ΜΠΕΣΛΑΝ. Κάθε δρόμος και μία κηδεία, κι όλες μαζί, εκατόν εβδομήντα τον αριθμό, να συγκλίνουν σ’ ένα λασπωμένο χωράφι, που επιστρατεύτηκε ως τελευταία κατοικία γιατί το νεκροταφείο δεν επαρκεί. Το μικρό Μπεσλάν της βόρειας Οσετίας, βυθισμένο σε ανείπωτο πένθος από την Παρασκευή, έθαψε χθες τους νεκρούς του – κι αλίμονο, όχι όλους. H τελευταία καταμέτρηση μιλάει για 335 νεκρούς, εκ των οποίων οι μισοί ήταν παιδιά, αθώοι όμηροι των μασκοφόρων που μετέτρεψαν τη γιορτή για την έναρξη της σχολικής χρονιάς σε μυριόστομο θρήνο. Δεν υπήρξε άνθρωπος μεταξύ των 40.000 κατοίκων του Μπεσλάν που να μην κήδεψε χθες συγγενή, γνωστό ή φίλο. O συνωστισμός στους κεντρικούς δρόμους της πόλης ήταν τέτοιος που τα φορτηγά, τα λεωφορεία, τα ιδιωτικά αυτοκίνητα που εκτελούσαν χρέη νεκροφόρας ακινητοποιήθηκαν και τα φέρετρα μεταφέρθηκαν στους ώμους. Οι ήχοι από το ψιλόβροχο, που έπεφτε ασταμάτητα, διακόπτονταν από τους λυγμούς μαυροντυμένων μανάδων που ζούσαν τη μεγαλύτερη απ’ τις δυστυχίες.
Διακόσιοι αγνοούμενοι
Οι συγγενείς άφηναν λουλούδια, στεφάνια και φωτογραφίες δίπλα στους τάφους, ακόμη και μπουκάλια με νερό, για να ξεδιψάσουν, μετά θάνατον, εκείνοι που πέρασαν τις τελευταίες 52 ώρες της ζωής τους καταδικασμένοι στη δίψα και την πείνα. Για κάποιες οικογένειες, το βάρος είναι ασύλληπτα δυσβάστακτο. Οι Τοτίεφ είχαν οκτώ παιδιά. Επέζησαν τα δύο. Οι αδελφές Τέτοβα, 12 και 13 ετών, θάφτηκαν μαζί, όπως μαζί πέρασαν τις τελευταίες στιγμές τους.
Στο ίδιο το σχολείο όπου εκτυλίχθηκε η τραγωδία, κάποιοι τριγυρνούσαν ψάχνοντας σημάδια από τους δικούς τους. Ενας νεαρός άνδρας αναζητούσε τον δεκατετράχρονο ανιψιό του. Βρήκε μόνο ένα παπούτσι. Εκατοντάδες τραυματίες παρέμεναν στα νοσοκομεία, ενώ σύγχυση επικρατούσε ως προς τον αριθμό των αγνοουμένων, τον οποίο οι Αρχές υπολογίζουν στους διακόσιους. Τα νοσοκομεία της περιοχής δεν επαρκούσαν για να καλύψουν το κύμα των τραυματιών, εκ των οποίων οι 15 με τα σοβαρότερα τραύματα μεταφέρθηκαν στη Μόσχα. Τα τραύματα των υπολοίπων δεν φαίνονται, αλλά είναι εξίσου ή και περισσότερο ικανά να καταστρέψουν τις ζωές τους. Είναι τα βαρύτατα σημάδια στον ψυχισμό των νέων παιδιών που έζησαν τη φρίκη. Κάποια βρίσκονται σε τέτοια σύγχυση που δεν είναι καν σε θέση να καταλάβουν τι έγινε. Κάποια αδυνατούσαν να μιλήσουν καθαρά, άλλα έδειχναν να έχουν ξεχάσει και το όνομά τους. Ενας μικρός διηγείται ότι έσωσε ένα φίλο του, πράγμα που δεν συνέβη, όμως, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, είναι ένας μηχανισμός άμυνας.
Μαζί με τις τραγικές ιστορίες των αδικοχαμένων μαθητών στην Οσετία έρχονται στην επιφάνεια μαρτυρίες για τη σφαγή που εκτυλίσσεται στη γειτονική Τσετσενία και η οποία όπλισε το χέρι των αδίστακτων απαγωγέων. H ισπανική εφημερίδα «Ελ Μούντο» δημοσίευσε τις παράφορες δηλώσεις μιας Τσετσένας, που πριν από μερικές εβδομάδες ορκιζόταν ότι θέλει να πεθάνει και να παρασύρει μαζί της στον θάνατο όσο περισσότερους Ρώσους γίνεται, για να εκδικηθεί τον θάνατο του αδελφού της. Και ο κύκλος του αίματος δεν λέει να κλείσει.
Χθες και σήμερα η Ρωσία βρίσκεται σε επίσημο πένθος, με τις σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες, τα ραδιόφωνα να μεταδίδουν πένθιμη μουσική και τους τηλεοπτικούς σταθμούς να ακυρώνουν τα ψυχαγωγικά προγράμματα. Είναι η δεύτερη περίοδος πένθους σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. Μόλις στις 24 Αυγούστου, οι Ρώσοι θρήνησαν 90 επιβάτες δύο αεροπλάνων που έριξαν Τσετσένοι τρομοκράτες, ενώ την περασμένη Τρίτη 8 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από επίθεση στο μετρό της Μόσχας. H τραγωδία στο Μπεσλάν έχει συγκινήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη, και ο διεθνής Τύπος έχει αφιερώσει σελίδες επί σελίδων στο δράμα αυτό. Στην Ελλάδα, το υπουργείο Εξωτερικών δεσμεύθηκε από κοινού με την Εκκλησία της Ελλάδος να συμβάλει στην ανοικοδόμηση του μαρτυρικού σχολείου. Τη χρηματοδότηση του έργου θα αναλάβει η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του υπουργείου Εξωτερικών. Το σκέλος της υλοποίησης ανέλαβε η μη κυβερνητική οργάνωση της Εκκλησίας της Ελλάδος «Αλληλεγγύη». Δεν έγινε γνωστό το ύψος της χρηματοδότησης.
