Στο 8,5% διαμορφώθηκε το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, σημαντικά αυξημένο σε σχέση με το διορθωμένο 7,9% του Ιανουαρίου, μειωμένο όμως σε σχέση με το 9,2% που ήταν ένα χρόνο πριν.
Την ίδια στιγμή, τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν αύξηση του ωριαίου κόστους εργασίας στην Ελλάδα κατά 8,3%, ρυθμός διπλάσιος από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (4,1%), με αποτέλεσμα να φθάσει στα 18,2 ευρώ την ώρα, παραμένοντας όμως σχεδόν στο μισό των επιπέδων της Ευρωζώνης. Και το παζλ συμπληρώνεται από τα ετήσια στοιχεία για τις κενές θέσεις εργασίας στην Ελλάδα, που σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αυξήθηκαν κατά περίπου 40.000 θέσεις. Πρόκειται για μια σύνθετη και φαινομενικά αντιφατική εικόνα για την ελληνική αγορά εργασίας, που οφείλεται στις βαθιές δομικές αδυναμίες της εγχώριας οικονομίας.
Αναλυτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 8,5% τον Φεβρουάριο του 2026, καταγράφοντας αύξηση σε σχέση με το 7,9% του Ιανουαρίου. Παραμένει βέβαια χαμηλότερο σε σύγκριση με το 9,2% του Φεβρουαρίου 2025, γεγονός που δείχνει ότι η συνολική τάση σε ετήσια βάση εξακολουθεί να είναι πτωτική. Στην Ευρωζώνη, η ανεργία διαμορφώθηκε στο 6,2%, παρουσιάζοντας οριακή μείωση σε ετήσια βάση, αλλά μικρή αύξηση σε σχέση με τον Ιανουάριο (6,1%). Σε επίπεδο Ε.Ε., η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις της κατάταξης, μαζί με τη Σουηδία, πίσω από τη Φινλανδία (10,4%) και την Ισπανία (9,8%).
Η ταυτόχρονη αύξηση ανεργίας και κενών θέσεων αποδίδεται στην αναντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ επιβεβαιώνουν την τάση αύξησης σε μηνιαία βάση, καθώς οι άνεργοι ανήλθαν σε 410.506, αυξημένοι κατά 32.345 σε σχέση με τον Ιανουάριο (+8,6%), αν και μειωμένοι κατά 26.664 άτομα σε σχέση με πέρυσι. Βέβαια, παρά την άνοδο της ανεργίας σε μηνιαίο επίπεδο, η απασχόληση συνεχίζει να αυξάνεται. Οι απασχολούμενοι έφτασαν στα 4.412.218 άτομα, σημειώνοντας αύξηση 2,8% σε ετήσια βάση και οριακή άνοδο σε σχέση με τον Ιανουάριο. Και ταυτόχρονα, μειώνεται ο αριθμός όσων βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας (ούτε εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία), γεγονός που σημαίνει ότι περισσότεροι πολίτες επιστρέφουν ενεργά στην αγορά. Ωστόσο, αυτή η αύξηση της συμμετοχής φαίνεται να πιέζει βραχυπρόθεσμα το ποσοστό ανεργίας προς τα πάνω.
Την ίδια στιγμή, τα στοιχεία δείχνουν ότι το κόστος εργασίας στην Ελλάδα αυξάνεται σημαντικά. Το 2025 το ωριαίο κόστος εργασίας αυξήθηκε κατά 8,3%, δηλαδή με ρυθμό διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (4,1%). Σε απόλυτους αριθμούς, το κόστος ανήλθε στα 18,2 ευρώ ανά ώρα, παραμένοντας ωστόσο περίπου στο μισό των επιπέδων της Ευρωζώνης. Η αύξηση αυτή αντανακλά κυρίως την άνοδο των μισθών.
Οι κενές θέσεις
Παράλληλα, καταγράφεται σημαντική αύξηση των κενών θέσεων εργασίας. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, οι ανοιχτές θέσεις έφτασαν στις 39.918 στο τέλος του 2025, αυξημένες κατά 10,9% σε σχέση με ένα χρόνο πριν.
Η μεγαλύτερη ζήτηση εντοπίζεται στην εκπαίδευση (17,2%), στη δημόσια διοίκηση και άμυνα (10,6%), στην υγεία και κοινωνική μέριμνα (10,5%) και στη μεταποίηση (9,2%). Πρόκειται κυρίως για τομείς που απαιτούν συγκεκριμένες δεξιότητες ή χαρακτηρίζονται από χαμηλή ελκυστικότητα λόγω αμοιβών και συνθηκών εργασίας.
Η ταυτόχρονη αύξηση ανεργίας και κενών θέσεων αποκαλύπτει ένα διαχρονικό πρόβλημα της ελληνικής αγοράς εργασίας: την αναντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.
Επιπλέον, η συμμετοχή στην αγορά εργασίας παραμένει χαμηλή (61,6%), ιδιαίτερα στις γυναίκες και στους νέους, που αποτελούν σημαντικό «ανεκμετάλλευτο απόθεμα» εργατικού δυναμικού.
Κι όπως αποκαλύπτει νέα έρευνα του kariera.gr, οι εργαζόμενοι εμφανίζονται να μη δεσμεύονται ιδιαίτερα από τη θέση εργασίας τους. Είναι ενδεικτικό ότι το 48% δηλώνει ότι δεν υπάρχει καμία ενέργεια από την εταιρεία για να τους διατηρήσει, το 28% αναφέρει ότι οι υποσχέσεις μένουν στα λόγια και μόλις το 8% βλέπει οργανωμένο σχέδιο διατήρησης προσωπικού. Ετσι, το 69% των εργαζομένων βρίσκεται σε φάση αποχώρησης, ενώ το 26% αναζητά ήδη ενεργά νέα εργασία.
Οι βασικοί λόγοι αποχώρησης δεν περιορίζονται στους μισθούς. Οφείλονται στο κακό management (29%), στην έλλειψη προοπτικών εξέλιξης (25%), στην επαγγελματική εξουθένωση (24%) και στην έλλειψη αναγνώρισης (22%).
