ΤΡΑΓΟΥΔΙ

O Στέλιος Ράμφος ψυχαναλύει τον καλλιτέχνη στο κεφάλι του οποίου «κάλπαζαν άλογα αφηνιασμένα».

Πώς πλάστηκαν τα «ηχοτοπία» μιας εποχής μεταβατικής, που επιχείρησε να ξεπεράσει τις προκαταλήψεις και τα διχαστικά δίπολα για να βιώσει «τον κόσμο σαν έργο τέχνης», διεκδικώντας νέους τολμηρούς τρόπους έκφρασης.

Η Ζωζώ και η Ελσα, η Ελενα η χορεύτρια και ο Τάσος, η Σούλα και ο Δεσποτίδης, η θεία Μάρω και ο Αλέξης Ασλάνης: Οι ιστορίες πίσω από το «αγιολόγιο» του σαββοπουλικού σύμπαντος.

Οι δώδεκα πιο σημαντικοί σταθμοί στη δισκογραφία του, από τη μετεφηβική βραχνάδα του «Φορτηγού» στον ώριμο στοχασμό του «Χρονοποιού».

Μια κασέτα με τις εκπομπές του 1981 αποκαλύπτει τα «σκαληνά» τραγούδια του που δεν αποφάσισε ποτέ να δισκογραφήσει. Γιατί;

Στις 24 Νοεμβρίου 2017 το Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορα. Η ομιλία του είναι ένα εγκώμιο στη γενέτειρά του και στις πρώτες πηγές της έμπνευσής του.

Τι πάει να πει «πολιτικός» καλλιτέχνης σε μια χώρα που απαιτεί άλλοτε πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης κι άλλοτε πιστοποιητικά επαναστατικότητας; Εκείνος είχε ενσαρκώσει αυτή την αντιξοότητα.

Η αφόρητη σύγκρουση ανάμεσα στην προσωπική ελευθερία, που διεκδίκησε με πάθος η γενιά του, και στις «βασικές αρχές» της παράδοσης, που κληρονόμησε μέσω της τέχνης του τραγουδιού.

Ο Παύλος Τσίμας κατέγραφε επί μήνες τις αφηγήσεις του μεγάλου δημιουργού, που διακλαδώνονταν με την ιστορία της Ελλάδας, για το ντοκιμαντέρ «Σαββόπουλος – Long Play», που θα προβληθεί από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ. «Ηταν συμφιλιωμένος με τον εαυτό του. Δεν είχε απωθημένα. Τα είχε κάνει όλα».

«Κάνω τον καλύτερο εσπρέσο στην Αθήνα», περηφανεύτηκε ο Διονύσης Σαββόπουλος μόλις με υποδέχθηκε στο γραφείο του, εκείνο το μεσημέρι του 2016.

Μιλούν στην «Κ» άνθρωποι που μεγάλωσαν με τα τραγούδια του εμβληματικού μουσικού και τον λάτρεψαν, ακόμα και αν κάποιες απόψεις του τους πίκραναν.

Η αληθινή ιστορία του παιδιού που έγινε «The Boss».