ΘΕΑΤΡΟ

Το «Lacrima» ήταν ένα σκηνικό αριστούργημα, ένα μάθημα σύγχρονης σκηνοθεσίας, υψηλής αισθητικής ποιότητας.

Oταν απλώνεται το πρώτο τόπι ύφασμα πάνω στο τραπέζι του ατελιέ υψηλής ραπτικής, δύσκολα φαντάζεται κανείς ότι είναι σαν το λευκό χαρτί όπου πάνω του μπορούν να «ραφτούν» ανεξάντλητες ιστορίες. Εξοικειωμένοι ή όχι με το σύμπαν της Γαλλίδας συγγραφέως και θεατρικής σκηνοθέτιδος Καρολίν Γκιγελά Ενγκιγέν, η σύνθεση ντοκουμέντου, φιξιόν και επίπονης έρευνας με την οποία […]

«Εχουμε μια ιστορία προσφυγιάς, χωρίς όμως καταγγελτικό λόγο. Η παράσταση πραγματεύεται το δύσκολο θέμα της απώλειας, αλλά καταφέρνει να παραμένει στη φωτεινή πλευρά», λέει στην «Κ» ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ο οποίος ερμηνεύει στο Φεστιβάλ Αθηνών τον μονόλογο «Η αγαπημένη του κυρίου Λιν».

Για τον Ρώσο σκηνοθέτη της διεθνούς παραγωγής του Φεστιβάλ Αθηνών, κέντρο της παράστασης αποτελεί η «πολιτική τεχνολογία» της σύρραξης.

Η επιτυχία του έργου του Ντέιβιντ Ατζμι επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο το βράδυ της Κυριακής με πέντε βραβεία, ανάμεσα στα οποία και εκείνο του κορυφαίου έργου της χρονιάς.

Η «Κ» βρέθηκε στην τριήμερη παράσταση του Λούκας Τβαρκόφσκι στη Μαλακάσα.

Ο σκηνοθέτης μιλάει για την καταβύθισή του στον Αισχύλο με αφορμή τη συμμετοχή του στα φετινά Επιδαύρια.

Ο σκηνοθέτης μιλάει για τη φιλόδοξη παραγωγή «What We Owe Democracy / Τι οφείλουμε στη Δημοκρατία».

Ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη θα παρουσιαστεί σε συνολικά 17 αρχαιολογικούς χώρους.

Ο χώρος εγκαινιάστηκε το 1962, ως κινηματογράφος, και για δεκαετίες παρέμενε ένα από τα αγαπημένα τοπόσημα της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής του Παγκρατίου.

Ερωτα ανίκητε στη μάχη. Ο φυλακισμένος/ερασιτέχνης ηθοποιός ύψωσε τα χέρια μπροστά στη γεμάτη «πλατεία» του αυτοσχέδιου θεάτρου που είχε στηθεί στον αύλειο χώρο των φυλακών Κορυδαλλού. Πέριξ όρθιοι φύλακες που τον καμάρωναν. Τον τοίχο της φυλακής κάλυπτε ένα τεράστιο γκραφίτι, που μου φάνηκε σαδιστικό: μία τροπική παραλία. Από πάνω είχε κάγκελα και μετά συρματόπλεγμα.  Οι […]

Πώς το αρχαίο θέατρο του Ορχομενού Βοιωτίας μετατράπηκε από ένα ξεχασμένο μνημείο σε υπόδειγμα αναστήλωσης, με χορηγούς τους ίδιους τους κατοίκους του αγροτικού μέρους.