Eρευνα – Ανάλυση: καθ. Γιάννης Μανιάτης
Με τη συνεργασία των μεταπτυχιακών φοιτητών/τριών: Ι. Βούλγαρη, Α. Μανώλη
Πολεμικές συγκρούσεις, οικονομικοί κραδασμοί και ακραία καιρικά φαινόμενα αποτελούν τους βασικούς παράγοντες της επισιτιστικής ανασφάλειας, που προκαλούν αλυσιδωτές κρίσεις και εκτοπισμούς πληθυσμών. Το 2025 οι πολεμικές συγκρούσεις ήταν ο κύριος λόγος σε 19 χώρες, όπου 147,4 εκατ. άνθρωποι βρέθηκαν σε οξεία επισιτιστική ανασφάλεια. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα επηρέασαν 16 χώρες και 87,5 εκατ. ανθρώπους, ενώ οι οικονομικοί κραδασμοί 12 χώρες και 29,8 εκατ. ανθρώπους. H πείνα αυξήθηκε την τελευταία 10ετία στην Αφρική. Στην Κεντρική Αφρική σχεδόν ένας στους τρεις υποσιτίζεται, ενώ συνολικά στην ήπειρο ένας στους πέντε, με την προηγούμενη παγκόσμια πρόοδο στη μείωση της πείνας πλέον να επιβραδύνεται ή να αντιστρέφεται.
Ενεργειακή μετάβαση με προβλήματα
Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες θα αντιμετωπίσουν συμφόρηση στα δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς η παραγωγή ηλιακής και αιολικής ενέργειας θα ξεπερνά τη δυνατότητα διαχείρισής τους. Ισπανία, Γαλλία, Πολωνία και ιδιαίτερα η Ελλάδα (με την πιο ακραία υστέρηση δικτύου) συγκαταλέγονται στις χώρες όπου τα δίκτυα υπολείπονται των στόχων του 2030 για εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ. Εξαίρεση αποτελούν: Δανία, Φινλανδία και Ολλανδία, καθώς διαθέτουν σχέδια δικτύου ευθυγραμμισμένα με τους στόχους για ανανεώσιμη ενέργεια το 2030. Η αναβάθμιση των δικτύων απαιτεί περισσότερο χρόνο από την ανάπτυξη νέων έργων ΑΠΕ και αυτό εγείρει σοβαρό προβληματισμό για την πορεία της ενεργειακής μετάβασης των χωρών.
