Είναι ένας παράδοξος αγώνας. Ο Μιχαήλ Σακασβίλι και ο Βίκτορ Γιούσενκο, ηγέτες της «ρόδινης» και της «πορτοκαλί» επανάστασης στη Γεωργία και την Ουκρανία αντιστοίχως, επιθυμούν διακαώς να ενταχθούν οι χώρες τους στο ΝΑΤΟ, παρά τις αυστηρές προειδοποιήσεις της Μόσχας για τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει ένα τέτοιο γεγονός. Οι Γεωργιανοί αγωνιούν πράγματι να ενταχθούν στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, παρότι δεν είναι διόλου έτοιμοι. Η Ουκρανία έχει περισσότερες πιθανότητες – όμως οι συμπατριώτες του κ. Γιούσενκο δεν επιθυμούν στ’ αλήθεια την ένταξη της χώρας τους στο ΝΑΤΟ. Τα πρόσφατα γεγονότα στην Κριμαία επιδεινώνουν τη θέση του κ. Γιούσενκο. Η πολυεθνής στρατιωτική άσκηση, η οποία επρόκειτο να λάβει χώρα στη χερσόνησο αυτό το καλοκαίρι, δεν τελεί στην πραγματικότητα υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ. Κατά τη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας, έγιναν πολλές τέτοιες ασκήσεις. Καθώς όμως εξαπλώθηκαν υστερικές φήμες για χρήση δηλητηριωδών αερίων και εξύφανση συνωμοσιών από πλευράς του ΝΑΤΟ, μια ομάδα κομμουνιστών και κοζάκων εμπόδισε τις προετοιμασίες για την πραγματοποίηση άσκησης, στην οποία θα συμμετείχαν Αμερικανοί έφεδροι. Κατόπιν αυτών, οι Αμερικανοί έφυγαν.
Η περίπτωση της Κριμαίας
Ακόμη και για μια χώρα τόσο ιδιόρρυθμη όσο η Ουκρανία, η περίπτωση της Κριμαίας είναι ασυνήθιστη. Πολλοί από τους ρωσόφωνους κατοίκους της θα ήθελαν να ανήκουν στη Ρωσία, όπως ανήκαν μέχρι το 1954. Η Σεβαστούπολη είναι η έδρα του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Οι πρόσφατες διαμαρτυρίες ήταν επίσης το αποτέλεσμα μιας διαμάχης σχετικά με τη συγκρότηση νέας κυβέρνησης στο Κίεβο, μιας διαμάχης που συνεχίζεται μετά τις βουλευτικές εκλογές στην Ουκρανία, τον περασμένο Μάρτιο. Και το ενδεχόμενο ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ είναι ένα αγκάθι στις πολιτικές διαπραγματεύσεις.
Το γεγονός πάντως ότι ο κ. Γιούσενκο έχει προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις στον στρατό, αυξάνει τις πιθανότητες ένταξης της χώρας σε σχέση με τη Γεωργία. Οι Γεωργιανοί, επίσης σημείωσαν πρόοδο επί του ζητήματος, όμως η πρόοδος αυτή είναι κυρίως θεωρητική και λιγότερο πρακτική. Ο κ. Σαακασβίλι όμως, αντιμετωπίζει ένα επιπλέον σοβαρό πρόβλημα, του αυτονομιστικούς θυλάκους της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, που αγωνίστηκαν κατά τη δεκαετία του 1990, για να επιτύχουν καθεστώς ημιαυτονομίας. Εκτοτε, έχουν τη στήριξη της Ρωσίας. Ο κ. Σαακασβίλι και ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο πρόεδρος της Ρωσίας, οι οποίοι ανταλλάσσουν ύβρεις τους τελευταίους μήνες, συναντήθηκαν στην Αγία Πετρούπολη την περασμένη εβδομάδα. Οι πιθανότητες ωστόσο επίτευξης μεταξύ τους συμφωνίας για τους θυλάκους, είναι μικρές.
Αγκάθι οι δύο θύλακοι
Σύμφωνα με τον Μαμούκα Κουντάβα, ο οποίος ηγείται της εκστρατείας υπέρ της ένταξης της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ, το ζήτημα της διευθέτησης των δύο θυλάκων συνδέεται με την ένταξη της χώρας στην Ατλαντική Συμμαχία. Οπως όμως υποστηρίζει ο φιλορώσος αναλυτής, Βιάσεσλαβ Νικόνοφ, αν η Γεωργία ενταχθεί στο ΝΑΤΟ θα πρέπει να ξεχάσει την Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία».
Οι Γεωργιανοί διαμαρτύρονται λέγοντας ότι εάν το ζήτημα των θυλάκων αναδειχθεί σε κρίσιμο παράγοντα, τότε θα είναι σαν να δίνουν στη Ρωσία το δικαίωμα να ασκήσει βέτο στην ένταξή τους. Ο κ. Κουντάβα παρομοιάζει την κατάσταση αυτή με τις συνοριακές διαφωνίες με τη Ρωσία, τις οποίες απέκτησαν οι χώρες της Βαλτικής με την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ.
