήδη τις επικρίσεις των δυτικοευρωπαίων εταίρων της λόγω των αυταρχικών της μεθόδων, ιδιαίτερα όσον αφορά τις μειονότητες.
Καταδικασμένη η Ναμπούκο
Η ενεργειακή αφθονία και ο πακτωλός χρημάτων του Κρεμλίνου εγγυώνται την καταστροφή των σχεδίων για τη μεταφορά μη ρωσικού αερίου στην Ευρώπη. Η Ναμπούκο, που έχει αναλάβει τη δημιουργία του διαβαλκανικού αγωγού για τη μεταφορά αερίου από τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία στη Γηραιά Ηπειρο μέσω Τουρκίας, θα βρεθεί στο επίκεντρο της «μάχης εξουσίας». Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει αναγάγει το σχέδιο Ναμπούκο σε απόλυτη προτεραιότητα της ενεργειακής της πολιτικής. Εν απουσία πρόθυμων να πληρώσουν για την κατασκευή του αγωγού, η αγορά ρωσικού αερίου θα φαντάζει πάντα ως η εύκολη και φτηνή λύση. Θεωρείται δεδομένο ότι το 2007 η Ναμπούκο θα υποχρεωθεί να αποδεχτεί την ανάμειξη του Κρεμλίνου και επιπλέον θα οδηγηθεί σε σύνδεση με τον σχεδόν αχρησιμοποίητο «μπλε» αγωγό που συνδέει τη Ρωσία με την Τουρκία.
Είναι δεδομένο ότι η Ρωσία θα επιδείξει τους ενεργειακούς της μυς καθ’ όλη τη διάρκεια του νέου έτους. Παρά ταύτα θα τους επιδεικνύει επιλεκτικά, καθώς η Μόσχα επιδιώκει να προβάλλεται ως αξιόπιστος συνεταίρος, ο οποίος σέβεται τους κανόνες της αγοράς.
Θα κλείνουν τις στρόφιγγες
Οι αγωγοί θα παραμείνουν ανοιχτοί για όσους πελάτες πληρώνουν στην ώρα τους. Τα κράτη και οι εταιρείες, ωστόσο, που θα τολμήσουν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη ρωσική ενεργειακή ηγεμονία ενδέχεται να αντιμετωπίσουν προβλήματα.
Το κλίμα στα πρώην κράτη δορυφόρους του Κρεμλίνου στην Ανατολική Ευρώπη είναι μουντό. Εκεί όπου η ενεργειακή κυριαρχία θεωρείται δεδομένη, ο παρεμβατισμός αποτελεί φυσικό επακόλουθο. Η Ευρώπη θα συνεχίσει την προσπάθεια προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα της ενεργειακής πολιτικής. Δύο δεκαετίες μετά την πτώση του κομμουνισμού, μια νέα αυτοκρατορία αναδύεται από τις στάχτες της Σοβιετικής Ενωσης και επιπλέον φαντάζει βιώσιμη. Αυτή τη φορά, ωστόσο, η δύναμή της βρίσκεται στους αγωγούς και όχι στα άρματα μάχης.
