ΠΤΥΧΕΣ

Υ​​πήρχε κάποτε εποχή που το ισόγειο κατάστημα που τώρα έστεκε μπροστά μου ερειπωμένο θα ήταν έτοιμο κάθε πρωί να υποδεχθεί τη γειτονιά.

Θ​​α μπορούσε άραγε να μιλήσει κανείς για μία ειδική κατηγορία ημι-εξοχικών επαύλεων; Και να αποδώσει σε αυτές, αυθαίρετα ή όχι, την επωνυμία «στυλ Κυπριάδου»; 

Υ​​πάρχει ένα τεράστιο ζήτημα στην Αθήνα, γνωστό και οικείο σε όσους γνωρίζουν την πόλη.

Μία φωτογραφία του 1929 που πρόσεξα στο Διαδίκτυο δείχνει την οδό Δεριγνύ προς την Πατησίων. 

Γ​​ωνία Ερεχθέως και Κυρρήστου στην Πλάκα. Στέκομαι απέναντι και παρατηρώ ένα πολύ παλιό σπίτι που μοιάζει να μην έχει συντηρηθεί ποτέ.

Περπατώντας ανάμεσα στους τουρίστες, η εμπειρία από τη μικρή οδό Βύρωνος, καθ’ οδόν προς το Μουσείο της Ακρόπολης, είναι αντιφατική. 

Ε​​ίχα φτάσει στο ύψος των δύο πιο ατμοσφαιρικών δρόμων της Πατησίων, λίγο μετά την πλατεία Αμερικής. Η Ευπαλίνου και η Καραμανλάκη ξεχωρίζουν.

Σ​​το βιβλίο «Η νεοκλασσική Αθήνα του Παύλου Μ. Μυλωνά» που θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Καπόν και την Ακαδημία Αθηνών, ανάμεσα στις πολλές, συνταρακτικές φωτογραφίες, υπάρχει και μία ενότητα για το αρχοντικό που υπήρχε στη γωνία Ακαδημίας 8 και Κανάρη.

Κ​​αθώς στέκομαι απέναντι από το «Μικρό Ρεξ», στην Πατησίων 9, το βλέπω λουσμένο στο καλοκαιρινό φως. Από το απέναντι πεζοδρόμιο της οδού Γλάδστωνος έχω πίσω μου την ορειχάλκινη προτομή του Κώστα Περρίκου (1905-1943), του ήρωα αξιωματικού της Πολεμικής Αεροπορίας και αρχηγού της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ.

Ο Πέτρος Ταρέλλας έπεσε στη μάχη του Πέτα το 1822. Ιταλός στην καταγωγή, ήταν διοικητής του πρώτου συντάγματος τακτικού στρατού που συστάθηκε στην Ελλάδα. 

Σ​​ε λίγους δρόμους της Αθήνας νιώθεις την αύρα της παλιάς αγοράς, έτσι όπως γεννήθηκε και χτίστηκε στους δρόμους γύρω από την Αγία Ειρήνη και τη Χρυσοσπηλιώτισσα.

Ε​​ίναι ένα πολύ παλιό σπίτι, το σπίτι του ποιητή Ναπολέοντος Λαπαθιώτη (1888-1944).