Δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη η αντίφαση με τη Γιούλια Τιμοσένκο, η οποία ήταν και ήλπιζε ότι θα ξαναγίνει πρωθυπουργός. Οταν επισκέφτηκε τη Μόσχα την περασμένη άνοιξη, κινδύνευσε από τους τοπικούς εισαγγελείς κατηγορούμενη για διαφθορά. Ομως, ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, σήμερα πρωθυπουργός με ένα παρελθόν εξίσου βεβαρημένο από αδικήματα, έγινε θερμά δεκτός στη Ρωσία αυτήν την εβδομάδα. Η κοινή λογική λέει ότι με την επιστροφή του Γιανουκόβιτς στο πόστο που κατείχε πριν από την «Πορτοκαλί επανάσταση» το 2004, η Ρωσία θα είναι ευγενέστερη προς τη γείτονα χώρα. Ομως τα πράγματα έχουν αλλάξει στο Κρεμλίνο. Ο Γιανουκόβιτς και ο Βίκτορ Γιούσενκο, ο οποίος επικράτησε του πρώτου στις προεδρικές εκλογές του 2004, αλλά τον αποδέχθηκε ως πρωθυπουργό στις αρχές του μήνα, διατείνονται πως η παράδοξη συγκατοίκησή τους θα μπορούσε να επουλώσει τα τραύματα ανάμεσα στην ανατολική και τη δυτική Ουκρανία.
Διατυπώνεται εξάλλου η ελπίδα ότι ο Γιανουκόβιτς θα γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ Κιέβου και Μόσχας, που διευρύνθηκε από το φιλοδυτικό προσανατολισμό του Γιούσενκο. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν υποστήριξε το Γιανουκόβιτς το 2004, φτάνοντας στο σημείο να το συγχαρεί βιαστικά για μια νίκη, η οποία τελικά ανετράπη. «Η δυναμική είναι θετική», απεφάνθη ο Ντιμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, μετά τη συνάντηση του Γιανουκόβιτς με τον Ρώσο πρόεδρο και με τον πρωθυπουργό Μιχαήλ Φραντκόφ, στο Σότσι, το θέρετρο της Μαύρης Θάλασσας.
Αν και οι λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές, ο κ. Γιανουκόβιτς δήλωσε πως οι δύο χώρες κατέληξαν σε συμφωνία στο πλέον ακανθώδες ζήτημα, το φυσικό αέριο, με το οποίο η Ρωσία τροφοδοτεί την Ουκρανία και χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Ο Ουκρανός πρωθυπουργός ήλπιζε σε μείωση της τιμής, αλλά και η διατήρηση της σημερινής τιμής, η οποία συμφωνήθηκε μετά την κρίση του Ιανουαρίου, θα του αρκούσε.
Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι η Ουκρανία να μπορούσε να καταλήξει με δύο αποτυχημένες, αντιφατικές πολιτικές, σε περίπτωση που καθυστερήσει η δυτική ενσωμάτωση και παραμείνει ταυτόχρονα μετέωρη η προσέγγιση με τη Ρωσία. Ακόμη δυσκολότερο είναι το εγχείρημα γεφύρωσης του εσωτερικού χάσματος. Κάποιοι από τους ανθρώπους του Γιούσενκο συμμετέχουν στο Υπουργικό Συμβούλιο του Γιανουκόβιτς και ο Γιανουκόβιτς υιοθέτησε υπερβολικά πολλές αρχές του προέδρου. Χωρίς όμως νομική ισχύ, η συμφωνία είναι έωλη.
