ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Στο πρώτο της σκηνοθετικό εγχείρημα, η βραβευμένη φωτορεπόρτερ και καλλιτέχνις Ειρήνη Βουρλούμη καταπιάνεται με δύο της αγάπες: την Αθήνα και τα ταξί. Λίγες μέρες πριν το «Αλλού ο δρόμος» προβληθεί στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, μιλάει αποκλειστικά στο «Κ».

Με αφορμή την πρώτη του φωτογραφική έκθεση στην Ελλάδα, μιλάει αποκλειστικά στο περιοδικό «Κ» για όλα.

Ο 32χρονος Νικ Ράινερ κατηγορείται για ανθρωποκτονία και των δύο γονιών του, οι οποίοι βρέθηκαν νεκροί στην έπαυλή τους στις 14 Δεκεμβρίου, έχοντας δεχτεί πολλαπλές μαχαιριές.

Μικρός έπαιζε και τους… δέκα Μικρούς Μήτσους, ως νέος ενήλικας άφησε τα χρηματοοικονομικά για τη δραματική σχολή και τώρα παίζει τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι και δίνει το τηλέφωνό του σε αγνώστους.

Μετρά περισσότερα από 50 τηλεοπτικά πρότζεκτ στο βιογραφικό του, ανάμεσά τους θρυλικές σειρές όπως το «Nip/Tuck» και το «American Horror Story». Ικανός για το καλύτερο αλλά και το χειρότερο, αγαπητός όσο και μισητός σε πολύ κόσμο, η περίπτωσή του παραμένει συναρπαστικά παράδοξη.

Του επιβλήθηκε ποινή τεσσάρων ετών με αναστολή στην έφεση, αφού του αναγνωρίστηκε κατά πλειοψηφία το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη.

Με το «Sinners» να σαρώνει στα ταμεία και να σπάει το ρεκόρ υποψηφιοτήτων για τα βραβεία της Ακαδημίας, θα μπορούσε εύκολα να χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα. Ο 39χρονος Αφροαμερικανός σκηνοθέτης παραμένει όμως προσγειωμένος, προτιμά τους φίλους του από τα φλας της δημοσιότητας και αγαπά το σινεμά.

Είναι ο φετινός αποδέκτης του Αργυρού Λέοντα της Μπιενάλε Θεάτρου της Βενετίας. Τον συναντήσαμε λίγο αφότου ανακοινώθηκε το βραβείο και μας μίλησε για το τηλεφώνημα του Γουίλεμ Νταφόε, τα κοχύλια που ζωγράφιζε μικρός, τη δουλειά που θα έκανε αν δεν σκηνοθετούσε και την επιθυμία του να αποκτήσει ελληνική υπηκοότητα.

Ο διάσημος σκηνοθέτης προσθέτει το καλλιτεχνικό ύφος του και στο «χρυσωρυχείο» του επερχόμενου σπουδαιότερου αθλητικού γεγονότος των ΗΠΑ. Τα δύο σποτ του στον τελικό του αμερικανικού φούτμπολ (NFL) και τα κόστη-ρεκόρ για μία διαφήμιση.

«Αυτό το βραβείο θα μου θυμίζει ότι οι γονείς μου περπάτησαν και μετανάστευσαν αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον, φτωχοί, χωρίς να γνωρίζουν πού θα κατέληγαν, καθοδηγούμενοι μόνο από την ελπίδα».

Το πλάνο είναι ένα παράθυρο με διαφανή κουρτίνα, μια φθαρμένη ταπετσαρία, ένα τραπέζι, ένας στρογγυλός καθρέφτης κρεμασμένος… Στο βάθος ακούγεται ήχος καμπάνας. Επί δύο λεπτά δεν συμβαίνει τίποτα. Yστερα εμφανίζεται μια ανδρική φιγούρα, πλάτη στον θεατή, προχωράει προς το παράθυρο, στέκει, κοιτάει, αποσύρεται.

Αντιγράφω απόσπασμα από τον διάλογο του Οιδίποδα και της Ιοκάστης στην αριστουργηματική εκδοχή της ιστορίας από τον Βρετανό συγγραφέα και σκηνοθέτη Ρόμπερτ Αϊκ, που παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.