Μέσα σε χρυσοποίκιλτη αίθουσα του Κρεμλίνου, εκεί όπου πριν από 30 χρόνια ο Ρίτσαρντ Νίξον και ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ δεν κατόρθωσαν να γεφυρώσουν τις μεγάλες διαφορές του Ψυχρού Πολέμου, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπους και ο Ρώσος ομόλογός του Βλαντιμίρ Πούτιν ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και υπέγραψαν πανηγυρικά τη δραστική μείωση των πυρηνικών κεφαλών, την πρώτη συμφωνία για τον αφοπλισμό σε διάστημα μιας δεκαετίας και επανεπιβεβαίωσαν τις κοινές τους δεσμεύσεις στον αγώνα τους κατά της τρομοκρατίας. Και παρ’ ότι παρέκαμψαν κρίσιμες ερωτήσεις που αφορούν την τύχη των πυρηνικών κεφαλών που θα αποσυρθούν, αν δηλαδή θα καταστραφούν ή θα αποθηκευτούν, και με την ίδια ευκολία υποβάθμισαν τη σημασία των σχέσεων Ρωσίας – Ιράν ως προς τα πυρηνικά, φρόντισαν να μεγεθύνουν την αίσθηση ενός ιστορικού «γάμου συμφέροντος» μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.
Πολιτικοί αναλυτές παραδέχονται ότι η ατμόσφαιρα στη Μόσχα ήταν αντιστρόφως ανάλογη, από ποιοτική άποψη, από το κλίμα δυσπιστίας που κυριάρχησε στο Βερολίνο, πρώτο σταθμό της ευρωπαΐκής περιοδείας του κ. Μπους. Εκεί ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε τη συστράτευση των Ευρωπαίων στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, επανέλαβε τον όρο «άξονας του Κακού», προκειμένου για το Ιράν, το Ιράκ και τη Βόρεια Κορέα, υπερθεμάτισε όμως και ως προς την αξία της διατλαντικής σχέσης.
Χθες, στη Μόσχα, Αμερικανοί και Ρώσοι επέχαιραν για τη νέα και «ποιοτικά αναβαθμισμένη» σχέση φιλίας και συνεργασίας, που εγκαινιάζει μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα. Εως ότου όμως εδραιωθεί η πραγματικότητα αυτή, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη Ρωσία και την πλήρη οικονομική της ανάκαμψη, θα παρέλθει μία δεκαετία, στη διάρκεια της οποίας το πιθανότερο είναι να συνεχιστεί η τακτική της υποχώρησης της άλλοτε υπερδύναμης σε περιοχές και χώρες που άλλοτε ανήκαν στη δική της σφαίρα επιρροής, άμεσα συνδεδεμένες με γεωπολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα. Σίγουρα η υποχωρητικότητα της Ρωσίας, η οποία επιδιώκει την ένταξή της στον ΠΟΕ και την αναγνώρισή της ως «οικονομία της αγοράς», δεν θα είναι χωρίς ανταλλάγματα. Ωστόσο, το Αφγανιστάν και η εκστρατεία κατά της τρομοκρατίας έδωσαν μεν το έναυσμα για στενότερη συνεργασία με τις ΗΠΑ, σηματοδότησαν όμως και την εγκατάσταση Αμερικανών στρατιωτών σε χώρες όπως το Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν. Και είναι χαρακτηριστικό ότι προχθές αργά το βράδυ, την ώρα της άφιξης στη Μόσχα του κ. Μπους, η Ουκρανία αποφάσισε αιφνιδίως να υποβάλει αίτηση ένταξής της στο NATO, ανοίγοντας ξανά την παλιά πληγή της πλήρους αποδέσμευσής της από την επιρροή της Μόσχας. H απόφαση του Κιέβου προοιωνίζεται ανατροπές.
