ΠΤΥΧΕΣ

Ε​​φτασα ώς την οδό Κρόνου για να δω από κοντά το σπίτι των δύο κοριτσιών, της Λουκίας και της Βαρβάρας

Μ​​ια όμορφη και αναπάντεχη τεθλασμένη είναι η μικρή οδός Κατακουζηνού. Τη βρίσκεις αν ανεβείς τη Θεμιστοκλέους από τη ρίζα της, στην Πανεπιστημίου. 

Ε​​να από τα πιο αδικημένα κτίρια στο κέντρο της Αθήνας είναι το Παλαιό Εθνικό Τυπογραφείο στην οδό Σταδίου, μετέπειτα Πρωτοδικείο, και σήμερα «τίποτα».

Π​​ροσπερνάμε, συχνά βιαστικά, σημαντικά κτίρια της Αθήνας και ενδέχεται να θεωρούμε αυτονόητη την ύπαρξή τους. Αν λοξοδρομήσει κανείς θα μπορέσει να δει λεπτομέρειες που μας οδηγούν απευθείας στην καρδιά της ευρωπαϊκής οικογένειας και στα δίκτυα ιδεών και ρευμάτων της Δύσης του 19ου αιώνα.

Σαν οφθαλμαπάτη προβάλλει το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στην οδό Πειραιώς. Αν σταθείτε απέναντι, στο ύψος της οδού Θερμοπυλών, κάτω από την πλατεία Κουμουνδούρου, θα δείτε την ευγενή μορφή του με τους λυγερόκορμους φοίνικες να διαγράφεται στον ουρανό. 

Ο​​ι νεραντζιές στην Αθήνα απελευθερώνουν το άρωμά τους και συμφιλιώνουν. Είναι μία μυρωδιά, από τις ελάχιστες, που ενώνει, καθησυχάζει, μελαγχολεί και ευφραίνει, λίγο πολύ όλους.

Α​​νάμεσα στα σταθμευμένα πούλμαν, είχα ακριβώς απέναντι το σπίτι της οδού Βασιλέως Ηρακλείου 4. Πίσω μου, η πλαϊνή είσοδος στον Κήπο του Μουσείου, αριστερά μου η Πατησίων, δεξιά μου η Μπουμπουλίνας. 

Α​​ν μπορούσε να δει κανείς από ψηλά τη μικρή οδό Φαίδρας στο Θησείο θα έβλεπε μια λεπτή γραμμή στο σώμα της Αθήνας. 

Σ​​τάθηκα μπροστά στην καρατομημένη Λέλα Καραγιάννη, στην οδό Τοσίτσα. 

Ε​​να τόσο δα δρομάκι είναι η οδός Κλεομβρότου. Λίγοι θα την ξέρουν, αν και βγαίνει στην Πειραιώς απέναντι από τον Κεραμεικό.

Α​​νέβαινα με τα πόδια προς την Κηφισίας λίγο πριν απ’ την Πανόρμου και αναρωτήθηκα σε ποιον δρόμο βάδιζα. Πολλά στενά της περιοχής πάσχουν από ομοιομορφία, αλλά στον δρόμο που ήμουν, που, όπως διαπίστωσα είχε το ρομαντικό όνομα «Οδός Βάλτου», ένα μισοσκότεινο, από τα ψηλά δέντρα, ξέφωτο μου τράβηξε την προσοχή. 

​​Η παρόρμηση να αλλάξω διαδρομή καθώς είχα μόλις αφήσει πίσω μου το Μουσείο της Ακρόπολης με οδήγησε στα υψώματα της Αθήνας.