Παρά τις διαβεβαιώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν περί του αντιθέτου, το κύμα των τρομοκρατικών επιθέσεων, που συγκλόνισε τις τελευταίες ημέρες τη Ρωσία, ελάχιστα συνδέεται -εάν συνδέεται- με την Αλ Κάιντα. Είναι απολύτως συνδεδεμένο, ωστόσο, με την ολέθρια πολιτική του στον βόρειο Καύκασο.
Η πολύνεκρη κατάληψη του σχολείου στην πόλη Μπεσλάν πραγματοποιήθηκε 24 ώρες μετά την επίθεση αυτοκτονίας στο μετρό της Μόσχας και μία εβδομάδα μετά την ανατίναξη των δύο ρωσικών επιβατικών αεροσκαφών. Ολες οι επιθέσεις αποδόθηκαν στους Τσετσένους αυτονομιστές.
Ταξιαρχίες του Ισλαμπούλι
Την ευθύνη της επίθεσης στο μετρό της Μόσχας, αλλά και της παράλληλης συντριβής των δύο ρωσικών αεροσκαφών Τουπόλεφ, διεκδίκησε η οργάνωση Ταξιαρχίες του Ισλαμπούλι, μια ομάδα που (υπό τον τίτλο «Ταξιαρχίες του Ισλαμπούλι της Αλ Κάιντα») είχε δηλώσει υπεύθυνη για την απόπειρα κατά της ζωής του Πακιστανού πρωθυπουργού, Σαουκάτ Αζίζ, τον Ιούλιο. Η οργάνωση έχει πάρει το όνομά της από τον Χαλίντ αλ Ισλαμπούλι, ο οποίος ηγήθηκε της επιχείρησης της δολοφονίας του προέδρου της Αιγύπτου, Ανουάρ Σαντάντ, το 1981, και του οποίου ο μεγαλύτερος αδελφός διατηρούσε σχέσεις με μια αιγυπτιακή εξτρεμιστική ομάδα και με μια βάση στο Αφγανιστάν κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Ολα αυτά ήταν αρκετά για να προβληθεί από τον κ. Πούτιν το επιχείρημα των σχέσεων των Τσετσένων με τη διεθνή τρομοκρατία.
Πρόκειται για πρόχειρο επιχείρημα, στην καλύτερη περίπτωση. Οι μοναδικές ενδείξεις για την ύπαρξη της εν λόγω οργάνωσης είναι τρία μηνύματα -ανεξακρίβωτης προέλευσης- που δημοσιεύτηκαν στο Ιντερνετ. Επιπλέον, οι τελευταίες επιθέσεις στη Ρωσία όπως και αρκετές προηγούμενες, την ευθύνη των οποίων ουδεμία ξένη οργάνωση διεκδίκησε, έγιναν από νέες Τσετσένες γυναίκες, τις λεγόμενες «μαύρες χήρες», που είδαν τις οικογένειές τους να ξεκληρίζονται στον πόλεμο.
Ευρωπαϊκή υποστήριξη
Παρότι οι ταυτότητες των βομβιστών υποδεικνύουν ότι οι επιθέσεις είναι συνέπεια της ρωσικής πολιτικής στην Τσετσενία, οι ηγέτες της Γαλλίας και της Γερμανίας προσέφεραν τη θερμή υποστήριξή τους στον κ. Πούτιν όταν τον συνάντησαν για μια κοινή συνέντευξη Τύπου εκείνη την Τρίτη, λίγες ώρες πριν από την έκρηξη στο μετρό.
Είτε υπάρχει κάποια σχέση με την Αλ Κάιντα είτε όχι, το βαθύτερο αίτιο των τελευταίων επιθέσεων είναι ότι η Ρωσία απέτυχε να βρει -στην πραγματατικότητα απέφυγε να ψάξει- μια πολιτική λύση στην Τσετσενία. Ανίκανος, όπως ο προκάτοχός του, Μπόρις Γέλτσιν, να συντρίψει τους αποσχιστές διά της στρατιωτικής βίας, ο κ. Πούτιν επέβαλε φιλορωσική κυβέρνηση. Ο κ. Πούτιν θα προσπαθήσει εκ νέου να επικαλεστεί τη διεθνή τρομοκρατία. Ωστόσο, το διογκούμενο πρόβλημα τρομοκρατίας της Ρωσίας είναι αυτοφυές. Και η προθυμία των ξένων ηγετών να υποστηρίξουν τα επιχείρημα του Ρώσου προέδρου μόνο επιδείνωση μπορεί να φέρει…
